2019 ഏപ്രിൽ 14, ഞായറാഴ്ച
കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിന്റെ ഓശാന ഞായർ
“ഓശാന! കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ! വരാനിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ പിതാവായ ദാവീദിന്റെ രാജ്യം അനുഗൃഹീതം! അത്യുന്നതങ്ങളിൽ ഓശാന!” മർക്കോസ് 11:9
ഇന്നത്തെ ആരാധനക്രമത്തിൽ അനുഭവങ്ങളിലും വികാരങ്ങളിലും വലിയൊരു വൈരുധ്യമാണ് നാം അഭിമുഖീകരിക്കുന്നത്. വലിയ സന്തോഷത്തോടും ആഹ്ലാദത്തോടുംകൂടി യേശുവിനെ ജറുസലെമിലേക്കു സ്വീകരിക്കുന്ന വിവരണം കേട്ടുകൊണ്ടാണ് നാം നമ്മുടെ ആഘോഷം ആരംഭിക്കുന്നത്! “ഓശാന!” എന്ന് അവർ ആർത്തുവിളിച്ചു. “അത്യുന്നതങ്ങളിൽ ഓശാന!” യേശുവിനു ലഭിക്കേണ്ടിയിരുന്ന സ്വീകരണം തന്നെയാണ് അവിടുത്തേക്കു ലഭിച്ചത്. അവിടുത്തെ കാണാൻ ജനങ്ങൾ ആവേശഭരിതരായിരുന്നു; എങ്ങും വലിയ ആവേശം നിറഞ്ഞുനിന്നു.
എന്നാൽ ഇന്നത്തെ വായനകളിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ കടക്കുമ്പോൾ ഈ ആഹ്ലാദം പെട്ടെന്നുതന്നെ ഞെട്ടലിനും ഭീതിക്കും വഴിമാറുന്നു. കുരിശിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന യേശു “എലോയ്, എലോയ്, ലെമാ സബക്താനി?” “എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ, എന്തുകൊണ്ട് അങ്ങ് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു?” എന്ന് നിലവിളിക്കുന്നതിലാണ് സുവിശേഷം അതിന്റെ പാരമ്യത്തിലെത്തുന്നത്. അതോടെ, “യേശു ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ച് അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു.” ആ നിമിഷം ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിന്റെ യാഥാർഥ്യത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് വിശ്വാസിസമൂഹം മുഴുവനും നിശ്ശബ്ദമായി മുട്ടുകുത്തുന്നു.
ഒരൊറ്റ ചെറിയ ആഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ കാര്യങ്ങൾ എത്രമാത്രം മാറിപ്പോകാം! അവിടുന്ന് ജറുസലെമിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ ആർപ്പുവിളിച്ച് അവിടുത്തെ സ്തുതിച്ചിരുന്ന ആ ജനങ്ങൾക്കെല്ലാം എന്തു സംഭവിച്ചു? ഈ കുരിശുമരണത്തിലേക്ക് അവിടുന്ന് കടന്നുപോകാൻ അവർക്ക് എങ്ങനെ അനുവദിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു?
ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഏറ്റവും ആഴമേറിയ ഉത്തരം ഒരുപക്ഷേ നാം പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതായിരിക്കും. പിതാവ് അത് തിരുമനസ്സായി എന്നതാണ് ഉത്തരം. അനേകർ അവിടുത്തേക്കെതിരെ തിരിയുകയും അവിടുത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും അവിടുന്ന് ക്രൂശിക്കപ്പെടാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്ന് പിതാവ് തന്റെ അനുവാദാത്മകമായ തിരുഹിതപ്രകാരം തിരുമനസ്സായി. ഇത് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് വളരെ പ്രധാനമാണ്.
ആ ആദ്യത്തെ വിശുദ്ധവാരത്തിൽ ഏതു സമയത്തും യേശുവിന് തന്റെ ദൈവികശക്തി പ്രയോഗിച്ച് തന്റെ കുരിശിനെ സ്വീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കാമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവിടുന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല. പകരം, തനിക്കു നേരിടേണ്ടിവന്ന സഹനവും തിരസ്കാരവും മുൻകൂട്ടി കണ്ട് അവയെ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് ആ ആഴ്ചയിലൂടെ മനസ്സോടെ നടന്നുനീങ്ങി. മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെയോ ഖേദത്തോടെയോ പോലും അല്ല അവിടുന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്തത്. സ്വന്തം ഇഷ്ടമായി തിരഞ്ഞെടുത്തുകൊണ്ട് ഈ ആഴ്ചയെ അവിടുന്ന് മനസ്സോടെ സ്വീകരിച്ചു.
