Domingo, Pebrero 4, 2018
Ikalimang Domingo sa Ordinaryong Panahon, Tuig B
Tanang Santos alang sa Adlaw Karon

Misulti si Job: Dili ba usa ka hago nga buluhaton ang kinabuhi sa tawo dinhi sa yuta? Ang akong mga adlaw mas tulin pa kay sa saloran sa maghahabol; matapos kini nga walay paglaom. Hinumdomi nga ang akong kinabuhi sama sa hangin; dili na ako makasinati pag-usab ug kalipay. Job 7:1, 6-7
Ang katingad-an, inigkahuman gayod niining pagbasa sa Misa, ang tibuok katigoman motubag, “Salamat sa Dios!” Tinuod ba? Angay ba natong pasalamatan ang Dios tungod niining pagbasa? Gusto ba gyod natong pasalamatan ang Dios tungod sa pagpahayag sa ingon niining kasakit? Oo, gusto gayod nato.
Klaro nga gipahayag ni Job ang mga pagbati nga masinati natong tanan usahay. Naghisgot siya bahin sa usa ka gabii nga wala siya makatulog. Sa pagbati nga nawad-an siyag paglaom. Sa mga bulan sa pag-antos. Ug uban pa. Nanghinaot kita nga dili kini nato bation matag adlaw. Apan tinuod kining mga pagbati ug masinati kini sa tanan usahay.
Aron masabtan kining bahin sa Kasulatan, tan-awon nato ang tibuok kinabuhi ni Job. Bisan tuod mao kadto ang iyang gibati, wala niya tugoti nga ang maong pagbati maoy magbuot sa iyang mga desisyon. Wala siya magpadala sa hingpit nga pagkawalay paglaom; wala siya mosurender, kondili nagpadayon siya. Ug wala makawang ang iyang paglahutay! Nagpabilin siyang matinud-anon sa Dios bisan sa trahedya nga nawala ang tanan nga bililhon kaniya, ug wala gayod mawala ang iyang pagtuo ug paglaom sa iyang Dios. Sa iyang labing ngitngit nga takna, miduol pa gani kaniya ang iyang mga higala ug miingon nga gisilotan siya sa Dios ug nga wala na siyay paglaom. Apan wala siya mamati kanila.
Hinumdomi ang iyang gamhanang mga pulong: “Ang Ginoo ang naghatag, ug ang Ginoo usab ang nagkuha. Dalaygon ang ngalan sa Ginoo!” Gidayeg ni Job ang Dios tungod sa maayong mga butang nga iyang nadawat sa kinabuhi, apan sa dihang gikuha kini kaniya, nagpadayon siya sa pagpanalangin ug pagdayeg sa Dios. Mao kini ang labing mahinungdanong leksiyon ug inspirasyon nga makuha nato sa kinabuhi ni Job. Wala siya magpadala sa mga pagbati nga iyang gipahayag sa pagbasa sa ibabaw. Bisan gitintal siya nga mawad-an ug paglaom, wala niya tugoti nga makapugong kini kaniya sa pagdayeg ug pagsimba sa Dios. Gidayeg niya ang Dios sa TANANG kahimtang!
Adunay hinungdan nganong nahitabo ang trahedya ni Job. Nahitabo kini aron itudlo kanato kining importanteng leksiyon kon unsaon nato pag-atubang ang bug-at nga mga palas-anon nga mahimong moabot sa atong kinabuhi. Alang sa mga nagpas-an ug bug-at nga mga palas-anon, si Job usa ka tinuod nga inspirasyon. Ngano man? Kay nasabtan nila ang iyang naagian. Nasabtan nila ang iyang kasakit ug makakat-on sila gikan sa iyang paglahutay diha sa paglaom.
Pamalandongi karon si Job. Himoa nga inspirasyon ang iyang kinabuhi. Kon gibug-atan ka sa usa ka palas-anon sa kinabuhi, paningkamoti gihapon ang pagdayeg ug pagsimba sa Dios. Ihatag sa Dios ang himaya nga angay sa iyang ngalan, tungod lamang kay angay gayod kini sa iyang ngalan, dili tungod kay ganahan ka o dili sa pagbuhat niini. Sa pagbuhat niini, makita nimo nga ang imong bug-at nga palas-anon makapalig-on diay kanimo. Mas molalom ang imong pagkamatinud-anon kon magpabilin kang matinud-anon bisan lisod kaayo kini buhaton. Nabuhat kini ni Job, ug mahimo usab kini nimo!
Ginoo, kon lisod ang kinabuhi ug bug-at ang palas-anon, tabangi ako sa pagpalalom sa akong pagtuo ug gugma Kanimo. Tabangi ako sa paghigugma ug pagsimba Kanimo kay maayo ug matarong kini sa tanang kahimtang. Gihigugma Ko Ikaw, akong Ginoo, ug gipili ko ang pagdayeg Kanimo sa kanunay! Hesus, misalig ako Kanimo.



