मराठी

देवाने ठरवलेली वेळ आणि त्याची परिपूर्ण योजना

22 जानेवारी 2026

अजन्म बालकांच्या कायदेशीर संरक्षणासाठी प्रार्थना दिन

आजची वाचने
सामान्य काळातील दुसऱ्या आठवड्याच्या गुरुवारची वाचने

संत व्हिन्सेंट, उपयाजक आणि रक्तसाक्षी—ऐच्छिक स्मरणदिन
(अमेरिकेत २३ जानेवारीला साजरा केला जातो)

‘येशू समुद्रकिनारी लोकांना शिकवतो’ — जेम्स टिसो यांचे चित्र

व्हिडिओ

येशू आपल्या शिष्यांसह तेथून समुद्राकडे गेला. गालील व यहूदा येथून मोठा लोकसमुदाय त्याच्यामागे गेला. तो काय करत होता हे ऐकून यरुशलेम, इदुमेया, यार्देनच्या पलीकडचा प्रदेश आणि सोर व सिदोन यांच्या आसपासच्या भागांतूनही पुष्कळ लोक त्याच्याकडे आले. मार्क 3:7–8

येशूच्या अनुयायांची संख्या झपाट्याने वाढत होती. आजचे इस्राएल, लेबनॉन, सीरिया आणि जॉर्डन ज्या प्रदेशांत आहेत, तेथून लोक त्याच्याकडे लोटत होते. त्यांच्यात हिब्रू परंपरा पाळणारे यहुदी, ग्रीकभाषक यहुदी, सिरो-फिनिशियन गैरयहुदी आणि अदोमी लोक होते. या विविधतेने भरलेल्या लोकसमुदायातून दिसते की येशूचे सेवाकार्य संस्कृती, धर्म आणि राष्ट्र यांच्या सीमा ओलांडून गेले होते. शुभवर्तमानाचे आवाहन सर्वांसाठी आहे, याची ती एक पूर्वझलक होती. काही जण खऱ्या श्रद्धेने त्याच्याकडे ओढले गेले, तर इतर जण कुतूहलाने, त्याचे चमत्कार पाहण्यास उत्सुक होऊन आले.

आजच्या शुभवर्तमानातील प्रसंगाच्या अगदी आधी, परुशी आणि हेरोदपंथीय येशूला आपल्यासाठी धोका समजत असल्याने त्याला ठार मारण्याचा कट रचू लागले. त्यावर येशू ‘आपल्या शिष्यांसह तेथून समुद्राकडे गेला.’ त्याने अगदी योग्य वेळ साधली; त्याच्या दुःखभोगाची घटिका अजून आली नव्हती. त्याने भीतीपोटी माघार घेतली नव्हती; आपल्या कार्याच्या पुढच्या टप्प्याची तयारी करण्यासाठी त्याने जाणीवपूर्वक उचललेले हे पाऊल होते. अजून बरेच काही करायचे होते—अनुयायांना एकत्र आणायचे होते, दयेची कृत्ये करायची होती आणि देवाच्या राज्याची घोषणा करण्याच्या कार्यासाठी बारा प्रेषितांना तयार करायचे होते.

येशू दैवी ज्ञानाला अनुसरून वागत होता, पण त्याच्याकडे लोटलेल्या लोकांना त्या क्षणी जे घडत होते तेवढेच दिसत होते. त्याच्या शिकवणीने आणि चमत्कारांनी ते भारावून गेले होते; तरीही त्याच्या कार्याची पूर्ण व्याप्ती त्यांना अनेकदा समजत नव्हती. उपदेशक आपल्याला आठवण करून देतो: ‘प्रत्येक गोष्टीसाठी एक ठरलेली वेळ आहे आणि आकाशाखालील प्रत्येक कार्यासाठी एक वेळ आहे. जन्म देण्याची वेळ आणि मरण्याची वेळ; लावण्याची वेळ आणि लावलेले उपटण्याची वेळ. ठार मारण्याची वेळ आणि बरे करण्याची वेळ; पाडण्याची वेळ आणि बांधण्याची वेळ…’ (उपदेशक 3:1–3). आपल्या सार्वजनिक सेवाकार्यातील ही ‘वेळ’ येशूसाठी पृथ्वीवरील आपला कळप घडवण्याची होती. तो लोकांना शिकवत होता, त्यांच्या मनात श्रद्धा जागवत होता आणि त्यांच्यावर सोपवण्यात येणाऱ्या कार्यासाठी त्यांना तयार करत होता.

