मराठी

देवाच्या उपस्थितीची जाणीव

शनिवार, 4 ऑक्टोबर 2025

असिसीचे संत फ्रान्सिस यांचे स्मरण

आजची वाचने
सामान्य liturgical काळातील सव्विसाव्या आठवड्याच्या शनिवारची वाचने

छायाचित्र सौजन्य: अडोबी स्टॉक

व्हिडिओ

एकांतात शिष्यांकडे वळून येशू म्हणाला, “तुम्ही जे पाहता ते पाहणारे डोळे धन्य आहेत. कारण मी तुम्हाला सांगतो, तुम्ही जे पाहता ते पाहण्याची इच्छा अनेक संदेष्ट्यांना आणि राजांना होती, पण त्यांना ते पाहायला मिळाले नाही; आणि तुम्ही जे ऐकता ते ऐकण्याची त्यांची इच्छा होती, पण त्यांना ते ऐकायला मिळाले नाही.” लूक 10:23–24

येशूला प्रत्यक्ष पाहण्याची कल्पना करा. तो अनुभव कसा असता? त्याला पाहणे, त्याचा उपदेश ऐकणे, त्याचे चमत्कार प्रत्यक्ष पाहणे आणि त्याच्यासोबत निवांत बसून वेळ घालवणे, हे सगळे कसे असते? येशू या पृथ्वीवर वावरत असताना त्याच्या सहवासाचा तुम्हाला कसा अनुभव आला असता, हे तुमची अंतर्दृष्टी किती खोल होती यावर अवलंबून असते. अनेकांनी येशूला पाहिले, पण त्याला नाकारले; इतकेच नव्हे, तर त्यांनी त्याला ठारही मारले. येशू खरोखर कोण आहे हे ओळखण्यासाठी लागणारी श्रद्धेची अंतर्दृष्टी त्यांच्याकडे नव्हती, हे स्पष्ट आहे. इतरांनी मात्र त्याच्यामागे जाण्यासाठी सर्व काही सोडले. श्रद्धेच्या देणगीमुळे येशूचे दैवी व्यक्तित्व त्यांना उमगले, हे स्पष्ट आहे.

वर येशू म्हणतो त्याप्रमाणे, त्याला पाहायला मिळाले म्हणून शिष्य धन्य होते. पूर्वीच्या अनेक संदेष्ट्यांना आणि राजांना मशीहाला पाहण्याची इच्छा होती. मशीहाच्या आगमनाविषयीच्या भविष्यवाण्यांमुळे शतकानुशतके अनेक जण मोठ्या उत्कंठेने त्याची वाट पाहत असतील. त्याला पाहण्याचे भाग्य आपल्यालाही लाभेल, अशी आशा त्यांनी बाळगली असेल. उदाहरणार्थ, ख्रिस्तबाळाला पाहण्यासाठी आयुष्यभर वाट पाहणाऱ्या शिमोन संदेष्ट्याची आठवण करा. मरिया आणि योसेफ यांनी बाळ येशूला प्रभूला समर्पित करण्यासाठी मंदिरात आणले, तेव्हा शिमोनने बाळाला आपल्या हातांत घेतले आणि म्हटले, “हे स्वामी, आता तू आपल्या वचनाप्रमाणे तुझ्या सेवकाला शांतीने जाऊ देऊ शकतोस. कारण सर्व लोकांदेखत तू सिद्ध केलेले तुझे तारण माझ्या डोळ्यांनी पाहिले आहे. हे तारण परराष्ट्रीयांना दैवी सत्य उलगडून दाखवणारा प्रकाश आणि तुझ्या इस्राएल प्रजेचे वैभव आहे” (लूक 2:29–32). खरोखर, शिमोन, शिष्य आणि येशू पृथ्वीवर वावरत असताना ज्यांना त्याची भेट झाली ते सर्व धन्य होते. देवाच्या पुत्राला स्वतःच्या डोळ्यांनी पाहण्याचे भाग्य त्यांना लाभले.

आपल्याला पाहणारे शिष्यांचे डोळे धन्य आहेत, असे येशूने म्हटले. पण आज तो आपल्याशी बोलला असता, तर त्याने आपल्याला दुप्पट धन्य म्हटले असते. पृथ्वीवर देहाने वावरताना आपण त्याला पाहत नाही. पण शिमोनलाही आपल्या आयुष्यात ज्या प्रकारे येशूचा अनुभव आला नाही, त्या प्रकारे आपण त्याला अनुभवू शकतो. शिमोनने जगाच्या तारणाऱ्याला मानवी रूपात आपल्या डोळ्यांनी पाहिले. पण आज आपण त्याला त्याहूनही अधिक खोलवर पाहू शकतो. देवाने दिलेल्या कृपेमुळे आणि तो आपल्यात वास करतो म्हणून, आपण आपल्या आत्म्यात डोकावून आपल्यामध्ये जिवंत असलेल्या देवाची खरी उपस्थिती अनुभवू शकतो.

