Lunes, Hunyo 4, 2018
Lunes ng Ikasiyam na Linggo sa Karaniwang Panahon
Lahat ng mga Santo para sa Araw na Ito

“May isa pa siyang maaaring isugo, ang minamahal niyang anak. Sa kahuli-hulihan ay isinugo niya ito sa kanila, sa pag-aakalang, ‘Igagalang nila ang anak ko.’ Ngunit sinabi ng mga umuupa sa ubasan sa isa’t isa, ‘Ito ang tagapagmana. Halikayo, patayin natin siya, at mapapasa atin ang mana.’ Kaya sinunggaban nila siya, pinatay, at itinapon sa labas ng ubasan. Ano ngayon ang gagawin ng may-ari ng ubasan? Darating siya, papatayin ang mga umuupa, at ibibigay ang ubasan sa iba.” Marcos 12:6-9
Sa talatang ito, nakikita natin ang isang malinaw na tanda ng katarungan ng Diyos!
Ang unang dapat pansinin ay talagang nagtagumpay sa simula ang masasamang umuupa. Isa-isa nilang pinatay ang mga isinugo, at nang isugo ng may-ari ng ubasan ang kaisa-isa niyang anak, pinatay rin nila ito sa pag-aakalang mamanahin nila ang ubasan.
Malinaw na ang kuwentong ito ay tungkol sa pagsusugo ng Ama sa Kanyang Anak sa mundo. Naiinggit at nagseselos ang mga pinuno ng relihiyon noong panahong iyon, at gusto nilang manatili sa kapangyarihan. Kaya isinagawa nila ang masama nilang balak at pinatay si Hesus, sa pag-asang maaalis nila Siya bilang Mesiyas at bagong Hari ng Israel at sa gayon ay mapananatili nila ang kanilang kapangyarihan sa relihiyon.
Ngunit nakalimutan nila ang katarungan ng Diyos. Sa huli, laging mananaig ang katarungan ng Diyos. Aayusin ng Diyos ang lahat at igagawad Niya ang Kanyang katarungan at awa ayon sa puso ng bawat tao.
May dalawang mahalagang aral ito para sa atin. Una, ipinakikita nito na maaaring magmukhang nananaig ang kasamaan sa kasalukuyan. Nararanasan natin ito sa napakaraming paraan. Dumaranas tayo ng kawalan ng katarungan, pag-uusig at hapdi. Kung minsan, maaari tayong panghinaan ng loob dahil tila nagtatagumpay ang kasamaan sa ating paligid, at maaari tayong mahulog sa kawalan ng pag-asa.
Gayunman, sa mga sandaling iyon higit kaysa sa alinmang panahon, dapat nating alalahaning kumapit sa pag-asang mananaig sa huli ang katarungan ng Diyos! Sa huli, magtatagumpay ang Diyos. At sa bandang huli, ang tanging mahalaga ay ang kahihinatnan. Kaya kung titingnan natin ang lahat mula sa pananaw ng walang hanggan, ang tanging mahalaga ay manatili tayong tapat sa Diyos at patuloy na umasa sa Kanya. Dapat nating laging sikaping malampasan ang anumang tila kawalang-katarungang kinakaharap natin. Oo, kapag inuudyukan tayo ng Diyos na harapin ang kasamaan dito at ngayon, dapat natin itong gawin. Ngunit dapat din nating tandaan na sa ganap na karunungan ng Diyos, may mga pagkakataong nakikita Niyang mas mabuting hayaan munang manaig ang kawalang-katarungan. Maaaring mahirap itong maunawaan at tanggapin. Ngunit dapat tayong kumapit sa pag-asang mananatiling tapat ang Diyos hanggang sa wakas at mananaig sa huli ang Kanyang Katotohanan.
Pagnilayan mo ngayong araw ang ganap na tagumpay ng katarungan ng Diyos sa huli. Kung pinanghihinaan ka ng loob dahil sa kawalang-katarungan o pagsubok, sikapin mong ituon ang iyong paningin sa tagumpay na makakamit sa huli kay Kristo. Alamin mong sa huli ay paiiralin ng Diyos ang ganap na katarungan. Sa panahong iyon, magpapasalamat ka na kumapit ka sa pag-asang hatid ng pangakong iyon.
Panginoon, kapag mabigat ang loob ko at pinanghihinaan ako ng loob, at nasasaksihan ko ang pang-aapi at kawalang-katarungan sa aking buhay, tulungan Mo akong ituon ang aking paningin sa Iyo at huwag mawalan ng pag-asa. Nawa’y lagi akong umasa sa Iyo at manampalataya sa Iyong ganap na katapatan. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.



