ஜூன் 6, 2020
பொதுக்காலத்தின் ஒன்பதாம் வாரம் — சனிக்கிழமை
இன்றைய வாசகங்கள்
புனித நோர்பெர்ட், ஆயர்—விருப்ப நினைவு
“உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: காணிக்கைப் பெட்டியில் காணிக்கை செலுத்திய மற்ற அனைவரையும்விட இந்த ஏழைக் கைம்பெண் அதிகமாகச் செலுத்தியிருக்கிறார். ஏனெனில் அவர்கள் அனைவரும் தங்கள் மிகுதியான செல்வத்திலிருந்து காணிக்கை செலுத்தினார்கள். இவரோ தமது வறுமையிலும், தம்மிடம் இருந்த அனைத்தையும், தமது வாழ்வாதாரம் முழுவதையும் செலுத்திவிட்டார்.” மாற்கு 12:43-44
அவர் கூடையில் போட்டதெல்லாம் ஒரு சில சென்ட்டுகள் மட்டுமே மதிப்புள்ள இரண்டு சிறிய காசுகள்தான். இருந்தும், மற்ற அனைவரையும்விட அவர் அதிகமாகப் போட்டதாக இயேசு அறிவிக்கிறார். இதை உங்களால் நம்ப முடிகிறதா? இது உண்மை என்பதை ஏற்றுக்கொள்வது கடினம். இந்த ஏழைக் கைம்பெண் காணிக்கை செலுத்துவதற்கு முன்பு செலுத்தப்பட்ட பெருந்தொகைகளின் பண மதிப்பையே நாம் பொதுவாகக் கருதுகிறோம். அவர் போட்ட இரண்டு சிறிய காசுகளைவிட அந்தக் காணிக்கைகள் மிகவும் விரும்பத்தக்கவையாகத் தோன்றுகின்றன. அப்படித்தானே? அல்லது அப்படியில்லையா?
இயேசுவின் வார்த்தையை நாம் அப்படியே நம்பி ஏற்றுக்கொண்டால், அந்தக் கைம்பெண்ணுக்கு முன்பு செலுத்தப்பட்ட பெருந்தொகைகளைவிட அவருடைய இரண்டு காசுகளுக்காகவே நாம் மிகுந்த நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும். அந்தப் பெருந்தொகைகள் நல்ல, தாராளமான கொடைகள் அல்ல என்று இதற்குப் பொருளல்ல. பெரும்பாலும் அவை அத்தகைய கொடைகளாகவே இருந்திருக்கும். கடவுள் அந்தக் கொடைகளையும் ஏற்றுப் பயன்படுத்தினார்.
ஆனால் இங்கே இயேசு ஆன்மிகச் செல்வத்திற்கும் பொருட்செல்வத்திற்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். பொருட்செல்வத்தையும் பொருள் வழங்குவதில் காட்டும் தாராள மனத்தையும் விட, ஆன்மிகச் செல்வமும் ஆன்மிகத் தாராள மனமும் மிக அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை என்று அவர் கூறுகிறார். அந்த ஏழைக் கைம்பெண் பொருளாதாரத்தில் ஏழையாக இருந்தாலும் ஆன்மிகத்தில் செல்வந்தராக இருந்தார். பெருந்தொகைகளை வைத்திருந்தவர்கள் பொருளாதாரத்தில் செல்வந்தர்களாக இருந்தாலும், ஆன்மிகத்தில் அந்தக் கைம்பெண்ணைவிட ஏழைகளாக இருந்தார்கள்.
பொருளையே முதன்மையாகக் கருதும் நாம் வாழும் சமுதாயத்தில் இதை நம்புவது கடினம். ஆன்மிகச் செல்வத்தை மிக மேலான ஓர் ஆசியாகக் கருதி ஏற்றுக்கொள்ள, உணர்வுபூர்வமாகத் தீர்மானிப்பது மிகவும் கடினம். இது ஏன் கடினமாக இருக்கிறது? ஏனெனில் ஆன்மிகச் செல்வத்தை ஏற்றுக்கொள்ள ஒருவர் அனைத்தையும் விட்டுக்கொடுக்க வேண்டும். நாம் அனைவரும் இந்த ஏழைக் கைம்பெண்ணைப் போலாகி, நம்மிடம் உள்ள அனைத்தையும், நமது “வாழ்வாதாரம் முழுவதையும்” வழங்க வேண்டும்.
இந்தக் கூற்று அளவுக்கு மீறியதாக இருப்பதாகச் சிலர் உடனே கருதக்கூடும். இது அளவுக்கு மீறியதல்ல. பொருட்செல்வத்தை ஆசியாகப் பெற்றிருப்பதில் தவறில்லை; ஆனால் அதன்மீது பற்றுக்கொண்டிருப்பதில்தான் தவறு உள்ளது. இந்த ஏழைக் கைம்பெண்ணின் தாராள மனத்தையும் ஆன்மிக ஏழ்மையையும் பின்பற்றும் உள்ளார்ந்த மனநிலையே இன்றியமையாதது. அவர் கொடுக்க விரும்பினார்; ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்த விரும்பினார். எனவே தம்மிடம் இருந்த அனைத்தையும் கொடுத்தார்.
இது தங்கள் வாழ்வில் நடைமுறையில் எவ்வாறு அமைய வேண்டும் என்பதை ஒவ்வொருவரும் பகுத்தறிய வேண்டும். ஒவ்வொருவரும் உண்மையிலேயே தங்களிடம் உள்ள அனைத்தையும் விற்றுவிட்டுத் துறவியாகச் செல்ல வேண்டும் என்று இதற்குப் பொருளல்ல. ஆனால் முழுமையான தாராள மனமும் பற்றின்மையும் கொண்ட உள்ளார்ந்த மனநிலை ஒவ்வொருவருக்கும் இருக்க வேண்டும் என்பதே இதன் பொருள். அந்த மனநிலையிலிருந்து, உங்களிடம் உள்ள பொருட்களை உங்களது மிக மேலான நன்மைக்காகவும் பிறரது நன்மைக்காகவும் எவ்வாறு பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதைக் ஆண்டவர் உங்களுக்குக் காட்டுவார்.
இவ்விரு வகையான செல்வங்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை இன்று சிந்தித்து, என்றென்றும் நிலைத்திருப்பதைத் தேர்ந்தெடுங்கள். உங்களிடம் உள்ள அனைத்தையும், உங்களையே முழுவதுமாகவும் நம் ஆண்டவருக்குக் கொடுங்கள். உங்கள் இதயத்தின் தாராள மனத்தை அவரது நிறைவான திருவுளத்திற்கு ஏற்ப வழிநடத்த அவரை அனுமதியுங்கள்.
ஆண்டவரே, இந்த ஏழைக் கைம்பெண்ணின் தாராளமும் தன்னலமற்றதுமான இதயத்தை எனக்குத் தந்தருளும். எதையும் எனக்கென வைத்துக்கொள்ளாமல், அனைத்திற்கும் மேலாக உமது அரசின் ஆன்மிகச் செல்வங்களை நாடி, என்னையே முழுவதுமாக உமக்குக் கொடுக்க நான் அழைக்கப்படும் வழிகளைத் தேட எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
அனைத்துப் புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
இன்றைய புனிதர் – புனித நோர்பெர்ட், ஆயர்
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தெரிவுகள்
படம்: ஜேம்ஸ் திசோ வரைந்த கைம்பெண்ணின் சிறு காணிக்கை
