मराठी

आपली धन्य माता

शनिवार, २५ ऑगस्ट २०१८

सामान्य liturgical काळातील विसाव्या आठवड्याचा शनिवार

आजची वाचने

संत लुई किंवा कालासांझचे संत जोसेफ, धर्मगुरू – ऐच्छिक स्मृतिदिन

“शास्त्री आणि परुशी मोशेच्या आसनावर बसले आहेत. म्हणून ते तुम्हाला जे काही सांगतात ते सर्व करा आणि पाळा; पण त्यांच्या वागण्याचे अनुकरण करू नका. कारण ते उपदेश करतात, पण स्वतः त्याप्रमाणे वागत नाहीत. ते वाहण्यास कठीण अशी जड ओझी बांधून लोकांच्या खांद्यांवर ठेवतात; पण ती हलवायला स्वतःचे बोटही लावत नाहीत. लोकांनी पाहावे म्हणूनच ते आपली सर्व कृत्ये करतात. ते आपल्या धर्मवचनांच्या पट्ट्या रुंद करतात आणि वस्त्रांचे गोंडे लांब करतात. मेजवान्यांत मानाच्या जागा, सभास्थानांत मानाची आसने, बाजारपेठांत अभिवादन आणि लोकांनी आपल्याला ‘रब्बी’ म्हणावे, हे त्यांना आवडते.” मत्तय 23:2-7

परंपरेनुसार शनिवारचा दिवस आपल्या धन्य मातेच्या सन्मानार्थ समर्पित असतो. परुशी आणि स्वर्ग व पृथ्वीची राणी असलेली आपली धन्य माता यांच्यात किती मोठा फरक आहे!

प्रथम आपण परुश्यांकडे पाहू या. त्यांच्या गर्वामुळे आणि आपणच नीतिमान आहोत या अहंभावामुळे येशू त्यांना वारंवार धिक्कारत असे. त्यांची प्रार्थनाही स्वतःपुरतीच होती. ते मानाच्या जागा शोधत, इतरांनी आपल्याला मान द्यावा असा आग्रह धरत आणि पूर्णपणे स्वतःतच गुरफटलेले होते. येशूने त्यांना वारंवार धिक्कारले, ही त्याच्याकडून झालेली दयेची कृती होती. त्यांनी गर्वातून बाहेर पडावे आणि त्यांना सत्याचा प्रकाश दिसावा, यासाठी त्याचा हा प्रयत्न होता.

आता या पार्श्वभूमीवर आपल्या धन्य मातेकडे पाहू या. तिची नम्रता कल्पनेपलीकडची होती. गर्भधारणेच्या पहिल्या क्षणापासूनच ती मूळ पापापासून निर्दोष राखली गेली… ती सर्व बाबतींत परिपूर्ण होती. तिच्या आत्म्यात सर्व सद्गुण होते. ती नवी हव्वा आहे, सर्व जिवंतांची नवी माता आहे. स्वर्ग व पृथ्वीची राणी म्हणून तिचा सदैव सन्मान केला जातो.

तिच्या जीवनाकडे पाहिले की हा ठळक विरोध जाणवतो. स्वतःचा गौरव करण्याचा आणि आयुष्यभर मान-सन्मानाची अपेक्षा ठेवण्याचा तिला पूर्ण अधिकार होता. पण नम्रतेपोटी तिने असा कोणताही हक्क सांगितला नाही. तिने स्वतःला प्रसिद्धीपासून दूर ठेवले आणि विवाह झालेला नसताना गर्भवती ठरल्यामुळे झालेली थट्टाही सहन केली. ती सर्वच बाबतींत परुश्यांपेक्षा वेगळी होती.

पण आता देवाने तिला अनंतकाळासाठी उंचावले आहे. ती सदैव राणी म्हणून ओळखली जाईल आणि सर्व जण तिचा सन्मान करतील व तिच्यावर प्रेम करतील. तिला प्रतिफळ देऊन सर्वांसमोर गौरवण्यात आले आहे; त्यामुळे तिचे सर्व सद्गुण सदैव प्रकाशमान राहतील.

आज चिंतन करा: तुमचे वागणे कोणासारखे आहे? स्वतःचा गौरव करू पाहणाऱ्या परुश्यांसारखे, की स्वतःला नम्र करणाऱ्या आपल्या धन्य मातेसारखे? आपल्या धन्य मातेचे अनुकरण करण्याचा निर्णय घ्या. देव तुम्हालाही अनंतकाळचे प्रतिफळ देईल!

हे प्रभू, तुझ्या मातेच्या आत्म्याचे सौंदर्य आणि वैभव मला पाहता येवो. मी तिच्यावर प्रेम करावे आणि तिचा सन्मान करावा. त्या प्रेमातून आणि आदरातून मला प्रत्येक बाबतीत तिचे अनुकरण करता येवो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

अधिक वाचा>>>

आजचे संत – संत लुई किंवा कालासांझचे संत जोसेफ