मराठी

प्रार्थनेचा आदर्श

9 जानेवारी 2026
प्रभुप्रकटीकरणानंतरचा शुक्रवार
आजची वाचने

NT140. येशू दहा कुष्ठरोग्यांना बरे करतो — निर्माते: pcstratman, परवाना: CC BY-SA 2.0

व्हिडिओ

येशू एका नगरात असताना तेथे एक मनुष्य होता, ज्याच्या अंगभर कुष्ठरोग पसरला होता. येशूला पाहताच त्याने त्याच्यासमोर साष्टांग दंडवत घातला आणि विनवणी केली, “प्रभू, तुझी इच्छा असेल तर तू मला शुद्ध करू शकतोस.” लूक 5:12

किती परिपूर्ण प्रार्थना! नगरातील लोकांनी, अगदी त्याच्या स्वतःच्या कुटुंबानेही, बहुधा त्याला जवळ केले नसावे. एकाकीपणा आणि तिरस्कार सहन करत जगणे त्याच्या वाट्याला आले होते. काहींना त्याची दया आली असेल, पण त्याचा भयंकर रोग आपल्यालाही होईल या भीतीने त्यांनी त्याच्यापासून अंतर राखले. मायेच्या नात्यांपासून आणि समाजापासून दूर राहण्याचे दुःख त्याला कुष्ठरोगाच्या शारीरिक वेदनांपेक्षाही अधिक बोचले असेल.

येशूच्या नाझरेथ या गावातील लोकांनी त्याला नाकारले, त्यानंतर थोड्याच काळात हा चमत्कार घडतो. आपण देवाचे निवडलेले लोक आहोत, म्हणून त्याच्या कृपेवर आणि आशीर्वादांवर आपला हक्क आहे, असे नाझरेथच्या लोकांना वाटत होते. याच भावनेतून त्यांनी येशूला नाकारले. येशूने त्यांच्या या चुकीच्या समजुतींना आव्हान दिले तेव्हा ते त्याच्याविरुद्ध उठले आणि त्यांनी त्याला जिवे मारण्याचाही प्रयत्न केला. त्यामुळे येशू नाझरेथ सोडून गेला आणि कफर्णहूम व इतर नगरांत त्याने आपले सेवाकार्य चालू ठेवले.

लोकांना प्रभावित करण्यासाठी किंवा त्यांचा आदर मिळवण्यासाठी येशूने चमत्कार केले नाहीत. उलट, ज्यांनी आधीच गाढ श्रद्धा दाखवली होती, त्यांच्यासाठी त्याने चमत्कार केले. हे चमत्कार केवळ येशू कोण आहे हे उघड करण्यासाठी नव्हते; त्या मुख्यतः प्रेमाच्या कृती होत्या. त्यांतून तो श्रद्धावंतांना आपली श्रद्धा आणखी दृढ करण्याचे आमंत्रण देत होता. हा कुष्ठरोगी अशा श्रद्धेचे उत्तम उदाहरण आहे.

सर्वप्रथम तो मनुष्य येशूजवळ आला आणि त्याच्यासमोर त्याने “साष्टांग दंडवत घातला.” या कृतीतून त्याने येशू हाच मशीहा आहे, अशी आपली श्रद्धा व्यक्त केली. देवाच्या आशीर्वादांचा ओघ सुरू होण्यासाठी ही एक श्रद्धेची कृती पुरेशी ठरली. त्या कुष्ठरोग्याने आधी श्रद्धा ठेवली आणि आराधना केली; त्यामुळे देवाच्या कृपेचा त्याच्यावर वर्षाव झाला. पण आपण अनेकदा आधी आशीर्वाद मागतो, जणू देवाकडून काही मिळण्याचा आपल्याला हक्कच आहे. आपण कदाचित म्हणतो, “प्रभू, एवढे माझ्यासाठी कर, मग मी तुझ्यावर विश्वास ठेवीन.” पण असे चालत नाही. येशू देव आहे आणि आपण त्याच्याशी देवाला साजेशा भावाने वागले पाहिजे. आपल्याला आशीर्वाद मिळोत वा न मिळोत, आपल्याला दुःख सोसावे लागो वा न लागो, देव हा देव आहे म्हणून आपण त्याची आराधना केली पाहिजे. हे त्या कुष्ठरोग्याला उमगले होते.