येशूच्या सेवाकार्याच्या या टप्प्यावर त्याच्याकडे लोटलेल्या निरनिराळ्या लोकांचा विचार करताना, त्यांच्यात आपण स्वतःला पाहणे महत्त्वाचे आहे. पुढे काय काय घडणार होते, याची कल्पनाही त्याच्याकडे आलेल्यांना करता आली नसती. धार्मिक आणि राजकीय नेत्यांच्या वैरामुळे येशूचा मृत्यू ओढवू शकतो, असे कदाचित काहींना वाटले असेल. पण येशू स्वतःचे दुःखभोग आणि मरण स्वेच्छेने व मनापासून स्वीकारेल, हे फार तर एखाद्यालाच भाकीत करता आले असते. आत्म्यांच्या तारणासाठी येशूने दुःख सोसून मरणे आवश्यक होते, हे त्या वेळी त्यांना समजणे शक्य नव्हते. त्याच्या मृत्यूनंतर जे काही घडणार होते, तेही त्यांच्या कल्पनेपलीकडचे होते: त्याचे पुनरुत्थान, ख्रिस्तसभेची स्थापना, त्याचे स्वर्गारोहण, पवित्र आत्म्याचे दान आणि विश्वाचा राजा म्हणून त्याचे पुन्हा येणे.

आपल्या सर्वांच्या आयुष्यात असंख्य अनुभव येतात—काही सुखद, तर काही दुःखद. काही चांगले घडले की तो अनुभव टिकून राहावा असे आपल्याला वाटते; पण काळाच्या ओघात असे अनुभव अनेकदा विरून जातात. काही वाईट घडले की ती परिस्थिती संपावी किंवा त्यातून मार्ग निघावा, अशी आपल्याला ओढ असते; पण कधीकधी ती आपल्या अपेक्षेपेक्षा जास्त काळ टिकते. 

येशूचे जीवन आपल्याला स्पष्टपणे शिकवते: ‘प्रत्येक गोष्टीसाठी एक ठरलेली वेळ आहे आणि आकाशाखालील प्रत्येक कार्यासाठी एक वेळ आहे.’ जीवनाच्या वाटचालीत आपण कठीण काळ नाकारू नये किंवा सुखाच्या काळाला धरून बसू नये. प्रत्येक क्षण येतो तसा स्वीकारून तो जगावा आणि प्रत्येक गोष्टीचा उपयोग देवाच्या इच्छेनुसार करण्याचा प्रयत्न करावा. अशा रीतीने, शेवटपर्यंत विश्वासू राहिलो तर जे गौरव आपली वाट पाहत आहे, त्यासाठी आपण तयार होऊ.

आज आपल्या जीवनातील वेगवेगळ्या काळांचे, त्यांतल्या आनंदाचे आणि परीक्षांचे चिंतन करा. देवाने ठरवलेल्या वेळेवर भरवसा ठेवायला आणि श्रद्धेत व प्रेमात वाढण्यासाठी प्रत्येक क्षणाचा उपयोग करायला देव तुम्हाला कसे बोलावत आहे? तुमच्यासमोरची आव्हाने तुम्हाला अडथळे वाटतात, की देवाच्या परिपूर्ण योजनेवरील भरवसा अधिक दृढ करण्याच्या संधी वाटतात, याचा विचार करा. सुखद आणि कठीण अशा दोन्ही गोष्टी स्वीकारा आणि त्यांतून कृपेत व सद्गुणांत वाढत राहा. मग तुमचे जीवन सुंदर रीतीने उलगडत जाईल आणि त्यातून देवाचा गौरव होईल. अशा रीतीने तुमच्या जीवनात स्वतः येशूचा भरवसा आणि त्याची निष्ठा प्रतिबिंबित होतील. पित्याप्रती त्याच्या परिपूर्ण आज्ञाधारकतेतून जगाचे तारण घडले.

हे प्रभू, योग्य वेळ जाणणाऱ्या तुझ्या परिपूर्ण ज्ञानाने आखलेली तुझी दैवी योजना तुझ्या संपूर्ण पृथ्वीवरील जीवनात निर्दोषपणे उलगडत गेली. प्रत्येक क्षणी तू पित्याच्या इच्छेशी पूर्णपणे एकरूप होऊन जगलास आणि तारणासाठी सुख व दुःख दोन्ही स्वीकारलेस. माझ्या जीवनातील प्रत्येक काळात, तो सुखाचा असो वा कठीण, तुझ्या दैवी काळजीवर भरवसा ठेवायला मला मदत कर, कारण प्रत्येक परिस्थितीतून तू विपुल चांगली फळे घडवून आणतोस. माझी श्रद्धा दृढ कर आणि तुझ्या इच्छेला पूर्णपणे शरण जायला मला शिकव. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

जीवनासाठी नऊ दिवसांची नोवेना

अजन्म बालकांच्या कायदेशीर संरक्षणासाठी प्रार्थना दिन

संत व्हिन्सेंट, उपयाजक आणि रक्तसाक्षी
(अमेरिकेत 23 जानेवारी रोजी साजरा केला जातो)

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

सर्व संत / सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय