பிப்ரவரி 6, 2021
பொதுக்காலம் நான்காம் வாரத்தின் சனிக்கிழமை
இன்றைய வாசகங்கள்
மறைசாட்சிகளான புனித பவுல் மிக்கியும் தோழர்களும்—நினைவு
“நீங்கள் மட்டும் தனியாக ஓர் ஒதுக்குப்புறமான இடத்திற்குச் சென்று சிறிது ஓய்வெடுங்கள்.” மாற்கு 6:34
பன்னிருவரும் நாட்டுப்புறப் பகுதிகளில் நற்செய்தியைப் பறைசாற்றிவிட்டுச் சற்றுமுன்தான் திரும்பியிருந்தார்கள். அவர்கள் களைத்திருந்தார்கள். இயேசு தமது பரிவினால், தம்மோடு தனியே வந்து சிறிது ஓய்வெடுக்குமாறு அவர்களை அழைக்கிறார். எனவே, அவர்கள் ஓர் ஒதுக்குப்புறமான இடத்திற்குச் செல்லப் படகில் ஏறுகிறார்கள். ஆனால், மக்கள் இதைக் கேள்விப்பட்டதும், அவர்களுடைய படகு சென்றுகொண்டிருந்த இடத்திற்கு நடந்தே விரைகிறார்கள். ஆகவே, படகு கரையை அடையும்போது, அங்கே ஒரு மக்கள் கூட்டம் அவர்களுக்காகக் காத்திருக்கிறது.
இயேசு இதனால் வருத்தமடையவில்லை. தம்மோடும் பன்னிருவரோடும் இருக்க வேண்டும் என்ற மக்களின் தீவிரமான ஆவலைக் கண்டு அவர் மனந்தளரவில்லை. மாறாக, இயேசு அவர்களைக் கண்டபோது, “அவரது உள்ளம் பரிவால் நிறைந்தது” என்றும், அவர் அவர்களுக்குப் பலவற்றைக் கற்பிக்கத் தொடங்கினார் என்றும் நற்செய்தி கூறுகிறது.
நமது வாழ்விலும், பிறருக்கு நன்றாகப் பணியாற்றிய பிறகு ஓய்வெடுக்க விரும்புவது புரிந்துகொள்ளக்கூடியதே. இயேசுவும்கூட தமக்கும் தம் திருத்தூதர்களுக்கும் இதை விரும்பினார். ஆனால், தமது ஓய்வில் “குறுக்கிட” இயேசு அனுமதித்த ஒரே காரியம், தம்மோடு இருக்கவும் தமது போதனையால் ஊட்டம் பெறவும் மக்களுக்கு இருந்த தெளிவான விருப்பமே. நம் ஆண்டவரின் இந்த முன்மாதிரியிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியவை பல உள்ளன.
எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு தாயோ தந்தையோ சிறிது நேரம் தனிமையில் இருக்க மட்டுமே விரும்பும் பல வேளைகளில், அவர்களது கவனம் தேவைப்படும் குடும்பக் காரியங்கள் எழுகின்றன. அருள்பணியாளர்களுக்கும் துறவறத்தாருக்கும் அவர்களது பணியின் காரணமாக எதிர்பாராத கடமைகள் ஏற்படலாம்; அவை முதலில் அவர்களது திட்டங்களில் குறுக்கிடுவதுபோல் தோன்றலாம். வாழ்வின் எந்த அழைப்புக்கும் சூழ்நிலைக்கும் இதுவே பொருந்தும். நமக்கு ஒன்று தேவை என்று நாம் நினைக்கலாம்; ஆனால் அப்போது கடமை நம்மை அழைக்கிறது, வேறொரு வகையில் நாம் தேவைப்படுவதை உணர்கிறோம்.
நம் குடும்பங்கள், திருஅவை, சமூகங்கள் அல்லது நண்பர்கள் என யாரிடையே பணியாற்றினாலும், கிறிஸ்துவின் திருத்தூதுப் பணியில் பங்கேற்பதற்கான முக்கிய வழிகளில் ஒன்று, நமது நேரத்தையும் ஆற்றலையும் தாராளமாக வழங்க ஆயத்தமாகவும் விருப்பமுள்ளவர்களாகவும் இருப்பதாகும். சில வேளைகளில் ஓய்வு தேவை என்பதை விவேகம் உணர்த்தும் என்பது உண்மையே. ஆனால் வேறு சில வேளைகளில், நமது ஓய்வுக்கும் இளைப்பாறுதலுக்கும் நியாயமான தேவை இருப்பதாக நாம் கருதுவதைவிட, பிறரன்பிற்கான அழைப்பு முன்னுரிமை பெறும். உண்மையான பிறரன்பு நம்மிடம் கோரப்படும்போது, நமது நேரத்தைத் தாராளமாக வழங்குவதற்குத் தேவையான அருளை நம் ஆண்டவர் நமக்குத் தருவதை நாம் எப்போதும் காண்போம். பிறரது வாழ்வில் உண்மையான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் வழிகளில் நம்மைப் பயன்படுத்த நம் ஆண்டவர் தேர்ந்துகொள்வது பெரும்பாலும் இத்தகைய தருணங்களில்தான்.
உங்களைச் சுற்றியுள்ளவர்களின் உண்மையான தேவைகளைப் பற்றி இன்று சிந்தியுங்கள். இன்று உங்கள் நேரத்தையும் கவனத்தையும் பெறுவதால் பெரிதும் பயனடையக்கூடியவர்கள் இருக்கிறார்களா? உங்கள் திட்டங்களை மாற்றிக்கொண்டு, சிரமமான முறையில் உங்களையே அளிக்க வேண்டிய தேவைகள் பிறருக்கு இருக்கின்றனவா? உங்களையே பிறருக்குத் தாராளமாக அளிக்கத் தயங்காதீர்கள். உண்மையில், இவ்வகையான பிறரன்பு, நாம் பணியாற்றும் மக்களின் வாழ்வில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதோடு மட்டுமல்லாமல், நமக்காக நாமே செய்யக்கூடிய செயல்களிலேயே மிகுந்த ஓய்வையும் புத்துணர்ச்சியையும் தரும் செயல்களில் ஒன்றாகவும் பெரும்பாலும் அமைகிறது.
தாராள உள்ளம் கொண்ட என் ஆண்டவரே, நீர் எதையும் ஒதுக்கி வைக்காமல் உம்மையே அளித்தீர். மக்கள் தங்கள் தேவைகளோடு உம்மிடம் வந்தார்கள்; அன்பினால் அவர்களுக்குப் பணியாற்ற நீர் தயங்கவில்லை. உமது தாராள உள்ளத்தைப் பின்பற்றும் இதயத்தை எனக்குத் தாரும்; நான் அழைக்கப்படும் பிறரன்புப் பணிக்கு எப்போதும் “ஆம்” என்று சொல்ல எனக்கு உதவியருளும். பிறருக்குப் பணியாற்றுவதில், குறிப்பாக வாழ்வின் திட்டமிடப்படாத, எதிர்பாராத சூழ்நிலைகளில், பெருமகிழ்ச்சியைக் கண்டடைய நான் கற்றுக்கொள்வேனாக. இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
அனைத்துப் புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
இன்றைய புனிதர் – மறைசாட்சிகளான புனித பவுல் மிக்கியும் தோழர்களும்
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தெரிவுகள்
