Oktubre 30, 2026
Biyernes ng Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Si Kristong Nagpapagaling ng mga Maysakit sa Templo, ni Benjamin West
Isang araw ng Sabbath, pumunta si Jesus sa bahay ng isa sa mga pinuno ng mga Pariseo upang kumain, at ang mga naroon ay matamang nagmamasid sa Kanya. Sa harap Niya ay may isang lalaking nagdurusa sa pamamanas. Nagsalita si Jesus sa mga dalubhasa sa Kautusan at sa mga Pariseo, at nagtanong, “Naaayon ba sa Kautusan ang magpagaling sa araw ng Sabbath o hindi?” Lucas 14:1–3
Sa ngayon, madali at buong katiyakan nating masasagot ang tanong ni Jesus: “Oo, naaayon sa Kautusan ang magpagaling sa araw ng Sabbath!” Ngunit hindi masagot o ayaw sagutin ng mga dalubhasa sa Kautusan at ng mga Pariseo ang tanong na iyon. At nang pagalingin ni Jesus sa araw ng Sabbath ang lalaking may pamamanas—isang kalagayan ng pamamaga dahil sa naiipong likido sa katawan—nanatili silang tahimik.
Bakit sila nanahimik sa harap ng isang himala? Malamang ay dahil nagkasala sila laban sa Ikawalong Utos: ang padalus-dalos na paghatol. Ipinaliliwanag ng Katesismo ng Simbahang Katolika, “Nagkakasala ng padalus-dalos na paghatol ang sinumang, kahit hindi niya ito ipahayag, ay nagpapalagay na totoo, nang walang sapat na batayan, ang pagkakasalang moral ng kanyang kapwa” (CCC 2477). Sinasabi pa nito, “Upang maiwasan ang padalus-dalos na paghatol, dapat maging maingat ang bawat isa na unawain sa mabuting paraan, hangga’t maaari, ang mga kaisipan, salita, at gawa ng kanyang kapwa” (CCC 2478).
Tila ang pinakamasama ang agad na ipinalagay ng mga pinunong panrelihiyon sa hapunang iyon. Mataman nilang minamasdan si Jesus, na para bang naghahanap ng maipupuna sa Kanya. Ang gayong saloobin ay nagpapatigas sa puso at bumubulag dito sa katotohanan sapagkat nagsisimula ito sa pagpapalagay na may kasalanan ang isang tao. Bagaman maaaring hindi tayo nagkakasala ng gayong mahigpit na pagkapit sa titik ng batas tulad ng mga Pariseo, lalo na laban sa Mesiyas, ang padalus-dalos na paghatol sa kapwa ay isang karaniwang pagkukulang na dapat nating lahat na pagsikapang mapagtagumpayan.
Isipin ang mga taong pinakamalapit sa iyo at ang mga palagi mong nakakasalamuha. Ipinapalagay mo ba agad ang pinakamasama tungkol sa ilang tao? Marahil ay may nakasakit sa iyo o paulit-ulit na nagpakita ng asal na nakasasama ng loob mo. Kapag nangyari iyon, madaling magkimkim ng sama ng loob at patuloy na mamuna. Ang mahirap sa padalus-dalos na paghatol ay maaari itong magmukhang makatarungan. Kinukumbinsi natin ang ating sarili na, batay sa ilang katotohanan, alam na natin kung anong uri ng tao ang isang tao. Ngunit may mali sa gayong pangangatwiran.
Ang totoo, napakasalimuot ng pagkatao ng bawat isa. Ang Diyos lamang ang payak—ibig sabihin, gaya ng ipinaliliwanag ni Santo Tomas de Aquino, Siya ay hindi nahahati, ganap na naaayon sa Kanyang sarili, at laging kumikilos nang may ganap na pag-ibig. Tayo naman ay nabibigatan sa mga sugat ng nakaraan, mga pakikibakang emosyonal at pangkaisipan, pagkakapit sa kasalanan, at mga tunggalian sa kalooban na madalas ay hindi rin natin lubos na nauunawaan.
Ang katotohanang ito ay dapat mag-udyok sa atin na maging bukas-palad sa ating pagtingin sa kapwa. Tinatawag tayong “maging maingat na unawain sa mabuting paraan, hangga’t maaari, ang mga kaisipan, salita, at gawa ng [our] kapwa.” Nangangailangan ito ng dakilang pag-ibig, lalo na kapag nasaktan tayo.
Isa sa mga saloobing makapagpapalaya sa atin na maaari nating linangin upang madaig ang padalus-dalos na paghatol ay ang pagpapatawad. Alalahanin ang ikalimang kahilingan sa Ama Namin: “Patawarin Mo kami sa aming mga sala, para nang pagpapatawad namin sa mga nagkakasala sa amin.” Kahit na may nagkasala sa atin, o tila nagkasala nga, tinatawag pa rin tayong magpatawad, nang walang kinikimkim sa ating puso laban sa taong nakasakit sa atin.
Binubunot ng diwa ng ganap na pagpapatawad ang ugat ng padalus-dalos na paghatol. Dapat nating ipaalala sa ating sarili na mabuti at banal ang ipaubaya sa Diyos ang bawat paghatol, lalo na yaong tila may sapat na batayan. Ang Diyos lamang ang Hukom. Sa pagpipigil nating humatol, hindi natin ipinagdadahilan ang kasalanan ng iba; kinikilala lamang natin na hindi natin tungkulin ang humatol. Sa Diyos lamang ito nauukol.
Pagnilayan mo ngayon kung may kinikimkim kang anumang paghatol sa kapwa. Hilingin sa ating Panginoon na palambutin ang iyong puso, linawin ang iyong pag-unawa, at punuin ka ng pag-ibig na kailangan upang makita mo ang kapwa gaya ng pagtingin Niya sa kanila. Magpatawad, maging mahabagin, at ipaubaya ang lahat ng paghatol sa Kanya na nakakakita nang ganap. Ang pagdaig sa kasalanang ito ay hindi lamang mabuti para sa taong pinagkakasalahanan natin, kundi mabuti rin para sa sarili nating kaluluwa sapagkat pinalalaya tayo nito upang magmahal gaya ng pagmamahal ng Diyos.
Panginoon ng Kasakdalan, marami sa mga pinunong panrelihiyon noong panahon Mo ang padalus-dalos na humatol sa Iyo, sa kabila ng Iyong ganap na kawalang-sala at banal na pag-ibig. Ipagkaloob Mo po sa akin ang biyayang makaiwas sa kasalanang ito sa aking ugnayan sa Iyo at sa kapwa. Nawa’y huwag kong ipagpalagay kailanman ang pinakamasama, lalo na kapag pakiramdam ko ay hindi Mo dinirinig ang aking mga panalangin. Sa halip, tulungan Mo akong magtiwala nang mas malalim sa Iyong banal na kalooban. Nawa’y lagi kong hanapin ang kabutihan sa kapwa at agad silang patawarin tuwing nagkakasala sila sa akin. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Mag-subscribe sa aming YouTube channel!
Mabigyan ng abiso tungkol sa mga bagong nilalaman.
Ang Oktubre ay buwan ng Santo Rosaryo
Beatipikasyon ng mga Martir ng Georgia: Oktubre 31, 2026
Georgia, USA
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Pagpipiliang Pagbasa sa Misa




