நவம்பர் 15, 2026
பொதுக்காலத்தின் முப்பத்துமூன்றாம் ஞாயிறு (ஆண்டு அ)
இன்றைய வாசகங்கள்
GO69, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons வழியாக
இயேசு தம் சீடர்களுக்கு இந்த உவமையைக் கூறினார்: “பயணம் செல்லவிருந்த ஒருவர் தம் பணியாளர்களை அழைத்துத் தம் உடைமைகளை அவர்களிடம் ஒப்படைத்தார். ஒவ்வொருவரின் திறமைக்கு ஏற்ப, ஒருவருக்கு ஐந்து தாலந்தும், மற்றொருவருக்கு இரண்டு தாலந்தும், மூன்றாமவருக்கு ஒரு தாலந்தும் கொடுத்தார். பின்னர் அவர் புறப்பட்டுச் சென்றார்.” மத்தேயு 25:14–15
இன்றைய உவமை, இயேசு தமது பொதுப்பணியின் இறுதிக்கட்டத்தில் வழங்கிய இறுதிக்கால உரையிலிருந்து (மத்தேயு 24–25) எடுக்கப்பட்டுள்ளது. இது இறுதித் தீர்ப்பைப் பற்றிப் பேசுகிறது; நம் இறை எஜமானரின் மறுவருகைக்காகக் காத்திருக்கும் நாம் விழிப்புடனும், பிரமாணிக்கத்துடனும், ஆன்மிகக் கனிகள் தருபவர்களாகவும் வாழ அழைக்கிறது. அடுத்த வார இறுதியில் வரும் கிறிஸ்து அரசர் பெருவிழாவை எதிர்நோக்கி, திருவழிபாட்டு ஆண்டின் இறுதியை நாம் நெருங்கும் இவ்வேளையில், கடவுளின் இறுதித் தீர்ப்பைப் பற்றிய இந்த இறுதிக்கால நினைவூட்டல் மிகவும் பொருத்தமானது.
பயணம் புறப்படுவதற்குமுன் தமது உடைமைகளைத் தம் பணியாளர்களிடம், “ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் திறமைக்கு ஏற்ப” ஒப்படைக்கும் ஓர் எஜமானருடன் இந்தக் கதை தொடங்குகிறது. இந்த உருவகத்தில், இயேசு தம்மையே அந்த எஜமானராக வெளிப்படுத்துகிறார்; அவர் விண்ணேற்றம் அடைந்தபோது அவரது பயணம் தொடங்குகிறது. நாணய மதிப்பின் ஓர் அலகான தாலந்துகள், கடவுள் தமது அரசைக் கட்டியெழுப்புவதற்காக ஒவ்வோர் ஆன்மாவிடமும் ஒப்படைக்கும் ஆன்மிகக் கொடைகள், அருள்கள், அருட்கொடைகள் மற்றும் வாய்ப்புகளைக் குறிக்கின்றன.
இது ஓர் ஆழமான கேள்வியை எழுப்புகிறது: இந்தக் கொடைகள் ஏன் வெவ்வேறு அளவுகளில் வழங்கப்படுகின்றன? ஓர் ஆன்மா ஐந்து தாலந்துகளையும், மற்றொன்று இரண்டையும், இன்னொன்று ஒன்றை மட்டுமே பெறுவது ஏன்? கடவுள் தமது இரக்கத்தைப் பகிர்ந்தளிப்பதில் நீதியற்றவராக இருக்கிறாரா? தன்னுள் குடிகொள்ளும் அளவற்ற கடவுளை ஏற்றுக்கொள்ளும் திறன் ஒவ்வோர் ஆன்மாவுக்கும் இருந்தாலும், அனைவரும் அவரது அருளுடன் ஒரே அளவில் ஒத்துழைப்பதில்லை என்னும் மறைபொருளில்தான் இதற்கான பதில் உள்ளது.
