సెప్టెంబరు 16, 2026
వేదసాక్షులైన జగద్గురువు పునీత కొర్నేలియస్, పీఠాధిపతి పునీత సిప్రియన్ల జ్ఞాపకార్థ దినం
నేటి పఠనాలు
సామాన్య కాలము ఇరవై నాలుగవ వారపు బుధవారపు పఠనాలు
దేవాలయంలో బోధిస్తున్న యేసు, చిత్రకారుడు చెజారే మరియాని
ఆంగ్లంలో వినండి
యేసు జనసమూహాలతో ఇలా అన్నారు: “ఈ తరం ప్రజలను నేను దేనితో పోల్చాలి? వారు ఎలాంటివారు? వారు సంతవీధిలో కూర్చొని, ఒకరితో ఒకరు, ‘మేము మీ కోసం వేణువు వాయించాము, కానీ మీరు నాట్యం చేయలేదు. మేము విలాపగీతం పాడాము, కానీ మీరు ఏడవలేదు’ అని పిలుచుకునే పిల్లలవంటివారు.” లూకా 7:31–32
ఈ బోధలో యేసు ఉపయోగించిన ఉపమానం—“మేము మీ కోసం వేణువు వాయించాము, కానీ మీరు నాట్యం చేయలేదు. మేము విలాపగీతం పాడాము, కానీ మీరు ఏడవలేదు”—ఆధ్యాత్మికంగా స్పందించకుండా, దేవుని కృప అందించే ఆనందకరమైన, దుఃఖభరితమైన ఆహ్వానాలు రెండింటినీ ప్రతిఘటించే ఒక తరాన్ని చిత్రిస్తుంది. సువార్త ఆనందం, దుఃఖం రెండింటి ద్వారానూ మనలను కృపవైపు ఆకర్షిస్తుందనడం పరస్పర విరుద్ధంగా అనిపించవచ్చు. కానీ ఈ రెండూ రక్షణ పరిపూర్ణతను స్వీకరించడానికి మనలను సిద్ధపరిచే అత్యవసరమైన హృదయ స్పందనలు.
దేవుని కారుణ్యాన్ని, ఎల్లప్పుడూ మనతో ఉండే ఆయన సాన్నిధ్యాన్ని, నిత్యజీవపు నిరీక్షణను గుర్తించడం వల్ల ఆనందం కలుగుతుంది. మరోవైపు, మన పాపాన్ని ఎదుర్కొని, క్రీస్తు శ్రమలను ధ్యానించి, లోకంలోని విచ్ఛిన్నతను అంగీకరించినప్పుడు పవిత్రమైన దుఃఖం పుడుతుంది. దేవుని రాజ్యం సమీపంలో ఉన్నందుకు ఆనందించమని మనలను ఆహ్వానించినప్పుడు సువార్త “వేణువు వాయిస్తుంది”; పశ్చాత్తాపానికి, హృదయ పరివర్తనకు మనలను పిలిచినప్పుడు అది “విలాపగీతం పాడుతుంది.” దేవునితో శ్రుతి కలిసిన హృదయం ఈ రెండింటికీ స్పందిస్తుంది—ఆయన ఆశీర్వాదాలలో ఆనందిస్తూ, పాపం గురించి విలపిస్తూ ఉంటుంది. ఈ పిలుపులలో దేనిని పట్టించుకోకపోయినా, అది మరింత లోతైన హృదయ కాఠిన్యాన్ని వెల్లడిస్తుంది. అటువంటి ఆధ్యాత్మిక స్పందనలేమి దైవ మంచితనాన్ని చూసి ఆనందించదు, దాని నుండి మనలను వేరుచేసే వాటిని గురించి దుఃఖించదు.
ఈ ఉపమానపు సందర్భం ముఖ్యమైనది. నాయీనులో ఒక వితంతువు ఏకైక కుమారుడిని యేసు మృతులలోనుండి లేపిన తరువాత, ఆ అద్భుతాన్ని చూసిన బప్తిస్మ యోహాను శిష్యులలో కొందరు, యోహాను చెరలో ఉన్న మకేరుస్ కోటకు (నేటి యోర్దానులో ఉంది) తిరిగి వెళ్లారు. తాము చూసినదంతా ఆయనకు తెలియజేశారు. దానికి ప్రతిస్పందనగా, “రావలసినవారు నీవేనా, లేక మేము మరొకరి కోసం ఎదురుచూడాలా?” అని అడగడానికి యోహాను వారిలో ఇద్దరిని తిరిగి యేసు వద్దకు పంపారు (లూకా 7:19).
యేసు ఇలా సమాధానమిచ్చారు: “మీరు వెళ్లి, మీరు చూసినవాటిని, విన్నవాటిని యోహానుకు తెలియజేయండి: అంధులు తిరిగి చూపు పొందుతున్నారు, కుంటివారు నడుస్తున్నారు, కుష్ఠరోగులు శుద్ధి పొందుతున్నారు, చెవిటివారు వింటున్నారు, మృతులు లేపబడుతున్నారు, పేదలకు సువార్త ప్రకటించబడుతోంది. నా కారణంగా ఎవరి విశ్వాసమైతే తడబడదో వారు ధన్యులు” (లూకా 7:22–23).
