17 मार्च 2024
प्रायश्चित्तकाळातील पाचवा रविवार, वर्ष ब
आजची वाचने
टीप: मिस्सामध्ये आत्मपरीक्षणाचे विधी केले जातात तेव्हा, येथील चिंतन व वाचनांऐवजी वर्ष अमधील चिंतन व वाचने वापरता येतात.

“आता माझा जीव व्याकूळ झाला आहे. तरी मी काय म्हणू? ‘हे पित्या, या घटकेपासून मला वाचव’? पण याच हेतूने तर मी या घटकेपर्यंत आलो आहे. हे पित्या, तुझ्या नावाचा गौरव कर.” तेव्हा स्वर्गातून वाणी ऐकू आली, “मी त्याचा गौरव केला आहे आणि पुन्हाही करीन.” योहान 12:27–28
आपल्या प्रभूचा मानवी आत्मा “व्याकूळ” झाला होता. इतर भाषांतरांत म्हटले आहे की त्यांच्या आत्म्याला तीव्र वेदना होत होत्या. आपल्या अंतःकरणातील दुःख व्यक्त केल्यावर, त्या दुःखामुळे माणसाला कोणता मोह होऊ शकतो हे येशूंनी दाखवून दिले: आपल्या “घटकेपासून” पळ काढण्याचा मोह. येशू अर्थातच हा मोह झिडकारतात आणि आपल्या मानवी अनुभवातून आपल्याला एक धडा देतात.
देव म्हणून येशूंचे सामर्थ्य परिपूर्ण होते आणि पित्याने त्यांच्यावर सोपवलेल्या कार्याशी ते सदैव एकनिष्ठ राहिले. पण मनुष्य म्हणून त्यांनी अनेक कारणांसाठी मोह आणि मानवी दुःख स्वतः अनुभवले. त्यांपैकी एक कारण हे होते की आपल्या जीवनाच्या प्रत्येक अंगाशी त्यांना एकरूप होता यावे. यात आपल्या अंतःकरणातील मानवी दुःखही आले. असे करून येशूंनी आपल्याला त्यांचे अनुकरण करणे आणि पित्याची इच्छा पूर्णपणे पार पाडताना त्यांनी दाखवलेल्या सामर्थ्यात व दृढनिश्चयात सहभागी होणे शक्य केले. आपल्यालाही आयुष्यात अशाच मोहांना तोंड द्यावे लागणार आहे. म्हणून पुढे येणाऱ्या दुःखाची जाणीव झाल्याने होणारी तीव्र व्यथा येशूंनी स्वतः सहन केली.
भविष्याचा विचार केला की तुम्हाला कशाची भीती आणि चिंता वाटते? काही गोष्ट लगेच मनात आली, तर वर वर्णन केलेल्या येशूंच्या अनुभवाच्या प्रकाशात तिच्याकडे पाहण्याचा प्रयत्न करा. येशू सर्वप्रथम भीतीला शरण जाण्याचा मोह ओळखतात. त्यासाठी ते आधी आपल्या अंतःकरणातील दुःखाची दखल घेतात आणि मग त्याच्या कारणाकडे पाहतात: जवळ आलेली त्यांची “घटका.” योहानाच्या शुभवर्तमानात येशूंची “घटका” म्हणजे त्यांना क्रुसावर खिळले जाण्याची आणि त्यांचा मृत्यू होण्याची वेळ. याच कारणासाठी ते आपल्याकडे आले. आपल्या पापांचे परिणाम भोगण्यासाठी आणि मृत्यूचाच नाश करण्यासाठी ते आले. पण या कार्यामुळे त्यांना खरेखुरे मानवी दुःख सोसावे लागले आणि भीतीला शरण जाण्याचाही मोह झाला. तरी त्या भीतीवर त्यांनी पूर्णपणे मात केली.
