நவம்பர் 14, 2026
பொதுக்காலம் முப்பத்திரண்டாம் வாரத்தின் சனிக்கிழமை
இன்றைய வாசகங்கள்
அநீதியான நடுவரும் விடாமல் மன்றாடிய கைம்பெண்ணும், சர் ஜான் எவரெட் மில்லே வரைந்த ஓவியம்
“ஒரு நகரில் நடுவர் ஒருவர் இருந்தார். அவர் கடவுளுக்கு அஞ்சாதவர்; எந்த மனிதரையும் மதிக்காதவர். அந்நகரில் இருந்த கைம்பெண் ஒருவர் அவரிடம் அடிக்கடி வந்து, ‘என் எதிரிக்கு எதிராக எனக்கு நீதி வழங்கும்’ என்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். நீண்ட காலமாக அந்த நடுவர் அதற்கு விரும்பவில்லை. ஆனால் இறுதியில் அவர், ‘நான் கடவுளுக்கு அஞ்சுவதும் இல்லை, எந்த மனிதரையும் மதிப்பதும் இல்லை என்பது உண்மைதான். இருந்தாலும், இந்தக் கைம்பெண் என்னைத் தொடர்ந்து தொந்தரவு செய்வதால், இறுதியில் இவள் வந்து என்னைத் தாக்காதபடி இவளுக்கு நீதி வழங்குவேன்’ என்று தமக்குள் நினைத்துக்கொண்டார்.” லூக்கா 18:2–5
நாம் எதிர்பார்த்தபடி காரியங்கள் நடக்காதபோது, பெரும்பாலும் மனச்சோர்வு ஏற்படுகிறது. மீண்டும் மீண்டும் முயன்றும் விரும்பிய பலன் கிடைக்காதபோது, இந்தச் சோதனை குறிப்பாக வலுப்பெறுகிறது. நாம் எந்த அளவுக்கு மனச்சோர்வு அடைகிறோமோ, அந்த அளவுக்கு நம்பிக்கையிழந்து போகும் அபாயமும் அதிகரிக்கிறது. இவ்வாறு நம்பிக்கையை இழப்பது, முயற்சியை முற்றிலுமாகக் கைவிடுவதற்கு வழிவகுக்கிறது.
கடவுளோடுள்ள நமது உறவில், எதிர்நோக்கு என்னும் ஆன்மிகக் கொடை, விசுவாசம், அன்பு ஆகியவற்றுடன் இறையியல் நற்பண்புகள் மூன்றில் ஒன்றாக விளங்குகிறது. இம்மூன்றும் ஒன்றையொன்று சார்ந்தவை. ஒன்று குறையும்போது மற்றவையும் பலவீனமடைகின்றன. நம்பிக்கையின்மை நம்மை ஆட்கொள்ளும்போது, விசுவாசமும் அன்பும் ஆழமாகக் காயமடைகின்றன.
“மனந்தளராமல் எப்போதும் இறைவேண்டல் செய்ய வேண்டியதன் அவசியத்தைப் பற்றி” இயேசு இன்றைய உவமையைக் கூறுகிறார். நமது இறைவேண்டல் வாழ்வு எதிர்நோக்கு என்னும் கொடையில் வேரூன்றியிருக்க வேண்டும் என்பதையே இது வேறொரு விதமாக எடுத்துரைக்கிறது. இறைவேண்டலில் சோர்வடைவது என்பது அதில் மனந்தளர்வதே ஆகும்.
நாம் சோதனைகளை அனுபவித்து, கடவுளின் உதவிக்காக மன்றாடியும், பதிலாக மௌனத்தை மட்டுமே உணரும்போது இறைவேண்டலில் சோர்வடைகிறோம். ஆனால் அந்த மௌனத்திலும்கூட, கடவுளின் மறைவான உடனிருப்பைக் காண நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். கடவுள் ஏன் சில வேளைகளில் மௌனமாக இருக்கிறார்? நமது இறைவேண்டல் அவருடைய திருவுளத்தைவிட நமது சொந்த விருப்பத்தையே அதிகமாக வெளிப்படுத்துவது ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். எடுத்துக்காட்டாக, ஒருவர் நோயுற்றிருக்கும்போது நாம் ஓர் அற்புதத்தைக் கேட்டால், அது இன்னும் பெரியதொரு நன்மைக்கு வழிவகுக்குமானால் மட்டுமே கடவுள் அதை அருளக்கூடும். அல்லது, நமக்கு அன்பான ஒருவர் ஒரு வேலைக்கு விண்ணப்பித்து, பல இறைவேண்டல்களுக்குப் பிறகும் அது கிடைக்காமல் போனால், கடவுள் அவருக்காக இன்னும் சிறந்த ஒன்றை வைத்திருக்கக்கூடும்.
கடவுள் நிறைவேற்றுவார் என்று நாம் எதிர்பார்க்கும் வேண்டுகோள்களின் பட்டியலாக இறைவேண்டல் இருக்கக்கூடாது என்பதை இது நமக்குக் கற்பிக்கிறது. மாறாக, குறிப்பிட்ட எந்தவொரு முடிவையும் பற்றிக்கொள்ளாமல், நம்மையும் நமது கருத்துகளையும் அவரது பராமரிப்பில் ஒப்படைக்கும் சரணாகதிச் செயலாக அது இருக்க வேண்டும். நாமோ மற்றவர்களோ அனுபவிக்கும் சோதனையின்போது இன்னும் ஆழமான நம்பிக்கைக்கும் சரணாகதிக்கும் கடவுளின் மௌனம் நம்மை அழைப்பதால், சில வேளைகளில் அந்த மௌனமே அவரது பதிலாக அமைகிறது.
