ఆదివారం, ఫిబ్రవరి 4, 2018
సామాన్య కాలపు ఐదవ ఆదివారం, సంవత్సరం B

యోబు ఇలా అన్నాడు: భూమిపై మానవ జీవితం వెట్టిచాకిరి కాదా? నా రోజులు మగ్గపు నాడె కంటే వేగంగా గడిచిపోతున్నాయి; ఆశ లేకుండానే అవి ముగిసిపోతున్నాయి. నా జీవితం గాలి వంటిదని గుర్తుంచుకో; నేను మళ్లీ సంతోషాన్ని చూడను. యోబు 7:1, 6-7
విచిత్రమేమిటంటే, దివ్యబలిపూజలో ఆ పఠనం ముగియగానే, విశ్వాసులందరూ “దేవునికి వందనాలు!” అని బదులిస్తారు. నిజంగానా? ఈ పఠనం కోసం దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలపడం సముచితమేనా? ఇంతటి బాధను వ్యక్తపరిచినందుకు మనం నిజంగా దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలపాలనుకుంటున్నామా? నిశ్చయంగా, తెలపాలనుకుంటున్నాం.
మనందరికీ అప్పుడప్పుడు కలిగే భావాలనే యోబు స్పష్టంగా వ్యక్తపరుస్తున్నాడు. అతడు నిద్రలేని రాత్రి గురించి మాట్లాడుతున్నాడు. ఆశ కోల్పోయిన భావాల గురించి. దుఃఖంతో గడిచిన నెలల గురించి. ఇలాంటి మరెన్నో విషయాల గురించి. ఈ భావాలు ప్రతిరోజూ కలగకూడదనే ఆశిద్దాం. అయినా అవి వాస్తవమైనవి; ప్రతి ఒక్కరికీ అప్పుడప్పుడు అవి అనుభవమవుతాయి.
ఈ వాక్యభాగాన్ని అర్థం చేసుకోవాలంటే యోబు జీవితమంతటినీ చూడాలి. అతనికి ఇలా అనిపించినప్పటికీ, ఆ భావాలు అతని నిర్ణయాలను నిర్దేశించలేదు. అతడు పూర్తిగా నిరాశకు లొంగిపోలేదు, పట్టువిడవలేదు, పట్టుదలతో నిలిచాడు. దానికి ఫలితం లభించింది! తనకు అమూల్యమైనవన్నీ కోల్పోయిన విషాదంలో కూడా అతడు దేవునికి విశ్వాసపాత్రంగా నిలిచాడు; తన దేవునిపై విశ్వాసాన్ని, ఆశను ఎన్నడూ కోల్పోలేదు. అతని జీవితంలోని అత్యంత చీకటి వేళలో, అతని స్నేహితులు సైతం అతని దగ్గరకు వచ్చి, దేవుడు అతన్ని శిక్షిస్తున్నాడనీ, అతనికి అంతా పోయిందనీ చెప్పారు. కానీ అతడు వారి మాట వినలేదు.
అతని శక్తివంతమైన మాటలను గుర్తుచేసుకోండి: “ప్రభువు ఇస్తాడు, ప్రభువు తీసివేస్తాడు, ప్రభువు నామం స్తుతింపబడుగాక!” జీవితంలో తనకు లభించిన మేలుల కోసం యోబు దేవుణ్ణి స్తుతించాడు; అయితే అవి తీసివేయబడినప్పుడు కూడా దేవుణ్ణి కొనియాడుతూ, స్తుతిస్తూ ఉన్నాడు. యోబు జీవితంలోని అత్యంత ప్రధానమైన పాఠం, స్ఫూర్తి ఇదే. పై పఠనంలో అతడు వ్యక్తపరిచిన భావాలకు అతడు లొంగిపోలేదు. నిరాశకు లొంగిపోవాలనే శోధన ఎదురైనా, దేవుణ్ణి స్తుతించడం నుండి, ఆరాధించడం నుండి అది తనను దూరం చేయనివ్వలేదు. అన్ని పరిస్థితుల్లోనూ అతడు దేవుణ్ణి స్తుతించాడు!
యోబు జీవితంలోని విషాదం ఒక కారణంతోనే సంభవించింది. జీవితంలో మనపై పడగల భారమైన బరువులను ఎలా ఎదుర్కోవాలో ఈ ముఖ్యమైన పాఠాన్ని మనకు నేర్పడానికే అది జరిగింది. ఆసక్తికరమైన విషయమేమిటంటే, భారమైన బరువులను మోస్తున్నవారికి యోబు నిజమైన స్ఫూర్తిగా నిలుస్తాడు. ఎందుకు? ఎందుకంటే వారు అతని అనుభవంతో తమ అనుభవాన్ని పోల్చుకోగలరు. అతని బాధను అర్థం చేసుకొని, ఆశతో అతడు చూపిన పట్టుదల నుండి నేర్చుకోగలరు.
ఈ రోజు యోబు గురించి ధ్యానించండి. ఆయన జీవితం మీకు స్ఫూర్తినివ్వనివ్వండి. జీవితంలో ఏదైనా ప్రత్యేకమైన భారం మిమ్మల్ని కుంగదీస్తుంటే, అయినా సరే దేవుణ్ణి స్తుతించడానికి, ఆరాధించడానికి ప్రయత్నించండి. మీకు అలా చేయాలనిపించినా అనిపించకపోయినా, దేవుని నామానికి చెందవలసిన మహిమను ఆయనకు ఇవ్వండి—అది ఆయన నామానికి చెందవలసినదే కాబట్టి. ఇలా చేయడం ద్వారా, మీ భారమైన బరువే మిమ్మల్ని బలపరచడానికి దారితీస్తుందని మీరు గ్రహిస్తారు. విశ్వాసపాత్రంగా ఉండటం ఎంతో కష్టమైనప్పుడు కూడా అలా ఉండటం ద్వారా, మీరు మరింత విశ్వాసపాత్రులవుతారు. యోబు అలా చేశారు; మీరూ చేయగలరు!
ప్రభువా, జీవితం కష్టంగా ఉండి, భారం ఎక్కువైనప్పుడు, నీపై నాకున్న విశ్వాసాన్ని, నీ పట్ల నాకున్న ప్రేమను మరింతగా పెంచుకోవడానికి నాకు సహాయం చేయి. అన్ని పరిస్థితుల్లోనూ నిన్ను ప్రేమించడం, ఆరాధించడం మంచిది, సముచితమైనది కనుక, అలా చేయడానికి నాకు సహాయం చేయి. నా ప్రభువా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను; ఎల్లప్పుడూ నిన్ను స్తుతించాలని నిర్ణయించుకుంటున్నాను! యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.



