மே 28, 2020
பாஸ்கா காலத்தின் ஏழாம் வாரம் வியாழக்கிழமை
இன்றைய வாசகங்கள்
இயேசு விண்ணை நோக்கிக் கண்களை உயர்த்தி இவ்வாறு வேண்டினார்: “இவர்களுக்காக மட்டுமல்ல, இவர்களது வார்த்தையின் வழியாக என்னிடம் நம்பிக்கை கொள்ளப்போகிறவர்களுக்காகவும் வேண்டுகிறேன். தந்தையே, நீர் என்னிலும் நான் உம்மிலும் இருப்பதுபோல, அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாய் இருப்பார்களாக. நீரே என்னை அனுப்பினீர் என்று உலகம் நம்பும்படி, அவர்களும் நம்மில் இருப்பார்களாக.” யோவான் 17:20–21
“விண்ணை நோக்கித் தம் கண்களை உயர்த்தி…” எவ்வளவு சிறப்பான சொற்றொடர்!
இயேசு விண்ணை நோக்கித் தம் கண்களை உயர்த்தியபோது, விண்ணிலுள்ள தம் தந்தையிடம் வேண்டினார். கண்களை உயர்த்தும் இந்தச் செயல், தந்தையின் பிரசன்னத்தைப் பற்றிய தனித்துவமான ஓர் அம்சத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. தந்தை அனைத்தையும் கடந்தவர் என்பதை அது வெளிப்படுத்துகிறது. “அனைத்தையும் கடந்தவர்” என்றால், தந்தை அனைத்திற்கும் மேலாகவும் அனைத்திற்கும் அப்பாற்பட்டவராகவும் இருக்கிறார் என்று பொருள். உலகம் அவரைத் தன்னுள் அடக்க முடியாது. ஆகவே, தந்தையிடம் பேசும்போது, தந்தை அனைத்தையும் கடந்தவர் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளும் இந்தச் செயலுடன் இயேசு தொடங்குகிறார்.
ஆனால், இயேசுவுடனான தந்தையின் உறவில் உள்ள நெருக்கத்தையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும். “நெருக்கம்” என்பதன் மூலம், தந்தையும் இயேசுவும் ஒன்றாக இணைந்திருக்கிறார்கள் என்பதைக் குறிப்பிடுகிறோம். அவர்களுடைய உறவு இயல்பிலேயே ஆழ்ந்த தனிப்பட்ட உறவாக உள்ளது.
“நெருக்கம்”, “அனைத்தையும் கடந்துநிற்றல்” ஆகிய இந்த இரண்டு சொற்களும் நமது அன்றாடச் சொல்வழக்கில் இடம்பெறாமல் இருக்கலாம். ஆயினும், இக்கருத்துகளைப் புரிந்துகொள்வதும் அவற்றைப் பற்றிச் சிந்திப்பதும் பயனுள்ளவை. அவற்றின் பொருளையும், இன்னும் குறிப்பாக, அதிபுனித மூவொரு கடவுளுடனான நமது உறவு இந்த இரண்டிலும் எவ்வாறு பங்குபெறுகிறது என்பதையும் நன்கு அறிந்துகொள்ள நாம் முயல வேண்டும்.
நம்பிக்கை கொள்ளும் நாம், தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையிலுள்ள ஒன்றிப்பில் பங்குபெற வேண்டும் என்பதே தந்தையிடம் இயேசு ஏறெடுத்த வேண்டுதல். நாம் கடவுளின் வாழ்விலும் அன்பிலும் பங்குபெறுவோம். நம்மைப் பொறுத்தவரை, கடவுள் அனைத்தையும் கடந்தவர் என்பதை உணர்வதிலிருந்து தொடங்குகிறோம் என்பதே இதன் பொருள். நாமும் விண்ணை நோக்கிக் கண்களை உயர்த்தி, கடவுளின் மாட்சியையும் மகிமையையும் பெருமையையும் வல்லமையையும் மாண்பையும் காண முயல்கிறோம். அவர் அனைத்திற்கும் மேலாகவும் அனைத்திற்கும் அப்பாற்பட்டவராகவும் இருக்கிறார்.
இவ்வாறு செப உணர்வுடன் விண்ணை நோக்கும்போது, மகிமைமிக்கவரும் அனைத்தையும் கடந்தவருமான இந்தக் கடவுள் நம் ஆன்மாக்களுக்குள் இறங்கிவந்து, நம்முடன் உரையாடி, நம்மை அன்புசெய்து, நம்முடன் ஆழ்ந்த தனிப்பட்ட உறவை ஏற்படுத்துவதையும் காண நாம் முயல வேண்டும். கடவுளின் வாழ்வின் இந்த இரண்டு அம்சங்களும் முதலில் முற்றிலும் எதிரெதிரானவையாகத் தோன்றினாலும், அவை இவ்வளவு நன்றாக இணைந்திருப்பது வியப்புக்குரியது. அவை ஒன்றுக்கொன்று முரணானவை அல்ல; மாறாக, ஒன்றோடொன்று இணைந்திருந்து, அனைத்தையும் படைத்துப் பராமரிப்பவருடன் நெருங்கிய உறவுக்குள் நம்மை ஈர்க்கின்றன.
அகிலத்தின் மகிமைமிக்கவரும் எல்லாம் வல்லவருமான கடவுள் உங்கள் ஆன்மாவின் மறைவான ஆழங்களுக்குள் இறங்கிவருவதைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். அவரது பிரசன்னத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்; உங்களுக்குள் வாழும் அவரை ஆராதியுங்கள்; அவருடன் பேசுங்கள்; அவரை அன்புசெய்யுங்கள்.
ஆண்டவரே, செபத்தில் எப்போதும் விண்ணை நோக்கி என் கண்களை உயர்த்த எனக்கு உதவியருளும். நான் இடைவிடாமல் உம்மையும் உமது தந்தையையும் நோக்கித் திரும்புவேனாக. செப உணர்வுமிக்க அந்தப் பார்வையில், நீர் ஆராதிக்கப்படவும் அன்புசெய்யப்படவும் என் ஆன்மாவில் உயிரோடு இருப்பதை நான் கண்டுகொள்வேனாக. இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
தூய ஆவியாருக்கு நவநாள் செபம்
பெந்தக்கோஸ்து பெருவிழாவுக்கான தயாரிப்பாகச் செபிக்கப்படுவது
ஏழாம் நாள் – வியாழக்கிழமை, மே 28
இன்றைய புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தெரிவுகள்
படம்: ஹைன்ரிக் ஹோஃப்மான் வரைந்த ‘கெத்சமனியில் கிறிஸ்து’