അവിടുന്ന് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്? എന്തുകൊണ്ടാണ് സഹനവും മരണവും തിരഞ്ഞെടുത്തത്? കാരണം, പിതാവിന്റെ പരിപൂർണ ജ്ഞാനത്തിൽ, ഈ സഹനത്തിനും മരണത്തിനും കൂടുതൽ മഹത്തായ ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു. നമ്മുടെ വിശുദ്ധീകരണത്തിനുള്ള പരിപൂർണ മാർഗമായി തന്റെതന്നെ സഹനവും കുരിശുമരണവും ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് ലോകത്തിന്റെ ജ്ഞാനത്തെ അമ്പരപ്പിക്കാൻ ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഈ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ അവിടുന്ന് ഏറ്റവും വലിയ തിന്മയെ ഏറ്റവും വലിയ നന്മയാക്കി മാറ്റി. ഇപ്പോൾ, ഈ പ്രവൃത്തിയിലുള്ള നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഫലമായി, നമ്മുടെ ദേവാലയങ്ങളിലും ഭവനങ്ങളിലും കേന്ദ്രസ്ഥാനത്ത് ക്രൂശിതരൂപം തൂങ്ങിനിൽക്കുന്നു. ഏറ്റവും വലിയ തിന്മയ്ക്കുപോലും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയെയും ജ്ഞാനത്തെയും സ്നേഹത്തെയും കീഴടക്കാനാവില്ല എന്നതിന്റെ നിരന്തരമായ ഓർമപ്പെടുത്തലാണത്. മരണത്തെക്കാൾ ശക്തനാണ് ദൈവം; എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്ന് തോന്നുമ്പോഴും അന്തിമവിജയം ദൈവത്തിന്റേതാണ്.
ഈ ആഴ്ച നിങ്ങൾക്ക് ദൈവികമായ പ്രത്യാശ നൽകട്ടെ. പലപ്പോഴും നാം നിരുത്സാഹത്തിലേക്കും, അതിലും മോശമായി, നിരാശയിലേക്കും പ്രലോഭിതരാകാം. എന്നാൽ നമുക്കും എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല. നാം അനുവദിച്ചുകൊടുത്താലല്ലാതെ ഒന്നിനും നമ്മുടെ സന്തോഷം എന്നെന്നേക്കുമായി കവർന്നെടുക്കാനാവില്ല. ക്രിസ്തുയേശുവിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും, തന്റെ കുരിശിനെ മഹത്വപൂർവം സ്വീകരിച്ചതിലൂടെ ജീവിതത്തിൽ നാം സഹിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിനെയും രൂപാന്തരപ്പെടുത്താൻ അവിടുത്തെ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ഒരു ക്ലേശത്തിനും ഒരു ഭാരത്തിനും ഒരു കുരിശിനും നമ്മെ കീഴടക്കാനാവില്ല.
ഓശാന ഞായർ മുതൽ ദുഃഖവെള്ളി വരെയുള്ള വികാരങ്ങളുടെ വൈരുധ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് ധ്യാനിക്കുക. യേശു വധിക്കപ്പെടുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ പലർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കാവുന്ന ഭയവും ആശയക്കുഴപ്പവും നിരാശയും മനസ്സിൽ വിചിന്തനം ചെയ്യുക. ഇതുവരെ അറിയപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതിൽ ഏറ്റവും വലിയ നന്മയ്ക്കായി ഈ കഠിനസഹനത്തെ ഉപയോഗിക്കുവാൻ പിതാവ് അത് അനുവദിച്ചുവെന്നതും, അങ്ങനെ ഇത് ഒരു ദൈവിക പ്രവൃത്തിയാണെന്നതും ധ്യാനിക്കുക. കർത്താവ് തന്റെ ജീവൻ സ്വമനസ്സാലെ സമർപ്പിച്ചു; അതുപോലെ ചെയ്യാൻ നിങ്ങളെയും വിളിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ കുരിശിനെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുക. നിങ്ങൾ അതിനെ സ്വതന്ത്രമനസ്സോടെ സ്വീകരിച്ച് സന്നദ്ധമായ ഒരു ബലിയായി അവിടുത്തേക്കു സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ, അതിലൂടെ സമൃദ്ധമായ കരുണ പുറപ്പെടുവിച്ചുകൊണ്ട് കർത്താവിന് അതിനെ നന്മയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാനാകുമെന്ന് അറിയുക. അനുഗൃഹീതമായ വിശുദ്ധവാരം ആശംസിക്കുന്നു! കർത്താവിന്റെ കുരിശിലേക്കും നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം കുരിശിലേക്കും കണ്ണുകൾ തിരിക്കുക.
കർത്താവേ, നിരാശയിലേക്കു വീഴാൻ എനിക്കു പ്രലോഭനമുണ്ടാകുമ്പോൾ എനിക്കു പ്രത്യാശ നൽകണമേ. എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും, എന്നെ ഏറ്റവുമധികം അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നവയിൽപ്പോലും, അങ്ങയുടെ സാന്നിധ്യം കാണാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്റെ ദൈവമേ, എല്ലാം അങ്ങേക്കു സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ ഈ വിശുദ്ധവാരം എന്റെ ഏറ്റവും ഇരുളടഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളെയും ബലഹീനതയെയും രൂപാന്തരപ്പെടുത്തട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.
കുരിശിൻ ചുവട്ടിൽ 40 ദിനങ്ങൾ – ധ്യാനം മുപ്പത്തിയൊൻപത് – പിയെത്ത
ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനങ്ങൾ
നോമ്പുകാലത്തിനായി കൂടുതൽ വിഭവങ്ങൾ
കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക് – കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിന്റെ ഓശാന ഞായർ
