मराठी

स्वतःच्या आचरणातून उपदेश

८ जानेवारी २०२१
प्रभुप्रकटीकरणाच्या सणानंतरचा शुक्रवार
आजची वाचने

त्याच्याविषयीची बातमी आणखी पसरली. त्याचे ऐकण्यासाठी आणि आपल्या आजारांतून बरे होण्यासाठी लोक मोठ्या संख्येने जमले. पण तो प्रार्थना करण्यासाठी एकांतस्थळी जात असे. लूक 5:15–16

या ओळीने एका सुंदर आणि प्रभावी प्रसंगाचा शेवट होतो. ज्याच्या अंगभर कुष्ठरोग पसरला होता असा एक मनुष्य येशूकडे आला, त्याच्यासमोर साष्टांग पडला आणि ‘तुझी इच्छा असेल तर मला बरे कर,’ अशी त्याने येशूला विनंती केली. येशूचे उत्तर साधे होते: “माझी इच्छा आहे. शुद्ध हो.” मग येशूने अशी कृती केली, जिची कोणी कल्पनाही केली नसती. त्याने त्या मनुष्याला स्पर्श केला. तो मनुष्य अर्थातच कुष्ठरोगातून लगेच बरा झाला आणि येशूने त्याला स्वतःला याजकाला दाखवायला पाठवले. पण या चमत्काराची बातमी झपाट्याने पसरली आणि त्यामुळे अनेक लोक येशूला भेटायला येत राहिले.

ते दृश्य सहज डोळ्यांसमोर उभे राहते: लोक या चमत्काराबद्दल बोलत आहेत, स्वतःच्या आणि आपल्या प्रियजनांच्या आजारांचा विचार करत आहेत आणि हा चमत्कार करणाऱ्याने आपल्यालाही बरे करावे, अशी आशा बाळगत आहेत. पण वरच्या उताऱ्यात येशू एक लक्षवेधक आणि संदेष्ट्याला साजेशी कृती करतो. मोठा जमाव एकत्र आला होता आणि येशूविषयी लोकांमध्ये मोठी उत्सुकता होती. नेमक्या त्याच वेळी तो त्यांच्यापासून दूर, एका एकांतस्थळी प्रार्थना करण्यासाठी गेला. त्याने असे का केले असेल?

आपल्या अनुयायांना सत्य शिकवणे आणि त्यांना स्वर्गाकडे नेणे हे येशूचे ध्येय होते. हे त्याने केवळ चमत्कार करून आणि शिकवण देऊन साधले नाही, तर स्वतःच्या प्रार्थनेचा आदर्श घालूनही साधले. आपल्या पित्याकडे प्रार्थना करण्यासाठी एकांतात जाऊन येशू त्या सर्व उत्सुक अनुयायांना जीवनात सर्वांत महत्त्वाचे काय आहे, हे शिकवतो. शरीर बरे करणारे चमत्कार सर्वांत महत्त्वाचे नाहीत. प्रार्थना आणि स्वर्गीय पित्याशी असलेले जिव्हाळ्याचे नाते हेच सर्वांत महत्त्वाचे आहे.

दररोज प्रार्थना करण्याची चांगली सवय तुम्ही लावून घेतली असेल, तर प्रार्थनेशी तुमची बांधिलकी इतरांना दिसू देणे हा त्यांच्यापर्यंत सुवार्ता पोहोचवण्याचा एक मार्ग आहे. हे त्यांच्याकडून प्रशंसा मिळवण्यासाठी नव्हे, तर तुमच्या जीवनात तुम्ही कशाला सर्वांत जास्त महत्त्व देता, हे त्यांना कळावे म्हणून करा. तुम्ही रोज मिस्साबलिदानात सहभागी झालात, पवित्र परमप्रसादाच्या आराधनेसाठी देवळात गेलात किंवा अगदी आपल्या खोलीत एकांतात प्रार्थना करण्यासाठी वेळ काढलात, तरी इतरांच्या ते लक्षात येईल. त्यातून त्यांच्या मनात प्रार्थनेविषयी पवित्र जिज्ञासा जागी होईल आणि ती त्यांनाही प्रार्थनामय जीवनाकडे नेऊ शकेल.

तुमचे प्रार्थनामय आणि भक्तिमय जीवन इतरांना दिसू देण्याच्या साध्या कृतीतून सुवार्ता पोहोचवण्याचे तुमचे जे ध्येय आहे, त्यावर आज चिंतन करा. तुम्ही प्रार्थना करता हे त्यांना दिसू द्या आणि त्यांनी विचारले तर तुमच्या प्रार्थनेची फळे त्यांना सांगा. आपल्या प्रभूवरील तुमचे प्रेम उजळून निघू द्या, जेणेकरून तुमच्या पवित्र साक्षीतून इतरांना आशीर्वाद मिळेल.

हे प्रभू, दररोज मनापासून प्रार्थना करण्यास आणि भक्तिभावाने जगण्यास मला मदत कर. या प्रार्थनामय जीवनाशी एकनिष्ठ राहण्यास मला मदत कर आणि तुझ्यावरील माझे प्रेम अधिकाधिक सखोल होऊ दे. मी प्रार्थना करायला शिकत असताना, इतरांसमोर तुझी साक्ष देण्यासाठी माझा उपयोग कर, जेणेकरून ज्यांना तुझी सर्वांत जास्त गरज आहे, त्यांच्या जीवनात तुझ्यावरील माझ्या प्रेमामुळे परिवर्तन घडेल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

आजचे संत आणि सण

मिस्साच्या वाचनांचे पर्याय

वरील चित्र: कफर्णहूम येथे कुष्ठरोग्यांना बरे करणे — जेम्स टिसो यांचे चित्र