அவிலா புனித தெரேசா, தமது தலைசிறந்த ஆன்மிக நூலான உள் அரண்மனையின் தொடக்கப் பக்கங்களில் இந்த உண்மையை அழகாகச் சிந்திக்கிறார். ஆன்மா ஒரு மாட்சிமைமிக்க அரண்மனையைப் போன்றது என்றும், அதன் மிக உள்ளார்ந்த அறையில் கடவுள் குடிகொள்கிறார் என்றும் அவர் கற்பிக்கிறார். ஆன்மிக வாழ்வு என்பது, இந்த அரண்மனையின் பல “உறைவிடங்கள்” வழியாக மேற்கொள்ளும் ஒரு பயணமாகும்; ஏற்கெனவே உள்ளே குடியிருப்பவரோடு ஒன்றிப்பதை நோக்கி மேலும் மேலும் நெருங்கிச் செல்வதே இப்பயணம். கடவுள் நமக்குள் பிரசன்னமாக இருப்பதால், ஆன்மா “மிகுந்த அழகும்”, “மிகுந்த கொள்ளளவும்” கொண்டது என்று புனித தெரேசா உறுதிப்படுத்துகிறார் (I.I #2). நமக்குத் தேவையான ஒவ்வோர் அருளையும் கொடையையும்—ஆன்மிகச் செல்வங்கள் அனைத்தையும்—கடவுள் ஏற்கெனவே ஒவ்வோர் ஆன்மாவுக்குள்ளும் வைத்துள்ளார். ஆயினும், அந்தச் செல்வங்களை நாம் அனுபவிப்பது—அவை ஐந்து தாலந்துகளாக இருந்தாலும், இரண்டாக இருந்தாலும், ஒன்றாக இருந்தாலும்—இறைவேண்டல், தூய்மைப்படுதல், உருமாற்றம் ஆகியவற்றின் அகப்பயணத்தை மேற்கொள்ள நாம் கொண்டிருக்கும் விருப்பத்தைச் சார்ந்துள்ளது.
அப்படியானால், கடவுள் தமது இரக்கத்தைப் பகிர்ந்தளிப்பதில் நீதியற்றவராக இருக்கிறாரா? நிச்சயமாக இல்லை. அந்த இரக்கத்தை நிறைவாகப் பெற்றுக்கொள்ளவும் வெளிப்படுத்தவும் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் திறன் உள்ளது. இது எந்த அளவுக்கு நிகழ்கிறது என்பதை இன்றைய உவமை வெளிப்படுத்துகிறது. அத்துடன், அலட்சியம் மற்றும் தன்னிறைவு மனப்பான்மையால் இத்தகைய கொடைகளை இழக்க நேரிடும் என்ற நம்மை நிதானமாகச் சிந்திக்க வைக்கும் உண்மையையும் அது எடுத்துரைக்கிறது.
ஐந்து தாலந்துகளும் இரண்டு தாலந்துகளும் ஒப்படைக்கப்பட்ட பணியாளர்கள், தங்களுக்குள் குடிகொள்ளும் கடவுளின் அருளுடன் செயல்முறையில் ஒத்துழைப்பவர்களைக் குறிக்கின்றனர். அந்த ஒத்துழைப்பு ஆன்மிக உருமாற்றத்திற்கும் வளர்ச்சிக்கும் வழிவகுக்கிறது; பெற்றுக்கொண்ட கொடைகளை இரட்டிப்பாக்கி, இன்னும் அதிகமான கனிகள் தர ஆன்மாவைத் தயாரிக்கிறது.
இதற்கு மாறாக, தான் பெற்ற ஒரு தாலந்தைப் புதைத்து வைத்த பணியாளர், அளவற்ற கடவுள் தங்களுக்குள் இருந்தும் அவரது அருளுக்குத் தங்களைத் திறக்காதவர்களைக் குறிக்கிறார். தாலந்தைப் புதைப்பது என்பது அச்சம், சோம்பல் அல்லது அக்கறையின்மையால் இறைக்கொடைகளை மறைத்து வைத்து, அவற்றைப் புறக்கணிப்பதாகும். அதன் விளைவு கடுமையானது: “அவனிடமிருந்து அந்தத் தாலந்தை எடுத்து, பத்து தாலந்து உள்ளவனுக்குக் கொடுங்கள். ஏனெனில் உள்ளவர் ஒவ்வொருவருக்கும் இன்னும் கொடுக்கப்படும்; அவர் வளமையடைவார்… பயனற்ற இந்தப் பணியாளனை வெளியே இருளில் தள்ளுங்கள்; அங்கே அழுகையும் பற்கடிப்பும் இருக்கும்” (மத்தேயு 25:28–30).
