మార్చి 14, 2020
తపస్సుకాలం రెండవ వారంలోని శనివారం
నేటి పఠనాలు

“త్వరగా, అన్నిటికన్నా మేలైన వస్త్రాన్ని తెచ్చి ఇతనికి తొడగండి; ఇతని వేలికి ఉంగరాన్ని, పాదాలకు చెప్పులను తొడగండి. కొవ్విన దూడను తెచ్చి వధించండి. మనం విందు చేసుకొని సంబరపడదాం. ఎందుకంటే ఈ నా కుమారుడు చనిపోయాడు, మళ్లీ బ్రతికాడు; తప్పిపోయాడు, దొరికాడు.” అప్పుడు సంబరం మొదలైంది. లూకా 15:22–24
మనకు సుపరిచితమైన ఈ దుబారా కుమారుని కథలో, తన తండ్రి వద్దకు తిరిగి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకోవడంలో కుమారుని ధైర్యాన్ని చూస్తాము. అతడు ప్రధానంగా తీవ్రమైన అవసరంతో తిరిగి వచ్చినప్పటికీ, ఇది ప్రాముఖ్యమైన విషయమే. అవును, అతడు వినయంగా తన తప్పులను ఒప్పుకొని, తనను క్షమించి, కూలివారిలో ఒకనిగా చూసుకోమని తండ్రిని అడుగుతాడు. అయినా అతడు తిరిగి వచ్చాడు! మనం సమాధానం చెప్పవలసిన ప్రశ్న: “ఎందుకు?”
కుమారుడు తండ్రి వద్దకు తిరిగి రావడానికి మొట్టమొదటి, ప్రధానమైన కారణం తన తండ్రి మంచితనాన్ని హృదయపూర్వకంగా ఎరిగి ఉండటమే అని చెప్పడం సమంజసమే. ఆ తండ్రి మంచి తండ్రి. కుమారుని జీవితమంతటా అతని పట్ల తన ప్రేమను, శ్రద్ధను చూపించాడు. కుమారుడు తండ్రిని తిరస్కరించినప్పటికీ, తండ్రి తనను ప్రేమిస్తున్నాడని అతనికి ఎప్పుడూ తెలుసు అనే వాస్తవం మారదు. బహుశా ఈ విషయం తనకు ఎంత లోతుగా తెలుసో అతడే గ్రహించి ఉండకపోవచ్చు. కానీ అతని హృదయంలో ఉన్న ఈ నిశ్చయమే, తండ్రి యొక్క ఎడతెగని ప్రేమపై ఆశతో ఆయన వద్దకు తిరిగి రావడానికి ధైర్యాన్నిచ్చింది.
నిజమైన ప్రేమ ఎల్లప్పుడూ పనిచేస్తుందని ఇది తెలియజేస్తుంది. అది ఎల్లప్పుడూ ఫలవంతమైనదే. మనం అందించే పవిత్రమైన ప్రేమను ఎవరైనా తిరస్కరించినప్పటికీ, అది వారిపై ఎప్పుడూ ప్రభావం చూపుతుంది. నిజమైన, షరతులు లేని ప్రేమను పట్టించుకోకుండా ఉండటం కష్టం; దాన్ని దూరంగా నెట్టివేయడమూ కష్టమే. కుమారుడు ఈ పాఠాన్ని గ్రహించాడు; మనమూ గ్రహించాలి.
ఆ తండ్రి హృదయాన్ని ప్రార్థనాపూర్వకంగా ధ్యానించడానికి సమయం కేటాయించండి. ఆయన ఎంతగా బాధపడి ఉంటాడో మనం ధ్యానించాలి; అలాగే తన కుమారుని రాక కోసం ఎదురుచూస్తూ ఆయన ఎడతెగక నిలుపుకొని ఉండే ఆశను కూడా చూడాలి. దూరం నుండి తన కుమారుడు తిరిగి రావడం చూసినప్పుడు ఆయన హృదయంలో పొంగిపొర్లిన ఆనందాన్ని మనం ధ్యానించాలి. ఆయన కుమారుని వద్దకు పరుగెత్తి, అతనిని బాగా చూసుకోమని ఆజ్ఞాపించి, విందు ఏర్పాటు చేశాడు. ఇవన్నీ అణచిపెట్టలేని ప్రేమకు సూచనలు.
పరలోక తండ్రికి మనలో ప్రతి ఒక్కరి పట్ల ఉన్న ప్రేమ ఇదే. ఆయన కోపిష్ఠుడైన లేదా కఠినమైన దేవుడు కాదు. మనలను తిరిగి స్వీకరించి, మనతో సయోధ్యపడాలని తపించే దేవుడు ఆయన. మన అవసరంలో ఆయన వైపు తిరిగిన క్షణమే ఆనందించాలని ఆయన కోరుకుంటున్నాడు. మనకు అనిశ్చితి ఉన్నప్పటికీ, తన ప్రేమ విషయంలో ఆయనకు నిశ్చయత ఉంది. ఆయన ఎల్లప్పుడూ మన కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు; మన అంతరంగంలో అది మనందరికీ తెలుసు.
పరలోక తండ్రితో సయోధ్యపడటం ఎంత ముఖ్యమో ఈ రోజు ధ్యానించండి. సయోధ్య సంస్కారాన్ని స్వీకరించడానికి తపస్సుకాలం అనువైన సమయం. ఆ సంస్కారమే ఈ కథ. మన పాపంతో తండ్రి వద్దకు వెళ్లడం, ఆయన తన కారుణ్యాన్ని మనపై సమృద్ధిగా కురిపించడం గురించిన కథ ఇది. పాపసంగీర్తనకు వెళ్లడం భయాన్నీ బెదురునూ కలిగించవచ్చు. కానీ నిజాయితీతో, చిత్తశుద్ధితో ఆ సంస్కారాన్ని సమీపిస్తే, మన కోసం ఒక అద్భుతమైన ఆశ్చర్యం ఎదురుచూస్తుంది. దేవుడు మన వద్దకు పరుగెత్తి వచ్చి, మన భారాలను తొలగించి, వాటిని మన వెనుక పడవేస్తాడు. సయోధ్య సంస్కారమనే ఈ అద్భుతమైన వరంలో పాలుపంచుకోకుండా ఈ తపస్సుకాలాన్ని గడిచిపోనివ్వకండి.
తండ్రీ, నేను పాపం చేస్తున్నాను. నీ నుండి దూరంగా తిరిగి, నా ఇష్టానుసారం ప్రవర్తించాను. నిర్మలమైన, నిజాయితీగల హృదయంతో నీ వద్దకు తిరిగి రావడానికి ఇదే సమయం. సయోధ్య సంస్కారంలో ఆ ప్రేమను స్వీకరించడానికి నాకు కావలసిన ధైర్యాన్ని దయచేయి. నీ అచంచలమైన, పరిపూర్ణమైన ప్రేమకు నీకు కృతజ్ఞతలు. పరలోక తండ్రీ, పవిత్రాత్మా, నా ప్రభువైన యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సిలువ పాదాల చెంత 40 రోజులు – పదిహేడవ ధ్యానం – యెరూషలేములో ప్రవేశించడం.