நிச்சயமாக, சில இறைவேண்டல்கள் எப்போதும் கடவுளின் திருவுளத்தோடு ஒத்துப்போகின்றன என்று நாம் உறுதியாக நம்பலாம். எடுத்துக்காட்டாக: “ஆண்டவரே, என்னை உமக்கு இன்னும் நெருக்கமாக ஈர்த்துக்கொள்ளும்; உமது நிறைவான திருவுளத்தை வெளிப்படுத்தும்; என் முழு இதயத்தோடும் உமக்குப் பணிபுரிய எனக்கு அருள்தாரும்.” இத்தகைய இறைவேண்டல்கள் அருளுக்கும் வாழ்வு மாற்றத்திற்கும் திறந்துள்ள இதயத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன.
இன்றைய உவமை நமது வேண்டுதல்களின் உள்ளடக்கத்தை அல்ல, நாம் இறைவேண்டலுக்கு வரும்போது கொண்டிருக்க வேண்டிய மனநிலையையே மையப்படுத்துகிறது. அது, மனச்சோர்வுக்கோ நம்பிக்கையின்மைக்கோ இடம்கொடுக்க மறுக்கும், எதிர்நோக்கு நிறைந்த கடவுள்மீதான நம்பிக்கையாகும்.
விவிலியக் காலத்தில், கைம்பெண் ஒருவர் சமுதாயத்தில் மிகவும் ஆதரவற்ற நிலையில் இருந்தவர்களில் ஒருவராக இருந்தார்; பெரும்பாலும் அவருக்குச் சட்டப் பாதுகாப்பும் இருக்கவில்லை. நேர்மையற்ற நடுவர் ஒருவர் அவரது வேண்டுகோளுக்குச் செவிசாய்க்கத் தூண்டுதல் ஏதும் இருந்திருக்காது. இந்த உவமையில் வரும் நடுவர், அந்தக் கைம்பெண்ணின் விடாமுயற்சியால் மட்டுமே அவருக்குச் செவிசாய்த்தார்.
அநீதியான ஒரு நடுவரே விடாமுயற்சிக்கு இணங்குவார் என்றால், நம் அன்புத் தந்தை எவ்வளவு அதிகமாக நமது இறைவேண்டல்களுக்குச் செவிசாய்ப்பார்! அவர் மௌனமாக இருப்பதுபோல் தோன்றும்போது, இந்தக் கைம்பெண்ணைப் பின்பற்ற நம்மை அழைக்கிறார். உடனடியாகக் கிடைக்கும் பதிலைவிட, விடாமுயற்சியுடனும் எதிர்நோக்குடனும் செய்யப்படும் இறைவேண்டல் பெரும்பாலும் நம் ஆன்மாவுக்கு அதிக நன்மை அளிக்கிறது. அது விசுவாசத்தை ஆழப்படுத்துகிறது, அன்பை வலுப்படுத்துகிறது, நம்மைப் புனிதராக்குகிறது. கடவுள் மௌனமாக இருப்பதுபோல் தோன்றினால், அதற்கு ஒரு நல்ல காரணம், மிகச் சிறந்த காரணம் இருக்கிறது; அவரது மௌனம் நீடிக்க நீடிக்க, நமது நம்பிக்கையும் எதிர்நோக்கும் இன்னும் ஆழப்பட வேண்டும்.
எதிர்நோக்கில் வேரூன்றிய, தளராத இறைவேண்டலின் முக்கியத்துவத்தை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். கடவுளின் மௌனம் இன்னும் ஆழமான சரணாகதிக்கான அழைப்பாக அமையட்டும். மௌனத்திலும்கூட, நம்மால் உணர முடிவதை வெகுவாகக் கடந்த வழிகளில் அவர் செயல்படுகிறார் என்று நம்புங்கள். ஒருபோதும் கைவிடாதீர்கள், ஒருபோதும் ஐயப்படாதீர்கள், ஒருபோதும் நம்பிக்கையிழக்காதீர்கள். கடவுள் எப்போதும் நமக்குச் செவிசாய்த்து, தமது நிறைவான திருவுளத்தின்படி நமது இறைவேண்டல்களுக்குப் பதிலளிக்கிறார். நமக்கோ பிறருக்கோ எது மிகச் சிறந்தது என்று நாம் கருதக்கூடிய எதையும்விட அவரது திருவுளம் மிக மேலானது.
என்னைப் பராமரிக்கும் என் ஆண்டவரே, நீர் எப்போதும் எங்கள் இறைவேண்டல்களுக்குச் செவிசாய்க்கிறீர். நாங்கள் பெற விரும்புவதையும்விட மிக அதிகமான அருளை எங்கள்மீது நிறைவாகப் பொழிய விரும்புகிறீர். ஐயத்திற்கோ மனச்சோர்வுக்கோ நம்பிக்கையின்மைக்கோ ஒருபோதும் இடம்கொடுக்காமல், இறைவேண்டலில் உறுதியாக நிலைத்திருக்கும் இதயத்தை எனக்குத் தாரும். குறிப்பாகச் சோதனைகள் நீடிக்கும்போது, நான் எப்போதும் உம்மில் எதிர்நோக்கு கொண்டிருப்பேனாக. அந்தத் தருணங்கள் உமது நிறைவான திருவுளத்திற்கு இன்னும் ஆழமாக என்னைச் சரணடையச் செய்யட்டும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
கிறிஸ்து அரசர் நவநாள் செபம்
மரபுப்படி கிறிஸ்து அரசர் பெருவிழாவுக்கு முந்தைய ஒன்பது நாள்கள்
நவம்பர் 13–21, 2026 வரை தினமும் செபிக்கப்படும் நவநாள் செபம்
அனைத்துப் புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
பொதுக்காலத்திற்கான இறைவார்த்தைத் தியானங்கள்
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தேர்வுகள்