இந்தப் பணியாளர்களிடையே காணப்படும் கூர்மையான வேறுபாடுகளை இன்று சிந்தியுங்கள்; இவர்களில் யார் உங்களை மிகச் சரியாகப் பிரதிபலிக்கிறார் என்பதைத் தாழ்மையுடன் எண்ணிப்பாருங்கள். நீங்கள் ஆன்மிகச் செல்வம் நிறைந்தவர்களாக இருக்க வேண்டுமெனக் கடவுள் விரும்புகிறார். உங்களுக்குள் குடிகொள்ளும் அவரது பிரசன்னத்திலிருந்து பாயும் அருளின் அகச்செல்வத்தை நீங்கள் பயன்படுத்த வேண்டுமென அவர் விரும்புகிறார். உங்களிடம் உள்ள ஒவ்வோர் ஆன்மிகக் கொடையையும் பெருக்கி, தமது மாட்சிக்காகவும் ஆன்மாக்களின் மீட்பிற்காகவும் அவற்றைப் பயன்படுத்த அவர் விரும்புகிறார். கடவுள் உங்களுக்குக் கொடுத்துள்ள அனைத்துடனும் ஒத்துழைக்க, விடாமுயற்சியுடன் உழைக்க நீங்கள் தயாரா? அளவுக்கு மிகுதியான ஆன்மிகச் செல்வங்களை நீங்கள் விரும்புகிறீர்களா? அல்லது கடவுளின் அழைப்புகளைப் புறக்கணித்துச் சோம்பலாக இருக்கிறீர்களா? அருளில் செல்வம் மிக்கவர்களாக வளரத் தீர்மானியுங்கள். அப்போது இயேசு மாட்சியுடன் திரும்பி வரும்போது, அது இருளும் அழுகையும் பற்கடிப்பும் நிறைந்த நாளாக அல்லாமல், பெருமகிழ்ச்சியின் நாளாக இருக்கும்.
மிகுந்த தாராளமுள்ள ஆண்டவரே, உமது அருள்களை அளவுக்கு மிகுதியாக எங்களுக்கு வழங்க நீர் விரும்புகிறீர். உமது தாராளத்துக்கு நான் எப்போதும் திறந்த மனத்துடன் இருக்கவும், என் வாழ்வில் அருள்நிறைந்த உமது பிரசன்னத்துடன் முழுமையாக ஒத்துழைக்கவும் வேண்டுகிறேன். என் ஒத்துழைப்பு விடாமுயற்சி நிறைந்ததாக இருக்கட்டும்; இதனால் என் ஆன்மாவின் கொள்ளளவு பெருகி, உமது மாட்சியைப் பன்மடங்காகப் பெருகும் விதங்களில் வெளிப்படுத்தட்டும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
இன்றைய புனிதர் – புனித மகா ஆல்பர்ட், ஆயரும் மறைவல்லுநரும்
இந்த விருப்ப நினைவு ஞாயிற்றுக்கிழமையில் வருவதால், இந்த ஆண்டு திருவழிபாட்டில் கொண்டாடப்படுவதில்லை.
கிறிஸ்து அரசர் நவநாள் செபம்
மரபுப்படி கிறிஸ்து அரசர் பெருவிழாவுக்கு முந்தைய ஒன்பது நாள்கள்
நவம்பர் 13–21, 2026 வரை தினமும் செபிக்கப்படும் நவநாள் செபம்
அனைத்துப் புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
பொதுக்காலத்திற்கான இறைவார்த்தைத் தியானங்கள்
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தேர்வுகள்




