28 मार्च 2021
प्रभूच्या दुःखस्मरणाचा झावळ्यांचा रविवार (वर्ष ब)

त्याच्या पुढे जाणारे आणि त्याच्या मागून येणारे असे ओरडत होते:
“होसान्ना!
प्रभूच्या नावाने येणारा तो धन्य असो!
आपला पिता दावीद याचे येणारे राज्य धन्य असो!
परम उंचीवर होसान्ना!” मार्क 11:9–10
पहिल्या पवित्र सप्ताहाच्या सुरुवातीला येशूने यरुशलेममध्ये प्रवेश केला, तेव्हा लोकांनी मोठ्या उत्साहाने त्याचे स्वागत केले. त्यांचे प्रेम आणि भक्ती त्याने स्वीकारली. तो त्यांचा राजा होता. तो मशीहा होता. ज्या खऱ्या आराधनेस तो पात्र होता, तिच्या तुलनेत त्यांनी केलेले स्वागत ही अगदी तोकडी भेट होती. यरुशलेममध्ये प्रवेश करताना त्याचे इतके गौरवशाली स्वागत झाले, तरी एका आठवड्याच्या आत तो खांद्यावर जड क्रूस घेऊन यरुशलेममधून बाहेर पडणार होता. मृत्यूला सामोरे जाण्यासाठी तो क्रूस वाहत शहराच्या तटाबाहेर जाणार होता.
झावळ्यांच्या रविवारी येशूने केलेला प्रवेश एका बाजूला, आणि त्याला झालेली अटक, त्याचा छळ, खटल्याचा फार्स, त्याने वाहिलेला क्रूस आणि त्याचा मृत्यू दुसऱ्या बाजूला ठेवून पाहिले, तर हे प्रसंग एकमेकांच्या अगदी विरुद्ध टोकांना असल्यासारखे वाटतात. प्रवेशाच्या वेळी आनंद आणि स्तुती आहे, तर तो शहरातून बाहेर पडतो तेव्हा दुःख आणि धक्का आहे. पण देवाच्या दृष्टीने पाहिले, तर या दोन घटना खरोखरच इतक्या वेगळ्या आहेत का? स्वर्गीय पित्याच्या दृष्टीने, आठवड्याचा शेवट म्हणजे त्याच्या पुत्राच्या गौरवाची परम परिपूर्ती होय.
आज आपण मार्कच्या शुभवर्तमानात सांगितलेले येशूच्या दुःखसहनाचे सविस्तर आणि सुंदर वर्णन वाचतो. शुक्रवारी मात्र आपण योहानच्या शुभवर्तमानातील वर्णन वाचू. मार्कच्या शुभवर्तमानात या घटना स्पष्टपणे आणि तपशीलवार सांगितल्या आहेत. योहानचे शुभवर्तमान त्यात विशेषतः एक आध्यात्मिक सत्य उलगडते: येशूचे क्रूसावर खिळले जाणे आणि त्याचा मृत्यू हीच त्याच्या गौरवाची घटिका आहे. त्याचा क्रूस हेच त्याचे कृपेचे नवे सिंहासन आहे, हे आपल्याला दिसेल. आज यरुशलेममध्ये प्रवेश करताना येशूला मिळणारा लौकिक गौरव, तो आपले शाश्वत राजेपण स्वीकारण्यासाठी क्रूसाच्या सिंहासनावर आरूढ होईल तेव्हा देवाच्या दृष्टीने पूर्णत्वास जाईल.
वर्षातील या सर्वांत पवित्र सप्ताहात प्रवेश करताना, या आठवड्यातील ख्रिस्ताचा प्रवास हेच आपल्या जीवनाचेही पाचारण आहे, हे आपल्यापैकी प्रत्येकाने ओळखणे आवश्यक आहे. आपल्या प्रभूबरोबर आपण क्रूसाच्या गौरवाकडे वाटचाल केली पाहिजे. जगाच्या दृष्टीने क्रूसाला काही अर्थ नाही. पण स्वर्गीय पित्याच्या दृष्टीने क्रूस हा केवळ त्याच्या पुत्राच्या सर्वोच्च गौरवाचा उगम नाही, तर त्या गौरवात आपल्याला सहभागी करून घेणारा मार्गही आहे. आपण त्याच्याबरोबर मरायला हवे, त्याच्यासाठी सर्वस्वाचा त्याग करायला हवा, त्याच्या मागे जाण्याची निवड करायला हवी आणि प्रेमापोटी आपले जीवन अर्पण करण्याच्या निर्धारात काहीही राखून ठेवू नये.
या आठवड्यात ज्या घटनांचे स्मरण तुम्ही करणार आहात, त्यांवर आज चिंतन करा. केवळ मनाने त्यांची आठवण न करता, त्यांत जिवंतपणे सहभागी होण्याचा निश्चय करा. प्रेमापोटी त्याग करण्यासाठी देव तुम्हाला कोणते पाऊल उचलायला बोलावत आहे? आपले जीवन अर्पण करण्याचे पाचारण धैर्याने स्वीकारण्यासाठी देव तुम्हाला कसे बोलावत आहे? या सप्ताहाकडे स्वर्गीय पित्याच्या दृष्टीने पाहण्याचा प्रयत्न करा. आपल्या पुत्राचे अनुकरण करण्यासाठी पिता तुम्हाला कोणकोणत्या प्रकारे बोलावत आहे, हेही तुम्हाला दिसावे म्हणून प्रार्थना करा. चला, आपण त्याच्याबरोबर मरू या, कारण ख्रिस्ताच्या क्रूसातच आपल्याला त्याचा शाश्वत गौरव सापडेल.
हे माझ्या गौरवशाली राजा, तू सर्व स्तुतीस आणि आराधनेस पात्र आहेस. तुला होसान्ना, परम उंचीवर होसान्ना! हे प्रिय प्रभू, तुझ्या गौरवशाली दुःखसहनात मला सहभागी करून घे आणि तुझ्या क्रूसाचा गौरव पाहण्यास मला मदत कर. त्याचा गौरव पाहताना, जीवन बदलून टाकणाऱ्या तुझ्या आत्मत्यागी प्रेमाने भरलेल्या जीवनात अधिक पूर्णपणे सहभागी होण्यासाठी मला आवश्यक ती कृपा दे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
क्रुसाच्या पायथ्याशी 40 दिवस – एकोणचाळिसावे चिंतन – पिएता
प्रायश्चित्तकाळासाठी उपयुक्त साहित्य
प्रायश्चित्तकाळासाठी पवित्र शास्त्रावर आधारित चिंतने
अधिक वाचन – झावळ्यांचा रविवार





