१३ ऑक्टोबर २०२५
सामान्य काळातील अठ्ठाविसाव्या आठवड्याचा सोमवार
आजची वाचने
दिमित्रिस वेत्सिकास यांचे छायाचित्र, पिक्साबेवरून
“ही पिढी दुष्ट आहे. ती चिन्ह शोधते, पण योनाच्या चिन्हाशिवाय तिला दुसरे कोणतेही चिन्ह दिले जाणार नाही. योना जसा निनवेच्या लोकांसाठी चिन्ह ठरला, तसाच मनुष्यपुत्रही या पिढीसाठी चिन्ह ठरेल.” लूक 11:29–30
आपण कधी देवाकडून एखादे चिन्ह शोधता का? आपल्या सर्वांच्या वाट्याला येणाऱ्या चढउतारांतून जाताना, अमुक एका बाबतीत आपण काय करावे, हे सांगणारे एखादे चिन्ह देवाकडून मिळावे असे आपल्याला सहज वाटू शकते. स्वर्गातून आलेल्या चिन्हांसारख्या काही विशेष कृपांद्वारे देव नक्कीच कधी कधी आपल्याशी बोलतो. पण आपण कोणत्या चिन्हाकडे सर्वांत जास्त लक्ष द्यायला हवे, हे वरील उतारा स्पष्ट करतो.
शुभवर्तमानातील या उताऱ्यात आपल्या प्रभूचा संदेश अगदी सोपा आहे: आजवर दिलेल्या सर्वांत गहन चिन्हाचा अर्थ आपण शोधला पाहिजे आणि तो आपल्या जीवनातील सर्व निर्णयांचा पाया बनवला पाहिजे. येशूचे जीवन, मरण आणि पुनरुत्थान हे केवळ शाश्वत जीवनाचे उगमस्थान नाही; आपल्या जीवनातील सर्व निर्णय घेताना आपल्याला आवश्यक असलेले सर्वांत स्पष्ट चिन्हही तेच आहे.
चिन्ह म्हणजे एखादी कृती, जी एक गहन आणि दडलेले रहस्य उलगडते. येशूचे जीवन, मरण आणि पुनरुत्थान हे एक रहस्य उलगडतात: त्याने आपल्या क्रुसाद्वारे मिळवून दिलेल्या नवजीवनात आपल्याला सहभागी व्हायचे असेल, तर त्याने घालून दिलेल्या आदर्शाप्रमाणे आपण निःस्वार्थ त्यागाचे जीवन जगले पाहिजे. इतरांनाही ख्रिस्ताच्या पुनरुत्थानातून मिळणारे नवजीवन सापडावे आणि त्यांनी ते स्वीकारावे, म्हणून आपण आपले जीवन त्यांच्यासाठी अर्पण केले पाहिजे. व्यवहारात याचा अर्थ असा: जीवनात उत्तरांच्या शोधात असताना, एखाद्या प्रसंगी काय करावे याचे चिन्ह आपण देवाकडे शोधत असाल, तर ख्रिस्ताच्या जीवनाकडे लक्ष द्या. रोजच्या व्यवहारातील प्रत्येक निर्णयात त्याच्या जीवनाचे अधिक पूर्णपणे अनुकरण कसे करता येईल, यावर चिंतन करा. जीवनातील एखादा महत्त्वाचा निर्णय असो किंवा रोजच्या व्यवहारातील एखादा छोटासा निर्णय असो, हे दोन्हींना लागू होते.
असा निर्णय घेण्यासाठी विचार करताना आपला स्वतःचा फायदा पाहण्याकडे आपला कल असतो. या विचारसरणीतून बाहेर पडणे कठीण आहे; पण मनुष्यपुत्राचे “चिन्ह” मार्गदर्शक मानले, तर जीवनातील निर्णयांकडे पाहण्याची आपली दृष्टीच बदलेल. काय करावे हे ओळखताना आणि निर्णय घेताना आपल्या प्रभूचे जीवन, मरण आणि पुनरुत्थान यांचा आधार घेतला, तर आपल्या निर्णयांतून त्याच्या निःस्वार्थ, प्रेमळ आत्मत्यागाचे अनुकरण घडेल. म्हणून एखादा निर्णय घ्यायचा असेल, तर आपल्यासाठी काय सोपे आहे किंवा आपल्याला काय आवडते, याचा विचार करण्याऐवजी कोणता पर्याय अधिक निःस्वार्थ आहे आणि इतरांच्या अधिक हिताचा आहे, याचा विचार करा. कोणत्या निवडीतून येशूच्या त्यागमय प्रेमाचे सर्वांत चांगले अनुकरण होईल?
आज आपण घेऊ पाहत असलेल्या एखाद्या निर्णयावर चिंतन करा. मग तो निर्णय घेण्यासाठी आपण कशा प्रकारे विचार करत आहात, याकडे लक्ष द्या. येशूने आपल्याला दिलेली साक्ष ही आपल्या विचारविवेकाचा पाया आहे का? इतरांसाठी आपले जीवन त्यागपूर्वक कसे अर्पण करता येईल, यावर आपण चिंतन करता का? आपल्या प्रभूच्या क्रुसाच्या प्रकाशात आपण प्रेमाकडे पाहता का? ज्यांच्यावर तो प्रेम करतो त्यांच्या तारणासाठी त्याने केलेल्या गौरवशाली आणि निःस्वार्थ समर्पणाचे अनुकरण करण्याचा आपण प्रयत्न करता का? आपल्या प्रभूचे अनुकरण करण्याचा प्रयत्न करा. जीवनात काय योग्य आहे हे ओळखताना आणि निर्णय घेताना त्याच्या कृतींनी दिलेली साक्ष हा आपला आधार ठेवा. मग जीवनातील आव्हानांना सामोरे जाण्यासाठी आपल्याला आवश्यक असलेले एकमेव खरे चिन्ह आपल्याला सापडेल.
हे माझ्या परिपूर्ण प्रभू, तू आपल्या जीवनात घेतलेला प्रत्येक निर्णय प्रेमातून घेतलास आणि तो पित्याच्या परिपूर्ण इच्छेनुसार होता. तुझ्या परिपूर्ण उदाहरणाचे अनुसरण करून जीवनातील प्रत्येक निर्णय घेण्यासाठी मला आवश्यक ती कृपा दे. तू इतरांसाठी आपले प्राण अर्पण केलेस; तुझ्या त्या उदाहरणाचे अनुसरण माझ्या जीवनातही घडो. जीवनात मला दिशा देणारी खूण म्हणून मी तुला आणि तुझ्या गौरवशाली, बलिदानमय जीवनाला निवडतो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




