३० मे २०२३
सामान्य काळातील आठव्या आठवड्याचा मंगळवार
आजची वाचने

येशू म्हणाला, “आमेन, मी तुम्हांला सांगतो, माझ्यासाठी आणि सुवार्तेसाठी घर, भाऊ, बहिणी, आई, वडील, मुले किंवा जमीन सोडली आहे, अशा प्रत्येकाला शंभरपट अधिक मिळेल…” मार्क 10:29–30
“आम्ही सर्व काही सोडून तुझ्यामागे आलो आहोत,” असे पेत्राने येशूला म्हटले. त्यावर येशूने वरील उत्तर दिले. येशूचे अनुसरण करण्यासाठी आपण आणि इतर शिष्यांनी किती मोठा त्याग केला, हे अधोरेखित करताना पेत्र जणू स्वतःचीच पाठ थोपटत होता. आणि ते खरेही होते. त्यांनी आपल्या पूर्वीच्या जीवनातले सर्व काही सोडले होते. येशूच्या हाकेला प्रतिसाद देताना त्यांनी आपले घर, उपजीविकेचे काम, नातीगोती आणि त्यांच्या नेहमीच्या जीवनाचा भाग असलेले सर्व काही मागे सोडले. त्यांनी खरोखरच स्वतःला पूर्णपणे वाहून घेतले होते.
पेत्राचे हे बोलणे ऐकून येशू अपेक्षित उत्तर देत नाही. तो पेत्राला असे म्हणत नाही, “हो, तुम्ही तसे केले आहे. पेत्रा, हे तर फारच कौतुकास्पद आहे. शाबास, आणि धन्यवाद!” उलट, पेत्राने आणि इतर शिष्यांनी केलेला त्याग सार्थ आहे, हे येशू त्याला लगेच समजावून सांगतो. येशूचे अनुसरण करण्याच्या त्यांच्या अढळ निश्चयाचे फळ म्हणून त्यांना कल्पनेपलीकडच्या देणग्या मिळणार होत्या. त्यांनी केलेल्या प्रत्येक त्यागाच्या तुलनेत तो त्यांना देणार असलेल्या देणग्या कितीतरी पटींनी मोठ्या असतील, असे येशू सांगत होता.
येशू पेत्राच्या त्यागाला कमी लेखत नव्हता; उलट, तो त्याला धीर देत होता. आपले अनुसरण करण्याच्या निर्णयावर पेत्राने आणि इतर शिष्यांनी पूर्ण विश्वास ठेवावा, असे प्रोत्साहन तो त्यांना देत होता. त्यांच्या त्यागाचे फळ त्यांना शंभरपट मिळणार होते. ही खरोखरच फायद्याची गुंतवणूक आहे.
देव आपल्याकडून फारच जास्त मागतो, असे कधीकधी आपल्यापैकी कोणालाही वाटू शकते. देव आपल्याकडून पुष्कळ मागतो, हे खरे आहे. तो आपल्याकडून सर्व काही मागतो. आपण आपले संपूर्ण जीवन त्याला अर्पण करावे, अशी त्याची मागणी आहे. सर्व स्वार्थ सोडून कोणताही अपवाद न ठेवता त्याच्या पवित्र इच्छेला स्वतःला वाहून घ्यावे, अशी तो आपल्याला हाक देतो. पण स्वतःला अर्पण केल्याने मिळणारे फळ आपल्याला समजले, तर त्या फळापुढे आपण केलेले त्याग अगदीच लहान वाटतील.
प्रेषित संत पेत्र यांच्याबरोबर तुम्हीही हे शब्द म्हणू शकता का, यावर आज चिंतन करा: “प्रभू, तुझ्यामागे येण्यासाठी मी सर्व काही सोडले आहे.” तुम्ही खरोखरच आपले संपूर्ण जीवन ख्रिस्त येशूला अर्पण केले आहे का? आपल्या प्रभूसाठी ज्यांचा ‘त्याग’ करायला तुम्ही तयार नाही, अशा काही गोष्टी तुम्ही अजूनही स्वतःकडे राखून ठेवल्या आहेत का? पेत्रांच्या त्या शब्दांवर मनन करा आणि तुमच्या जीवनातील कोणत्या गोष्टी अजून येशूच्या स्वाधीन करायच्या आहेत, हे स्वतःला पाहू द्या. हे करताना, आपल्या प्रभूने ज्या प्रतिफळाचे वचन दिले आहे, त्यातून अशी प्रेरणा घ्या की तुम्ही स्वतःसाठी काहीही राखून ठेवणार नाही आणि त्याच्या पवित्र इच्छेनुसार चालण्यासाठी खरोखरच सर्व काही सोडाल.
हे माझ्या उदार प्रभू, तू माझ्याकडून सर्व काही मागतोस. तुझी परिपूर्ण इच्छा पूर्ण करण्यासाठी मी सर्व काही सोडावे, असे तू मला सांगतोस. तुझ्या हाकेला प्रतिसाद देण्यासाठी आणि काय किंमत मोजावी लागेल याचा हिशेब न करता त्यागाने तुझ्यासाठी जगण्यासाठी मला आवश्यक ती कृपा दे. हे प्रिय प्रभू, तुझी उदारता शब्दांत सांगता येणार नाही. तुझ्यामागे चालल्याने विपुल चांगली फळे येतील, असा मला विश्वास आहे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन
वरील चित्र: येशू आपला कळप संत पेत्राकडे सोपवतो (फ्लिकरवर).




