मराठी

येशूला धरून राहणे

१९ एप्रिल २०२२
पास्का अष्टकातील मंगळवार
आजची वाचने

व्हिडिओ

येशू तिला म्हणाला, “बाई, तू का रडतेस? तू कोणाला शोधतेस?” तो माळी आहे असे समजून ती त्याला म्हणाली, “साहेब, तुम्ही त्याला नेले असेल, तर त्याला कुठे ठेवले आहे ते मला सांगा; मी त्याला घेऊन जाईन.” येशू तिला म्हणाला, “मरिया!” ती वळली आणि त्याला हिब्रू भाषेत म्हणाली, “रब्बुनी,” म्हणजे ‘गुरू’. येशू तिला म्हणाला, “मला धरून राहू नकोस, कारण मी अजून पित्याकडे वर गेलो नाही.” योहान 20:15–17

येशूच्या पवित्र देहाचे काय झाले, हे माहीत नसल्यामुळे मरिया माग्दालेना त्याच्या कबरीबाहेर रडत होती. ती दुःखात असतानाच येशू अचानक तिच्यासमोर प्रकट होतो. ती भावनांनी भारावून जाते आणि “रब्बुनी!” अशी हाक मारते. येशू तिला सांगतो की तिने त्याला धरून राहू नये. येशू असे का म्हणाला असेल? त्याच्या म्हणण्याचा अर्थ काय होता?

मरियेसाठी हा क्षण किती भावनांनी भरलेला असेल, याची आपण कल्पना करू शकतो. येशूला क्रुसावर खिळले तेव्हापासून शेवटपर्यंत जे काही घडले, ते तिने तिथे राहून पाहिले होते. ती येशूला चांगली ओळखत होती आणि त्याच्यावर तिचे अतिशय प्रेम होते. त्याचा मृत्यू तिने स्वतःच्या डोळ्यांनी पाहिला होता. आणि आता अचानक तो जिवंत होऊन तिच्यासमोर उभा होता. त्या क्षणी भावनांचा केवढा कल्लोळ तिच्या मनात उठला असेल!

‘मला धरून राहू नकोस’ असे सांगताना येशू मरियेला दोष देत नव्हता. उलट, तिच्या आध्यात्मिक वाटचालीत आणि तिच्या त्याच्याशी असलेल्या नात्यात पुढे कसे जावे, याविषयी तो तिला सुंदर मार्गदर्शन करत होता. त्यांचे नाते आता बदलणार होते आणि अधिक गहिरे होणार होते, हे तो तिला सांगत होता. तो तिला म्हणाला की तिने त्याला धरून राहू नये, कारण तो ‘अजून पित्याकडे वर गेला नव्हता.’ त्या क्षणी मरियेचे येशूशी असलेले नाते मुख्यतः मानवी पातळीवरचे होते. तिने त्याच्यासोबत पुष्कळ वेळ घालवला होता, ती त्याच्या प्रत्यक्ष सहवासात राहिली होती आणि आपल्या मानवी अंतःकरणाने तिने त्याच्यावर प्रेम केले होते. पण येशूला याहून अधिक हवे होते. मरियेने आणि आपण सर्वांनी आता त्याच्यावर दैवी रीतीने प्रेम करावे, अशी त्याची इच्छा होती. तो लवकरच पित्याकडे जाणार होता. मग आपल्या स्वर्गीय सिंहासनावरून खाली येऊन तो मरियेशी आणि आपल्या सर्वांशी एक नवे नाते जोडू शकणार होता, जे मानवी पातळीवरील नात्याच्या कितीतरी पलीकडचे असेल. स्वर्गातील आपल्या सिंहासनावरून तो आता मरियेच्या आत्म्यात प्रवेश करू शकणार होता. तिच्याशी आणि आपल्या सर्वांशी त्याचे नवे आणि कितीतरी गहिरे ऐक्य प्रस्थापित होऊ शकणार होते. तो आपल्यामध्ये वास करू शकणार होता आणि आपण त्याच्यामध्ये. तो आपल्याशी एकरूप होऊ शकणार होता.

येशूशी असलेल्या नात्यातील मानवी आणि भावनिक पैलूंचा आग्रह सोडल्यावर मरियेला लवकरच अशा रीतीने त्याला धरून राहता येणार होते, जसे केवळ मानवी सहवासातून तिला शक्य झाले नसते. हेच ते दैवी विवाहबंधन, ते दैवी ऐक्य, ज्यासाठी आपल्या सर्वांना पाचारण केले आहे.

आज तुम्ही स्वतः येशूला कसे धरून राहता, यावर चिंतन करा. त्याचे पुनरुत्थान आणि स्वर्गारोहण आता पूर्ण झाले आहे. त्यामुळे पुनरुत्थानाची फळे आपण पूर्णपणे अनुभवू शकतो. मरियेप्रमाणे आपणही आता आपल्या आत्म्यात त्याला धरून राहू शकतो, कारण सर्वांत आधी तोच आपल्याला धरून आहे.

हे माझ्या गौरवशाली प्रभू, जसा तू मला जवळ धरतोस, तसे मलाही तुला घट्ट धरून राहू दे.  माझे हृदय, मन आणि आत्मा तुझेच होवोत.  माझ्यात येऊन राहा, म्हणजे मलाही तुझ्यामध्ये जगता येईल.  हे प्रिय प्रभू, मी माझे जीवन तुला अर्पण करतो. माझे संपूर्ण अस्तित्व तुला अर्पण करण्यास मला मदत कर.  हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

पाचवा दिवस: दैवी दयेच्या रविवारच्या तयारीसाठी नोवेना

ईस्टरसाठी आणखी साहित्य

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

ईस्टरसाठी प्रार्थनामय चिंतन

जपमाळ – गौरवाची रहस्ये (पवित्र शास्त्रातील उताऱ्यांसह)

संत फॉस्टिनाची दैवी दयेची विनवणीमाला

दैवी दयेवर भरवसा

दयेच्या वर्षासाठी प्रार्थना

दैवी दयेची जपमाळ

आजचे संत आणि सण

मिस्साच्या वाचनांचे पर्याय

वरील मुख्य चित्र: मला स्पर्श करू नकोस — अंतोनियो दा कोरेज्जो यांचे चित्र, विकिमीडिया कॉमन्सवरून