एखाद्या गोष्टीमुळे भीती आणि चिंतेला शरण जाण्याचा मोह होत असेल, तर सर्वप्रथम स्वतःला विचारा: हे काम मी करावे, अशी देवाची इच्छा आहे का? ज्या गोष्टीची आपल्याला भीती वाटते ती करणे ही पित्याची इच्छा नसेल, तर ती गोष्ट आपण नाकारली पाहिजे. पण देवाने आपल्या जीवनासाठी आखलेल्या योजनेनुसार, समोर येणाऱ्या क्रुसाला आणि दुःखाला अनेकदा धैर्याने सामोरे जावे लागते. भीती वाटणे स्वाभाविक आहे. पण आपल्या प्रभूचे अनुकरण करून, त्यासाठी कोणतीही किंमत मोजावी लागली तरी आपण देवाच्या इच्छेनुसार वागण्याचे निवडले, तर भीतीचे रूपांतर चिंतेत होणार नाही.
येशूंनी आपल्या क्रुसाकडे गौरवाच्या दृष्टीने पाहिले आणि त्याचा स्वीकार केला. आपल्या दुःखाने आणि मृत्यूने स्वर्गातील पित्याचा गौरव होईल, हे त्यांना माहीत होते. म्हणून त्यांनी क्रुसाकडे पित्याचा गौरव करण्याचा मार्ग म्हणून पाहिले. आपल्या जीवनातही असेच घडले पाहिजे. जीवनात आपल्यासमोर काहीही आले, आपल्या वाट्याला कोणताही क्रूस आला, तरी आपण तो स्वीकारावा अशी देवाची इच्छा असेल, तर त्याकडे केवळ सोसावे लागणारे दुःख म्हणून पाहू नये. त्याचा स्वीकार करणे ही मुख्यतः अशी कृती आहे जिच्याद्वारे आपल्या जीवनात देवाचा गौरव होईल. या अधिक समर्पक दृष्टीतून आपल्याला आशा, आनंद आणि सामर्थ्य मिळेल. त्यामुळे भीतीतून उद्भवणाऱ्या चिंतेतून आपण मुक्त होऊ.
क्रूस स्वीकारण्यासाठी देव तुम्हाला कोणकोणत्या प्रकारे बोलावत आहे, यावर आज चिंतन करा. असे करताना भीतीला तुमची पावले रोखू देऊ नका. उलट, येऊ घातलेल्या प्रत्येक दुःखाकडे आपल्या जीवनात देवाचा गौरव करण्याची संधी म्हणून पाहा. आपल्या वाट्याला आलेल्या क्रुसांकडे कृतज्ञतेने आणि आनंदाने पाहा. स्वर्गातील पित्याने तुमच्यावर सोपवलेले कार्य पूर्ण करण्यासाठी लागणारे सामर्थ्य तुम्हाला या नव्या दृष्टीतून मिळू द्या.
हे परमगौरवशाली पित्या, तुझी इच्छा परिपूर्ण आहे. क्रुसावरील दुःख स्वीकारण्यासाठी तू तुझ्या पुत्राला बोलावलेस. परिपूर्ण प्रेमाच्या त्या कृतीत तुझ्या पुत्राने जे दुःख सोसले, त्यातून तुझा पूर्ण गौरव झाला. हे प्रभू येशू, माझ्या जीवनातील दुःखांना सामोरे जाताना मला तुझे धैर्य दे. तू सर्व बाबतींत पित्याची इच्छा परिपूर्ण आज्ञाधारकतेने पाळलीस, तसेच वागण्यास मला मदत कर, जेणेकरून मीही त्याचा गौरव करू शकेन. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
प्रायश्चित्तकाळातील पाचव्या रविवारसाठी ध्यान:
वाळवंटातील 40 दिवस
संत योसेफाची नोव्हेना. ही प्रार्थना 10 ते 18 मार्चदरम्यान केली जाते.
प्रायश्चित्तकाळासाठी उपयुक्त साहित्य
प्रायश्चित्तकाळासाठी पवित्र शास्त्रावर आधारित चिंतने
आजचे संत – संत पॅट्रिक, बिशप—ऐच्छिक स्मरणदिन
यंदा हा दिवस रविवारी येत असल्याने उपासनाविधीत हा स्मरणदिन साजरा केला जात नाही