యోహాను శిష్యులు వెళ్లిపోయిన తరువాత, యేసు జనసమూహం వైపు తిరిగి ఈ పోలికను చెప్పారు. వేణువు వాయించే పిల్లలు, యేసు అద్భుత కార్యాల ద్వారా, సందేశం ద్వారా ప్రత్యక్షమైన దేవుని రాజ్యపు ఆనందకరమైన ప్రకటనకు ప్రతినిధులుగా ఉన్నారు. విలాపగీతం పాడే పిల్లలు పశ్చాత్తాపపడాలని, మెస్సీయ కోసం సిద్ధపడాలని యోహాను ఇచ్చిన పిలుపునకు ప్రతీకలుగా ఉన్నారు. రెండూ దైవ ఆహ్వానాలే—ఒకటి ఆనందించడానికి, మరొకటి దుఃఖించడానికి—అయినా ఆ తరం ఈ రెండింటినీ చాలావరకు తిరస్కరించింది.
పరలోకంలో ఇక దుఃఖం ఉండదు; శాంతి, ఆనందం మాత్రమే మిగులుతాయి. కానీ ఈ జీవితంలో పవిత్రమైన దుఃఖం మనం ఎన్నడూ తప్పించుకోకూడని అత్యావశ్యకమైన కృప. అది ధన్యవచనాలలో ఒకటి: “దుఃఖించువారు ధన్యులు, ఎందుకంటే వారు ఓదార్పు పొందుతారు” (మత్తయి 5:4). ఇది లోకపు నిరాశ కాదు, ఆధ్యాత్మిక దుఃఖం—పాపం, అన్యాయం, దేవుని నుండి దూరమవడం వల్ల కలిగే బాధల గురించి దుఃఖించడం. ఇది హృదయాన్ని మృదువుపరుస్తుంది, ఆకాంక్షను శుద్ధి చేస్తుంది, కారుణ్యాన్ని స్వీకరించడానికి ఆత్మను తెరుస్తుంది. క్షమాపణ, స్వస్థత, ఆధ్యాత్మిక నవీకరణ, పరలోక రాజ్యాన్ని గురించిన అవగాహన వల్ల కలిగే ఆనందాన్ని అనుభవించడానికి ఇది మనలను సిద్ధపరుస్తుంది.
కాబట్టి, సువార్త మనలను దుఃఖంలోకీ ఆనందంలోకీ నడిపించడానికి మనం సిద్ధంగా ఉండాలి: మనలను వినమ్రులుగా చేసి, పశ్చాత్తాపానికి సిద్ధపరిచే దుఃఖంలోకీ, మనలను కృతజ్ఞత, నిరీక్షణల వైపు పైకెత్తే ఆనందంలోకీ. ఈ రెండింటినీ స్వీకరించినప్పుడే మనం సువార్త లయలో పూర్తిగా ప్రవేశించగలం.
ఈ రోజు మీ సొంత హృదయ స్థితిని ధ్యానించండి. దేవుడు సమీపంలో ఉన్నందుకు, ఆయన ఆశీర్వాదాల కోసం ఆనందించమనే సువార్త ఆహ్వానం మీ హృదయాన్ని కదిలిస్తోందా? పాపాన్ని, దానివల్ల కలిగే బాధను గుర్తించడం నుండి పుట్టే దుఃఖం మీ హృదయాన్ని ఛేదించడానికి కూడా మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? దైవిక ఆనందపు రాగానికి నాట్యం చేస్తూ, ప్రేమకు అడ్డుపడే ప్రతిదాని గురించి పవిత్రమైన దుఃఖంతో విలపిస్తూ, పూర్తిగా సజీవంగా ఉండే హృదయాన్ని పొందే కృప కోసం ప్రార్థించండి. ఈ రెండింటినీ స్వీకరించడం ద్వారా, ఆనందించేవారినీ పశ్చాత్తాపంతో హృదయం నలిగినవారినీ తన రాజ్యంలోకి పిలవడానికి వచ్చిన క్రీస్తు మర్మంలోకి మీరు మరింత లోతుగా ఆకర్షించబడతారు.
ఆనందమయుడవూ దుఃఖభరితుడవూ అయిన నా ప్రభువా, కొన్ని సమయాల్లో నీవు నీ శిష్యులను ఆనందంతో నింపావు; మరికొన్ని సమయాల్లో పవిత్రమైన దుఃఖాన్ని అనుభవించడానికి వారిని అనుమతించావు. ఈ రెండూ అవసరమే; ఆయా క్షణాల్లో అత్యంత అవసరమైన దానిని ఒక్కొక్కటి నెరవేరుస్తుంది. ఆనందాన్నీ దుఃఖాన్నీ స్వీకరించే కృపను నాకు అనుగ్రహించు. తద్వారా సువార్త యొక్క సంపూర్ణ లయ నా హృదయాన్ని ఆవరించి, నన్ను నీ రాజ్యంలోకి మరింత లోతుగా నడిపించుగాక. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
నేటి పునీతులు – పోప్ పునీత కొర్నేలియస్, బిషప్ పునీత సిప్రియన్, వేదసాక్షులు—స్మరణ దినం
సామాన్య కాలానికి పవిత్ర గ్రంథ ధ్యానాలు




