Agosto 4, 2024
Ika-labingwalong Linggo sa Karaniwang Panahon (Taon B)
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
“Rabbi, kailan pa kayo dumating dito?” Sumagot si Hesus sa kanila, “Amen, amen, sinasabi ko sa inyo, hinahanap ninyo ako hindi dahil nakakita kayo ng mga tanda kundi dahil nakakain kayo ng mga tinapay at nabusog. Huwag kayong magpagal para sa pagkaing nasisira kundi para sa pagkaing nananatili tungo sa buhay na walang hanggan, na ibibigay sa inyo ng Anak ng Tao.” John 6:25–27
Noong nakaraang araw, pinakain ni Hesus ang mga tao sa pamamagitan ng himala ng pagpaparami ng mga tinapay at isda. Kinabukasan, nagutom na naman ang mga tao, kaya hinanap nila si Hesus sa pag-aakalang muli Niya silang pakakainin sa pamamagitan ng isang himala. Sa sipi sa itaas, ginagamit ni Hesus ang kanilang pisikal na pagkagutom upang akayin sila sa isang mas malalim na espirituwal na katotohanan.
Bawat isa sa atin ay nagugutom. Patuloy tayong may mga pagnanasang nais nating mapunan. Tiyak na kabilang sa mga ito ang pagkain at inumin, ngunit ang pinakamalalim na pagnanasa ng bawat isa sa atin ay espirituwal. Ang problema ay madalas nating subukang punan ang ating sarili sa mga paraang hindi kailanman makapagbibigay sa atin ng tunay na kasiyahan. Kaya kailangang marinig ng bawat isa sa atin ang sinasabi ni Hesus, “Huwag kayong magpagal para sa pagkaing nasisira, kundi para sa pagkaing nananatili para sa buhay na walang hanggan, na ibibigay sa inyo ng Anak ng Tao.” Ano ang pagkaing iyon na ibibigay sa atin ng Anak ng Tao? Walang iba kundi ang Kanyang mismong Katawan at Dugo, Kaluluwa at Pagka-Diyos. Ito ang Kabanal-banalang Eukaristiya.
Sinisimulan ng siping ito ang mahabang “Pahayag tungkol sa Tinapay ng Buhay,” na patuloy nating babasahin sa susunod na tatlong Linggo. Sa buong pahayag na ito, nililinaw ni Hesus na ang Kanyang laman ay tunay na pagkain at ang Kanyang dugo ay tunay na inumin. Ang pagkain sa laman at dugo ni Hesus ang tanging daan tungo sa buhay na walang hanggan. Para sa ilan na nakikinig sa aral na ito, napakahirap itong tanggapin kaya tinatanggihan nila si Hesus at ang Kanyang aral. Nagtatapos ang pahayag sa pagtatanong ni Hesus sa Labindalawa kung nais din nilang umalis. Ibinigay ni Pedro ang ganap na tugon nang sabihin niya, “Panginoon, kanino kami pupunta? Nasa Iyo ang mga salita ng buhay na walang hanggan. Sumampalataya kami at lubos na naniniwalang Ikaw ang Banal ng Diyos.”
Habang pinagninilayan natin ang aral na ito ni Hesus sa mga darating na katapusan ng linggo, mahalagang magsimula sa pundasyon. Ang pundasyong ito ay ang ating espirituwal na pagkagutom. Nararanasan ito ng bawat isa sa atin. Batid ito ng bawat isa sa atin. Hindi natin ito matatakasan. Dahil dito, suriin mo ang iyong sariling kaluluwa. Ano ang nakikita mo? Nakikita mo ba ang isang pagkabalisa at pagnanasang hindi pa natutugunan? Nadarama mo ba ang mga pananabik sa kaibuturan ng iyong kaluluwa? Kapag nakita mo ito, alamin mong natagpuan mo na ang simula ng isang buhay na may kaganapan. Hangga’t hindi mo nakikita ang pagkagutom na iyon sa iyong kalooban, hindi ka makababaling sa bukal na makapapawi nito.
Ang Eukaristiya ang bukal ng lahat ng hinahangad natin sa buhay; gayunman, napakadalas nating hindi ito makita. Madali tayong mahulog sa bitag ng pagtingin sa Eukaristiya bilang isang obligasyong kailangan nating tuparin linggu-linggo. Kung minsan, maaari pa ngang ituring na abala ang Misa. Kung ito ang iyong pinagdaraanan, sikapin mong gamitin ang mga susunod na Linggo upang muling suriin ang iyong pagkaunawa sa Kabanal-banalang Eukaristiya.
Higit sa anupaman sa buhay, ang Misa tuwing Linggo ay dapat maunawaan bilang bukal ng ating pinakamalalim na kasiyahan sa buhay. Dapat itong makita bilang tugon sa bawat pananabik at pagkabalisa sa ating kalooban. Hindi salapi, pagkilala, katayuan, kapangyarihan, o anupamang bagay sa buhay ang nagbibigay sa atin ng kaganapan. Ang Diyos ang nagbibigay nito. At ang Diyos ay lumalapit sa atin una sa lahat sa pagdiriwang ng Misa. Naniniwala ka ba rito? Nauunawaan mo ba ito?
Pagnilayan mo ngayon, at sa mga susunod na linggo, ang Kaloob ng Kabanal-banalang Eukaristiya. Habang ginagawa mo ito, sikapin mong makita ito bilang tugon sa bawat pananabik at pagkagutom sa iyong kalooban. Sikapin mong gumawa ng isang pagpapahayag ng pananampalataya sa espirituwal na katotohanang ito. Kung hindi mo karaniwang nararanasan ang pagkapawing dulot ng pagtanggap sa Eukaristiya, tanungin mo ang iyong sarili kung bakit. Sampalatayanan mo ang lahat ng itinuturo ni Hesus sa banal na pahayag na ito tungkol sa Tinapay ng Buhay. Kung gagawin mo ito, magsisimula mo ring matanggap ang pagkaing nagbibigay-lakas na ipinangako ng ating Panginoon.
Panginoon ko sa Eukaristiya, Ikaw ang Tinapay ng Buhay at ang bukal ng lahat ng kasiyahan sa buhay. Ang Iyong Katawan at Dugo, na ipinagkakaloob Mo sa akin sa aking pakikibahagi sa Banal na Misa, ang pinakadakilang Kaloob na maaari kong tanggapin. Mangyaring panibaguhin at palalimin ang aking pag-ibig sa Iyo sa Kaloob na ito upang sa Iyo lamang ako makatagpo ng ganap na kasiyahan at kaganapan. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Sanggunian para sa Kuwaresma
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Santo ng Araw – San Jean Vianney (ang Kura ng Ars), Pari—Paggunita
Hindi ipinagdiriwang bilang liturhikong paggunita ngayong taon dahil tumapat ito sa Linggo
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
