11 sierpnia 2023
Piątek XVIII tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święta Klara, dziewica — wspomnienie
„Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę?” Mateusz 16:26
Czy chcesz „zyskać cały świat”? Wielu ludzi snuje marzenia o ogromnym bogactwie i możliwości kupienia wszystkiego, czego kiedykolwiek zapragnęli. Inni marzą o bohaterskich czynach, które postawią ich w centrum uwagi i przyniosą im powszechny podziw. Jeszcze inni marzą o wielkiej władzy na tym świecie i o tym, by być kimś bardzo ważnym. Choć żadna z tych rzeczy nie jest zła sama w sobie, nieuporządkowane pragnienie ich posiadania zaszkodzi twojej relacji z Bogiem. A kiedy jedno z tych pragnień staje się dominujące i całkowicie pochłania twoje wnętrze, skutkiem jest utrata twojej nieśmiertelnej duszy.
Kiedy mówimy o „świecie”, możemy mieć na myśli różne rzeczy. Po pierwsze, chodzi o wszystkie materialne rzeczy tego świata — na przykład najlepsze jedzenie i napoje, dogadzanie sobie, przyjemności cielesne, bogactwo materialne i wszystko, co w tym życiu jest tymczasowe i przemijające. Po drugie, „świat” może oznaczać pychę oraz pragnienie uwagi i pochwał. Dzieje się tak, gdy całkowicie pochłania nas troska o to, co inni o nas myślą i mówią. Po trzecie, „świat” może oznaczać pragnienie władzy, która pozwoli nam narzucać własną wolę. Na najwyższych szczeblach często staje się to przyczyną wojen między państwami. Jakiś przywódca pragnie dominacji i kontroli. To pragnienie władzy i kontroli może również dotknąć każdego człowieka w dowolnej dziedzinie jego życia, w tym w rodzinie, wśród przyjaciół, w pracy, w kręgach towarzyskich itd.
Wspólnym wątkiem wszystkich tych trzech przykładów doczesnych pragnień jest złudzenie, że zdobywanie coraz większej ilości tego, czego pragniesz, da ci zaspokojenie. Choć te rzeczy mogą cię zaspokoić w sposób doczesny i przemijający, pragnienia te będą zarazem niszczyć twoją duszę. Dzieje się tak dlatego, że musimy dokonać wyboru. Albo staramy się zaspokoić duchową tęsknotę naszych dusz, albo będziemy próbowali nasycić się przemijającymi obietnicami świata. Nie możemy mieć jednego i drugiego.
Należy zauważyć, że zdobycie bogactwa, otrzymywanie publicznych pochwał czy objęcie stanowiska dającego władzę nie jest samo w sobie złem. W istocie każda z tych sytuacji daje możliwość czynienia dobra. Problem pojawia się wtedy, gdy człowiek dąży do zaspokojenia któregoś z tych doczesnych pragnień z pobudek egoistycznych i w złudnym przekonaniu, że przyniesie mu to spełnienie. Prawdę mówiąc, każda z tych sytuacji nakłada prawdziwy krzyż na człowieka, który stara się służyć wyłącznie Bogu. Odpowiedzialność związana z bogactwem, prestiżem czy władzą jest rzeczywista. Dlatego gdy człowiek zyska jedną lub więcej z tych rzeczy, musi podchodzić do nich z wewnętrzną wolnością i pokorą.
Na przykład, jeśli ktoś staje się dość zamożny, nadal obowiązuje go nakaz zachowania duchowej wolności od przywiązania do rzeczy materialnych. W takim przypadku bogactwo materialne stanowi więc pewien ciężar w postaci pokusy. Choć tę pokusę z pewnością można przezwyciężyć, a bogactwo wykorzystać do czynienia dobra, niebezpieczeństwo jest realne i trzeba regularnie je sobie uświadamiać. Podobnie, jeśli wiele osób chwali cię za jakiś twój czyn lub jeśli powierzono ci wielką odpowiedzialność i władzę nad innymi, muszą wzrastać także twoja pokora i wolność od przywiązań, aby Bóg i tylko Bóg pozostawał jedynym przedmiotem twoich pragnień.
Zastanów się dziś nad swoimi pragnieniami. Czego chcesz w życiu? Czy chcesz „zyskać cały świat”? Czy pragniesz zrealizować choćby część doczesnych ambicji? Jeśli tak, zachowaj ostrożność. Przyjrzyj się uczciwie swoim wewnętrznym pragnieniom i pracuj nad ich oczyszczeniem, aby pragnąć jedynie woli Bożej. Gdy tak się stanie, nie będzie miało dla ciebie znaczenia, czy żyjesz w bogactwie czy w ubóstwie, czy spotykają cię publiczne pochwały czy krytyka, czy powierzono ci ziemską władzę czy nie. Liczyć się będzie jedynie to, by wszystko wykorzystywać na chwałę Boga, zgodnie z Jego doskonałą wolą, która daje spełnienie.
Boże pełen chwały, Twoja wola jest doskonała i stanowi jedyne źródło spełnienia w życiu. Proszę, oczyść moją duszę ze wszystkich pragnień dotyczących wyłącznie tego świata. Niech moim jedynym pragnieniem w życiu będzie wypełnianie Twojej świętej woli, aby wszystko, co mam, służyło jedynie Twojej chwale. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Czytaj także – Świętej Klary, dziewicy — wspomnienie
Zdjęcie główne: z serwisu pixabay