कोणी म्हणेल की, आपल्या आत्म्यात येशूची दैवी उपस्थिती जाणवण्यापेक्षा त्याला स्वतःच्या डोळ्यांनी पाहणे अधिक चांगले. पण खरेच तसे आहे का? मुळीच नाही. पुन्हा आठवा, अनेकांनी येशूला आपल्या डोळ्यांनी पाहिले, पण तो देव आहे हे ओळखले नाही. आज आपल्या जगात ख्रिस्ताची उपस्थिती ज्या सखोल रीतीने अनुभवता येऊ शकते, त्या रीतीने ती अनुभवण्याचे भाग्य आपल्याला लाभले आहे. तो आपल्यात वास करण्यासाठी आला. तो आपल्याला पूर्णपणे आपलेसे करण्यासाठी आला. तो आपल्याशी इतक्या गाढपणे एकरूप होण्यासाठी आला की, त्या ऐक्यामुळे आपले संपूर्ण रूपांतर होते आणि आपण त्याचेच शरीर बनतो.

येशू पृथ्वीवर वावरत असताना त्याचे देवत्व ओळखण्यासाठी श्रद्धेची गरज होती. त्याचप्रमाणे, तो खरोखरच आपल्यामध्ये उपस्थित आहे हे जाणण्यासाठीही श्रद्धा लागते. आपल्या पापांमुळे त्याची उपस्थिती आपल्याला स्पष्टपणे जाणवत नाही. आपल्या श्रद्धेच्या अभावामुळे त्याला आपल्या अंतर्यामी पाहणे कठीण होते. पण कृपेच्या अवस्थेत असलेल्या प्रत्येक आत्म्यात देव जिवंत आहे. आपल्या अंतर्यामी वास करणाऱ्या देवाची उपस्थिती शोधणे आणि तिथे त्याच्या सहवासात राहणे, हे आपले नित्याचे कर्तव्य आहे. ‘अंतरंगातील किल्ले’ या आपल्या श्रेष्ठ आध्यात्मिक ग्रंथात आविलाची संत तेरेसा स्पष्ट करते की, अनंत देव खरोखरच आपल्यामध्ये वास करतो. आपल्या अनेक पापांतून वाट काढत, आपल्या अस्तित्वाच्या सर्वांत गुप्त गाभ्यात, म्हणजेच अंतरंगातील सर्वांत आतल्या किल्ल्यात, प्रवेश करणे हे आपले कर्तव्य आहे. अशा रीतीने आपण त्या सर्वांत खोल गाभ्यापर्यंत पोहोचू, जिथे तो महान राजा आपल्या पूर्णतेने वास करतो.

आज येशूने शिष्यांना सांगितलेल्या या शब्दांवर चिंतन करा: “तुम्ही जे पाहता ते पाहणारे डोळे धन्य आहेत.” हे शब्द तुम्हाला तर अधिकच लागू होतात, हे लक्षात घ्या. श्रद्धेची दृष्टी लाभावी म्हणून प्रयत्न करा, जेणेकरून तुमच्या स्वतःच्या आत्म्यात जिवंत असलेल्या जगाच्या तारणाऱ्याची खरी उपस्थिती तुम्हाला जाणवेल. त्याचा शोध घ्या, प्रेमाने त्याच्याकडे पाहत राहा, त्याच्या दैवी उपस्थितीत आनंद घ्या आणि त्या उपस्थितीला तुम्हाला पूर्णपणे व्यापू द्या, म्हणजे देवाला जसे तुम्ही व्हावे असे वाटते, तसे तुम्ही घडाल.

हे माझ्या अंतरी वास करणाऱ्या प्रभू, तुझ्या दैवी उपस्थितीने मला कल्पनेपलीकडचा आशीर्वाद लाभला आहे. तुला पाहण्यासाठी माझे डोळे उघड आणि तुझी वाणी ऐकण्यासाठी माझे कान उघड, जेणेकरून माझ्या अंतरी वास करायला आलेल्या तुझ्यासोबत मला राहता येईल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

ऑनलाइन विनामूल्य वाचा!

आजचे संत – असिसीचे संत फ्रान्सिस

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

सर्व संत / सण

मिस्सासाठी वाचनांचे पर्याय