बरे होण्यासाठी त्या कुष्ठरोग्याने केलेली प्रार्थनाही नम्रतेचा आणि विश्वासाचा आदर्श आहे. त्याने येशूला थेट ‘मला बरे कर’ असे म्हटले नाही. त्याऐवजी, येशू आपल्याला बरे करू शकतो ही श्रद्धा त्याने अशा शब्दांत व्यक्त केली, “प्रभू, तुझी इच्छा असेल तर तू मला शुद्ध करू शकतोस.” त्याच्या या श्रद्धेने आपल्या प्रभूच्या हृदयातील कोमल करुणेला वाट मोकळी करून दिली. प्रभूने उत्तर दिले, “माझी इच्छा आहे. शुद्ध हो.”

प्रार्थना करताना, देवाने तुमच्यासाठी काय करावे हे तुम्ही त्याला सांगता का? काय व्हावे असे तुम्हाला वाटते, याची आणि तुमच्या अपेक्षांची यादी तुम्ही त्याच्यासमोर ठेवता का? तसे असेल, तर हे सारे बाजूला ठेवून पाहा. देव हा देव आहे, एवढ्याच कारणासाठी त्याची आराधना करून प्रार्थनेला सुरुवात करा. आपल्या गरजा विश्वासाने त्याच्यासमोर मांडा; पण त्याने काय करावे हे त्याला सांगू नका. तुमच्यासाठी काय सर्वांत हिताचे आहे, हे देव जाणतो. त्याच्यासमोर आपल्या गरजा मांडणे म्हणजे आपली इच्छा पूर्ण करण्यासाठी त्याला विनवणे नव्हे. उलट, तो आपल्या इच्छेनुसार तुमच्यासाठी जे सर्वांत हिताचे आहे ते करील, असा विश्वास व्यक्त करण्याची ती कृती असावी. याशिवाय दुसरे काहीही आपण इच्छू नये.

आज या कुष्ठरोग्याच्या उदाहरणावर चिंतन करा. कुष्ठरोग ही भयंकर व्याधी असली, तरी त्या कुष्ठरोग्याने घालून दिलेला प्रार्थनेचा आदर्श खरोखर अनुकरणीय आहे. तुम्ही त्याच्या उदाहरणाचे अनुसरण करता का, याचा विचार करा. देवावर प्रेम करा, त्याची आराधना करा आणि त्याच्यावरील आपली श्रद्धा व्यक्त करा. मग देवाच्या प्रेमळ देखरेखीवर भरवसा ठेवून स्वतःला त्याच्या हाती सोपवा. त्याची इच्छा काहीही असो, ती स्वीकारण्यास तयार राहा. अशा पवित्र अनासक्तीमुळे देवाच्या दयेला वाट मोकळी होईल आणि तुम्हाला ज्याची सर्वांत जास्त गरज आहे ते लाभेल—देवाची इच्छा.

हे चमत्कार करणाऱ्या माझ्या प्रभू, मी कितीतरी वेळा माझ्या गरजा घेऊन तुझ्याकडे येतो आणि तू माझ्यासाठी काय करावे, हे तुला सांगतो. त्या कुष्ठरोग्यासारखे नम्र आणि श्रद्धेने भरलेले हृदय मला दे. माझी प्रार्थना नेहमी आराधनेने सुरू होवो. माझ्या आराधनेतून तुझ्यावरचा माझा विश्वास वाढो, म्हणजे माझी नव्हे, तर तुझी इच्छा माझ्या जीवनात पूर्ण होवो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

आजचे संत आणि सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय