Agosto 11, 2023
Biyernes ng Ikalabingwalong Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
“Ano ang mapapala ng isang tao kung makamtan niya ang buong sanlibutan ngunit mawala naman ang kanyang buhay? O ano ang maibibigay ng isang tao bilang kapalit ng kanyang buhay?” Matthew 16:26
Nais mo bang “makamtan ang buong sanlibutan?” Maraming tao ang nangangarap nang gising na maging lubhang mayaman at mabili ang lahat ng kanilang naisin. Ang iba naman ay nangangarap na gumawa ng mga kabayanihang maglalagay sa kanila sa sentro ng atensiyon at magdudulot ng paghanga ng madla. May iba pang nangangarap na magkaroon ng malaking kapangyarihan sa mundong ito at maging isang taong lubhang mahalaga. Bagama’t wala sa mga ito ang masama sa sarili nito, ang di-wastong pagnanasa sa mga ito ay makapipinsala sa iyong ugnayan sa Diyos. At kapag ang isa sa mga pagnanasang ito ang nangibabaw at sumakop sa buong pagkatao mo, ang bunga nito ay ang pagkawala ng iyong kaluluwang nilikha para sa walang hanggan.
Kapag pinag-uusapan natin ang “sanlibutan,” maaari itong mangahulugan ng iba’t ibang bagay. Una, tumutukoy ito sa lahat ng materyal na bagay sa mundong ito—halimbawa, ang pinakamasasarap na pagkain at inumin, pagpapalayaw sa sarili, mga kaluguran ng laman, materyal na kayamanan, at lahat ng pansamantala at lumilipas sa buhay na ito. Ikalawa, ang “sanlibutan” ay maaaring tumukoy sa kapalaluan at pagnanais na mapansin at mapuri. Nangyayari ito kapag lubos tayong nababahala sa iniisip at sinasabi ng iba tungkol sa atin. Ikatlo, ang “sanlibutan” ay maaaring tumukoy sa pagnanais ng kapangyarihan upang maipilit ang sarili nating kalooban. Sa antas ng mga namumuno sa mga bansa, ito ang madalas na sanhi ng mga digmaan. Ang isang pinuno ay naghahangad na maghari at kumontrol. Ang pagnanais na ito ng kapangyarihan at pagkontrol ay maaari ring makaapekto sa bawat tao sa alinmang bahagi ng kanyang buhay, kabilang ang pamilya, mga kaibigan, trabaho, mga pangkat na kinabibilangan, at iba pa.
Ang pagkakatulad ng tatlong halimbawang ito ng makamundong pagnanasa ay ang mapanlinlang na paniniwalang masisiyahan ka kapag mas marami kang nakamit sa mga ito. Bagama’t maaaring magbigay ang mga ito ng pansamantala at panandaliang kasiyahan, ang mga pagnanasang ito ay magdudulot din ng pagkawasak ng iyong kaluluwa. Ito ay dahil kailangan nating pumili. Alinman sa hangarin nating pawiin ang espirituwal na pananabik ng ating kaluluwa, o hangarin nating bigyang-kasiyahan ang ating sarili sa pamamagitan ng mga lumilipas na pangako ng sanlibutan. Hindi natin maaaring makamtan ang dalawa nang sabay.
Dapat tandaan na ang pagkakaroon ng kayamanan, ang pagtanggap ng papuri sa harap ng madla, o ang pagkakaluklok sa isang posisyon ng kapangyarihan ay hindi masama sa sarili nito. Sa katunayan, alinman sa mga ito ay maaaring maging daan sa kabutihan. Nagkakaroon ng suliranin kapag hinahangad ng isang tao ang alinman sa mga makamundong bagay na ito dahil sa makasariling mga dahilan at sa maling paniniwalang magbibigay ito ng kaganapan sa kanyang buhay. Ang totoo, alinman sa mga kalagayang iyon ay nag-aatang ng isang tunay na krus sa taong naghahangad na maglingkod sa Diyos lamang. Tunay ang pananagutang kaakibat ng kayamanan, katanyagan, o kapangyarihan. Kaya naman, kapag nakamtan ang isa o higit pa sa mga ito, dapat itong pangasiwaan nang may kalayaang-loob mula sa pagkakapit sa mga ito at nang may kababaang-loob.
Halimbawa, kung ang isang tao ay naging lubhang mayaman, nananatili pa rin ang utos na mamuhay nang may espirituwal na kalayaan mula sa pagkakapit sa mga materyal na bagay. Kaya sa ganitong kalagayan, ang materyal na kayamanan ay nagiging isang pasanin dahil sa tuksong kaakibat nito. Bagama’t tiyak na mapagtatagumpayan ang tuksong ito at magagamit ang kayamanan para sa kabutihan, tunay ang panganib at dapat itong palaging kilalanin. O kung pinupuri ka ng marami dahil sa isang bagay na iyong ginawa, o kung binigyan ka ng malaking pananagutan at awtoridad sa iba, dapat ding lumago ang iyong kababaang-loob at kalayaang-loob mula sa pagkakapit sa mga ito, upang ang Diyos at ang Diyos lamang ang manatiling tanging hinahangad mo.
Pagnilayan mo ngayon ang iyong mga hangarin. Ano ang nais mo sa buhay? Nais mo bang “makamtan ang buong daigdig?” Hinahangad mo bang makamit kahit ang ilan sa mga makamundong ambisyon? Kung gayon, mag-ingat ka. Matapat mong pagnilayan ang mga hangarin sa kaibuturan ng iyong puso at sikaping dalisayin ang mga ito upang tanging ang kalooban ng Diyos ang iyong hangarin. Kapag nangyari iyon, hindi na magiging mahalaga sa iyo kung ikaw ay mayaman o mahirap, pinupuri o pinupuna ng madla, pinagkakatiwalaan ng kapangyarihan sa daigdig o hindi. Ang mahalaga na lamang ay gamitin mo ang lahat para sa kaluwalhatian ng Diyos, alinsunod sa Kanyang ganap na kaloobang nagbibigay ng kaganapan sa buhay.
O Diyos na puspos ng kaluwalhatian, ang Iyong kalooban ay ganap at siyang tanging bukal ng kaganapan sa buhay. Pakidalisay po ang aking kaluluwa mula sa lahat ng hangaring nauukol lamang sa mundong ito. Nawa ang tanging hangarin ko sa buhay ay ang matupad ang Iyong banal na kalooban upang ang lahat ng mayroon ako ay magamit lamang para sa Iyong kaluwalhatian. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Karagdagang Babasahin – Santa Clara, Birhen—Paggunita
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na Larawan: mula sa pixabay
