9 เมษายน 2022
วันเสาร์ สัปดาห์ที่ห้า เทศกาลมหาพรต
บทอ่านประจำวัน
ฟังภาษาอังกฤษ
แต่คนหนึ่งในบรรดาเขาชื่อคายาฟาส ซึ่งเป็นมหาสมณะในปีนั้น กล่าวแก่พวกเขาว่า “ท่านทั้งหลายไม่รู้อะไรเลย และไม่คิดด้วยว่า การให้คนคนเดียวตายแทนประชาชนนั้นเป็นประโยชน์แก่ท่านมากกว่าที่ชนทั้งชาติจะต้องพินาศไป” ยอห์น 11:49–50
เช่นเดียวกับในบทไตร่ตรองของวันก่อน เป็นสิ่งสำคัญที่เราจะเริ่มมุ่งความสนใจไปที่พระทรมานและการสิ้นพระชนม์ของพระเยซูเจ้า สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์จะเริ่มขึ้นในวันอาทิตย์นี้ ดังนั้น นี่จึงเป็นช่วงเวลาของปีที่พระเจ้าทรงปรารถนาให้เราเพ่งพินิจไม้กางเขนของพระองค์ สิ่งสำคัญคือการมองไม้กางเขนจากทุกแง่มุม เพื่อพยายามเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น พระเยซูเจ้าทรงประสบสิ่งใด บรรดาศิษย์กำลังประสบสิ่งใด และแม้กระทั่งบรรดาชาวฟาริสีและมหาสมณะกำลังประสบสิ่งใด
ในพระวรสารประจำวันนี้ที่ยกมาข้างต้น เราเห็นความคิดของคายาฟาสผู้เป็นมหาสมณะ คำพูดของเขาน่าสนใจตรงที่เป็นทั้งถ้อยคำอันน่าเศร้าและคำพยากรณ์ในเวลาเดียวกัน เขากับบรรดาหัวหน้าสมณะคนอื่น ๆ และชาวฟาริสีกำลังเริ่มวางแผนและคิดอุบายให้พระเยซูเจ้าสิ้นพระชนม์ แต่สิ่งที่ช่วยให้เราเข้าใจได้ลึกซึ้งขึ้นก็คือแรงจูงใจที่เห็นได้ชัดของคายาฟาสและคนอื่น ๆ
พระเยซูเจ้าทรงได้รับความนิยมมากขึ้น และพวกเขากลัวว่าความนิยมนี้จะก่อให้เกิดปัญหากับชาวโรมัน พวกเขายังอิจฉาที่พระเยซูเจ้าทรงดึงดูดผู้คนมากมายให้มาหาพระองค์ ดังนั้น คายาฟาสจึงเสนอเหตุผลอันบิดเบือนว่า ให้คนคนเดียวตายย่อมดีกว่าให้ประชาชนทั้งหมดต้องตาย กล่าวอีกนัยหนึ่ง ดูเหมือนเขาคิดว่า เพราะพระเยซูเจ้าทรงได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ และประชาชนฟังพระเยซูเจ้ามากกว่าฟังบรรดาหัวหน้าสมณะและชาวฟาริสี จึงเป็นการดีกว่าที่จะกำจัด “ปัญหา” นี้ เพื่อให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิม
สิ่งนี้เผยให้เห็นว่าชาวฟาริสีกังวลเรื่องตนเองและสถานะของตนมากกว่าความจริง น่าประหลาดใจที่หนึ่งในข้อวิจารณ์ที่พวกเขามีต่อพระเยซูเจ้าคือ พระองค์ทรงทำเครื่องหมายและอัศจรรย์มากเกินไป ช่างแปลกจริง ๆ หากบรรดาหัวหน้าสมณะและชาวฟาริสีสนใจความจริง พวกเขาก็คงได้เห็นพระสิริรุ่งโรจน์และพระอำนาจของพระเยซูเจ้าในฐานะพระเจ้า อีกทั้งคงเชื่อในพระองค์และติดตามพระองค์ไปแล้ว แต่พวกเขาไม่อาจละทิ้งความหยิ่งทะนงและยอมรับการเรียกให้ติดตามผู้อื่นแทนที่จะยึดตนเองเป็นที่ตั้ง พวกเขาไม่อาจปล่อยวางตำแหน่งที่ให้อำนาจแก่ตนได้
เรามักพบประสบการณ์เช่นเดียวกันนี้ในชีวิตประจำวัน เราต้องการเป็นศูนย์กลางของความสนใจ และบ่อยครั้ง เมื่อเราเห็นผู้อื่นทำได้ดีหรือได้รับคำชม เราก็อาจรู้สึกอิจฉา และความอิจฉาของเราก็มักกลายเป็นความริษยารูปแบบหนึ่ง ความริษยาหมายถึงการที่เรารู้สึกโกรธและเศร้าใจเพราะความดีของผู้อื่น เราอาจครุ่นคิดขุ่นเคืองอยู่กับเรื่องนั้น และอยากเห็นเขาล้มเหลว
สิ่งที่เราควรมุ่งหวังคือการเป็นหนึ่งในผู้ติดตามพระเยซูเจ้าอย่างซื่อสัตย์ เรื่องนี้เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งที่ควรไตร่ตรองในสัปดาห์ที่จะมาถึง ขณะที่ท่านเห็นความเป็นปฏิปักษ์ต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเพิ่มมากขึ้น หากท่านอยู่ที่นั่น ท่านจะทำอย่างไร? ท่านจะยังคงยืนเคียงข้างพระเยซูเจ้าแม้ผู้อื่นจะโจมตีพระองค์หรือไม่? เมื่อความเป็นปฏิปักษ์ต่อพระเยซูเจ้าเพิ่มมากขึ้น ท่านจะถอยห่างจากพระองค์ หรือจะเข้าใกล้พระองค์ยิ่งขึ้นด้วยความรักและความมุ่งมั่น?
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงการระลึกถึงการเบียดเบียนองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราที่กำลังจะมาถึง ให้จิตใจของท่านเริ่มพิจารณาปฏิกิริยาและประสบการณ์ต่าง ๆ ที่ผู้คนมีในสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ครั้งแรกนั้น ลองวางตนเองไว้ในสถานการณ์ของพวกเขา และพยายามดำเนินผ่านเหตุการณ์นั้นไปพร้อมกับพระเยซูเจ้า เป้าหมายคือให้เราพบว่าตนเองอยู่ที่นั่น ณ เชิงไม้กางเขนกับพระองค์ในวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ ด้วยความรักและความกล้าหาญ ยืนเคียงข้างพระองค์และรักพระองค์ในทุกย่างก้าว
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ทรงถูกเบียดเบียน โปรดให้ข้าพเจ้าติดตามพระองค์ในสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ที่กำลังจะมาถึงนี้ โปรดให้ข้าพเจ้ามีความรักที่จำเป็นเพื่อรักพระองค์ แม้ในยามที่พระองค์ทรงถูกปฏิเสธและทรงเจ็บปวด โปรดช่วยข้าพเจ้าให้สลัดความอิจฉาและความเห็นแก่ตัวทั้งปวง และมองเห็นพระองค์โดยเฉพาะในความทุกข์และความดีของผู้อื่น ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
(วันเสาร์ สัปดาห์ที่ห้า เทศกาลมหาพรต)
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
บทรำพึงพระคัมภีร์สำหรับเทศกาลมหาพรต
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
ภาพประกอบด้านบน: พระคริสตเจ้าทรงถูกสวมมงกุฎหนาม โดย มัทธีอัส สตอม จาก Wikimedia Commons
