ಜೂನ್ 6, 2020
ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲದ ಒಂಬತ್ತನೇ ವಾರದ ಶನಿವಾರ
ಇಂದಿನ ವಾಚನಗಳು
ಸಂತ ನಾರ್ಬರ್ಟ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು—ಐಚ್ಛಿಕ ಸ್ಮರಣೆ
“ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕಾಣಿಕೆ ಭಂಡಾರಕ್ಕೆ ಕಾಣಿಕೆ ಹಾಕಿದ ಇತರ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಈ ಬಡ ವಿಧವೆ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಕಿದ್ದಾಳೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಈಕೆ ತನ್ನ ಬಡತನದಲ್ಲಿಯೂ ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದುದನ್ನೆಲ್ಲ, ತನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವನಾಧಾರವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ.” ಮಾರ್ಕ 12:43-44
ಅವಳು ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಿದ್ದು ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ಸೆಂಟ್‌ಗಳ ಬೆಲೆಯ ಎರಡು ಸಣ್ಣ ನಾಣ್ಯಗಳು. ಆದರೂ ಅವಳು ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಕಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಯೇಸು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಾ? ಅದು ನಿಜವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟ. ಈ ಬಡ ವಿಧವೆಗಿಂತ ಮೊದಲು ಹಾಕಲಾದ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತಗಳ ಹಣದ ಮೌಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಸಹಜ ಪ್ರವೃತ್ತಿ. ಅವಳು ಹಾಕಿದ ಎರಡು ಸಣ್ಣ ನಾಣ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಆ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತಗಳ ಕಾಣಿಕೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯವೆನಿಸುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲವೇ? ಅಥವಾ ಹಾಗಲ್ಲವೇ?
ಯೇಸುವಿನ ಮಾತನ್ನು ನಾವು ನಂಬುವುದಾದರೆ, ವಿಧವೆಗಿಂತ ಮೊದಲು ಹಾಕಲಾದ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತಗಳ ಹಣಕ್ಕಿಂತ ಅವಳ ಎರಡು ನಾಣ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರಬೇಕು. ಆ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತಗಳ ಹಣವು ಒಳ್ಳೆಯ ಮತ್ತು ಉದಾರವಾದ ಕೊಡುಗೆಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಇದರ ಅರ್ಥವಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಅವು ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದವು. ದೇವರು ಆ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡರು.
ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ಸಂಪತ್ತಿನ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭೌತಿಕ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ಉದಾರತೆಗಿಂತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉದಾರತೆ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವವುಳ್ಳವು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಬಡ ವಿಧವೆ ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಬಡವಳಾಗಿದ್ದರೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಶ್ರೀಮಂತಳಾಗಿದ್ದಳು. ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತಗಳ ಹಣವಿದ್ದವರು ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಆ ವಿಧವೆಗಿಂತ ಬಡವರಾಗಿದ್ದರು.
ನಾವು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಭೌತಿಕವಾದಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ನಂಬುವುದು ಕಷ್ಟ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಇನ್ನೂ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಆಶೀರ್ವಾದವೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದು ತುಂಬ ಕಷ್ಟ. ಇದು ಏಕೆ ಕಷ್ಟ? ಏಕೆಂದರೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಒಬ್ಬರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಈ ಬಡ ವಿಧವೆಯಂತಾಗಬೇಕು ಮತ್ತು ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ನಮ್ಮ “ಇಡೀ ಜೀವನಾಧಾರವನ್ನೇ” ಕೊಡಬೇಕು.
ಈಗ, ಕೆಲವರು ಈ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಅತಿರೇಕವೆಂದು ತಕ್ಷಣ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬಹುದು. ಇದು ಅತಿರೇಕವಲ್ಲ. ಭೌತಿಕ ಸಂಪತ್ತಿನ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿದೆ. ಈ ಬಡ ವಿಧವೆಯ ಉದಾರತೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದಾರಿದ್ರ್ಯವನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವ ಆಂತರಿಕ ಮನೋಭಾವವೇ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಅವಳು ಕೊಡಲು ಬಯಸಿದಳು ಮತ್ತು ಒಳಿತಾದ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತರಲು ಬಯಸಿದಳು. ಆದ್ದರಿಂದ ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದುದನ್ನೆಲ್ಲ ಕೊಟ್ಟಳು.
ಇದು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ವಿವೇಚಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲರೂ ಅಕ್ಷರಶಃ ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾರಿ ಹೋಗಿ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಇದರ ಅರ್ಥವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಉದಾರತೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಯ ಆಂತರಿಕ ಮನೋಭಾವ ಇರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಇದರ ಅರ್ಥ. ಆ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಮುಂದೆ ಸಾಗುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಯಿರುವ ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಹಾಗೂ ಇತರರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಹೇಗೆ ಬಳಸಬೇಕೆಂದು ಕರ್ತರು ನಿಮಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಇಂದು, ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಸಂಪತ್ತುಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಕ್ಕೂ ಉಳಿಯುವುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕರ್ತರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ; ಅವರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಉದಾರತೆಯನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶಕೊಡಿ.
ಕರ್ತರೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಬಡ ವಿಧವೆಯ ಉದಾರ ಮತ್ತು ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಹೃದಯವನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿ. ಯಾವುದನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅರಸುತ್ತಾ, ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲು ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುವ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿ. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
ಇಂದಿನ ಸಂತರು – ಸಂತ ನಾರ್ಬರ್ಟ್, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು
ಚಿತ್ರ: ಜೇಮ್ಸ್ ಟಿಸ್ಸೋ ರಚಿಸಿದ ‘ವಿಧವೆಯ ಕಿರು ಕಾಣಿಕೆ’
