मराठी

जेव्हा श्रद्धेला आव्हान दिले जाते

रविवार, १९ ऑगस्ट २०१८

सामान्य काळातील विसावा रविवार, वर्ष ब

आजची वाचने

संत जॉन युड्स, धर्मगुरू – ऐच्छिक स्मृतिदिन

यहुदी आपापसांत वाद घालू लागले. ते म्हणाले, “हा मनुष्य आपला देह आपल्याला खायला कसा देऊ शकतो?” येशू त्यांना म्हणाला, “आमेन, आमेन, मी तुम्हांला सांगतो, तुम्ही मनुष्यपुत्राचा देह खाल्ला नाही आणि त्याचे रक्त प्यायले नाही, तर तुमच्यामध्ये जीवन नाही. जो माझा देह खातो आणि माझे रक्त पितो, त्याला शाश्वत जीवन आहे आणि शेवटच्या दिवशी मी त्याला उठवीन. कारण माझा देह हे खरे अन्न आहे आणि माझे रक्त हे खरे पेय आहे. जो माझा देह खातो आणि माझे रक्त पितो, तो माझ्यामध्ये राहतो आणि मी त्याच्यामध्ये राहतो.” योहान 6:52-56

ही केवळ परमपवित्र युखारिस्ताविषयीची प्रभावी शिकवण नाही; इतरांच्या विरोधाला आपण कसे सामोरे जावे, हेही ती तितक्याच प्रभावीपणे शिकवते. आपल्या देहाविषयी आणि रक्ताविषयीच्या शिकवणीमुळे मोठी खळबळ उडाली आहे, हे येशूच्या लक्षात आले. मग त्याने काय केले? तणाव कमी करण्यासाठी त्याने माघार घेतली का? कुणी दुखावू नये म्हणून त्याने आपले बोलणे मवाळ केले का? मुळीच नाही. उलट, त्याने युखारिस्ताविषयीची आपली निर्मळ आणि पवित्र शिकवण अधिक सखोलपणे व स्पष्टपणे मांडली. “आमेन, आमेन, मी तुम्हांला सांगतो, तुम्ही मनुष्यपुत्राचा देह खाल्ला नाही आणि त्याचे रक्त प्यायले नाही, तर तुमच्यामध्ये जीवन नाही.” किती धक्कादायक विधान!

आज हे ऐकताना आपल्याला कदाचित तितका धक्का बसत नसेल, जितका त्या काळी बसला असेल. त्या वेळी नेमके काय घडत होते, हे नीट समजून घेण्यासाठी त्या प्रसंगाची पार्श्वभूमी लक्षात घेणे महत्त्वाचे आहे. येशूने मानवजातीला आजवर लाभलेली सर्वांत मोठी देणगी दिली. त्याने भाकर आणि द्राक्षारस या रूपांत संस्कारात्मक रीतीने स्वतःलाच अर्पण केले. ही देणगी केवळ श्रद्धेनेच स्वीकारता येत होती. येशू जे सांगत होता ते खरे आहे, हे ऐकणाऱ्यांना आपल्या अंतःकरणात ओळखायचे होते. हे सत्य त्यांना श्रद्धेने ओळखायचे होते. ज्यांनी ते स्वीकारले, त्यांनाही बहुधा येशूच्या बोलण्याचा पूर्ण अर्थ उमगला नव्हता; तरीही त्यांनी विश्वास ठेवला. ज्यांच्याकडे श्रद्धा नव्हती, त्यांनी त्याची शिकवण धुडकावून लावली आणि त्याला वेडा समजले.

या पार्श्वभूमीवर येशूने आपली शिकवण पुढे चालू ठेवली. काही जणांनी कडाडून विरोध केला, तर इतरांनी ती श्रद्धेने स्वीकारली. अशा वेळी येशूने टीका करणाऱ्यांकडे दुर्लक्ष केले आणि श्रद्धावानांच्या श्रद्धेचे पोषण करण्याचे निवडले.

आपल्याबाबतीतही असेच घडते. आपल्या अंतःकरणात अंकुरलेल्या श्रद्धेची पहिली चिन्हे दिसू लागतात, तेव्हा येशू ती श्रद्धा पाहतो, तिचे पोषण करतो आणि तिला वाढायला मदत करतो. आपल्या अंतःकरणात पेरलेल्या श्रद्धेच्या बीजाचे पोषण व्हावे आणि त्यातून उगवणारी श्रद्धा अधिक बळकट व्हावी, यासाठी आपणही प्रयत्न केले पाहिजेत.

आपली श्रद्धा वाढत जाईल, तसतसे येशूचे सामर्थ्य आणि त्याची दृढ खात्री आपल्यालाही लाभेल. त्यामुळे आपल्या भोवतालच्या लोकांच्या उपहासाकडे आणि मूर्खपणाकडे आपल्याला दुर्लक्ष करता येईल. आपल्या काळातील राजकीय डावपेचांना आणि लोकांना हाताळण्याच्या प्रयत्नांना आपण बळी पडणार नाही. उलट, आपण दररोज आपल्या श्रद्धेतील खात्री अधिक दृढ करू आणि ती आपल्या जीवनातून उजळू देऊ.

आज चिंतन करा: तुमच्या श्रद्धेला आव्हान दिले जाते, तेव्हा त्या कठीण प्रसंगाला तुम्ही कसे सामोरे जाता? तुम्ही जितक्या उघडपणे आपली श्रद्धा जगाल आणि तिच्यावरचे प्रेम व्यक्त कराल, तितके तुम्ही इतरांच्या नजरेत भराल आणि तुम्हाला छळालाही सामोरे जावे लागू शकते. तुमच्या श्रद्धेचे सौंदर्य दडपून टाकू पाहणाऱ्या प्रत्येक गोष्टीसमोर आपल्या प्रभूबरोबर खंबीरपणे उभे राहण्यास तुम्ही तयार आहात का?

हे प्रभू, तुझ्या ठायी मला खंबीर आणि धीराचा बनव. तुझी वाणी ऐकायला आणि तू हळुवारपणे सांगत असलेल्या सत्याला व प्रेमाला प्रतिसाद द्यायला मला मदत कर. शंका आणि विस्कळीतपणा असतानाही नवजीवन देणारे तुझे शब्द इतरांपर्यंत पोहोचवायला मला मदत कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

अधिक वाचा>>>

आजचे संत – संत जॉन युड्स