मराठी

बीजाला पाणी घालणे

14 फेब्रुवारी 2026

संत सिरिल (मठवासी) आणि संत मेथोडियस (बिशप) यांचे स्मरण

आजची वाचने
सामान्य काळातील पाचव्या आठवड्याच्या शनिवारची वाचने

न्यू स्कीट: भाकरी व मासे यांची चमत्काराने झालेली वाढ — कलाकार: जिम फॉरेस्ट, परवाना CC BY-NC-ND 2.0

व्हिडिओ

त्या दिवसांत पुन्हा एकदा मोठा लोकसमुदाय जमला होता आणि त्यांच्याजवळ खायला काहीच नव्हते. येशूंनी शिष्यांना बोलावून म्हटले, “या लोकांची मला कणव येते. ते आता तीन दिवस माझ्याबरोबर आहेत आणि त्यांच्याजवळ खायला काहीच नाही. मी त्यांना उपाशीपोटी घरी पाठवले, तर ते वाटेतच कोसळतील. त्यांच्यापैकी काही जण फार लांबून आले आहेत.” मार्क 8:1–3

आपल्या सार्वजनिक सेवाकार्याच्या सुरुवातीला येशू गालील समुद्र ओलांडून थोड्या वेळासाठी गेरासेकरांच्या प्रदेशात गेले. देकापलीसच्या सीमेवर असलेल्या त्या नगरात मुख्यतः यहुदीतर, अन्य धर्मांचे लोक राहत होते. हा प्रवास महत्त्वाचा होता. आपले कार्य यहुदी प्रदेशाच्या सीमांपलीकडे नेण्याचा येशूंचा हेतू त्यातून दिसून आला. तारण सर्वांसाठी आहे, याचीही त्यातून झलक मिळाली. पुढे चर्चच्या प्रेषितीय कार्याद्वारे तारणाची ही सार्वत्रिक व्याप्ती पूर्णपणे प्रकट होणार होती.

येशू गेरासेकरांच्या प्रदेशात किनाऱ्यावर उतरले, तेव्हा त्यांनी ‘सैन्य’ नावाच्या दुष्ट आत्म्यांच्या तावडीतून एका मनुष्याला मुक्त केले. ‘सैन्य’ म्हणजे अनेक दुष्ट आत्मे. येशूंनी त्या आत्म्यांना दोन हजार डुकरांच्या कळपात पाठवले आणि ती डुकरे समुद्रात बुडून मेली. त्या पहिल्या भेटीत येशूंनी केलेली ही एकच कृती नोंदलेली आहे, पण तिच्यामुळे मोठी खळबळ उडाली. हे पाहून डुकरे राखणारे धावत जवळच्या नगरात गेले आणि त्यांनी घडलेली घटना सांगितली. तेव्हा काय झाले हे स्वतः पाहण्यासाठी लोक आले. घडलेल्या प्रकाराने ते थक्क झाले. त्यांनी येशूंना तेथून निघून जाण्याची विनंती केली आणि ते निघून गेले. मात्र, “तो मनुष्य तेथून गेला आणि येशूंनी त्याच्यासाठी काय केले हे देकापलीसमध्ये जाहीर करू लागला; आणि सर्व जण आश्चर्यचकित झाले” (मार्क 5:20).

यहुदीतर, अन्य धर्मांचे लोक राहत असलेल्या देकापलीस प्रदेशातील त्या छोट्याशा भेटीत एक बीज पेरले गेले. दोन हजार डुकरे गमावल्याचा परिणाम लोकांवर नक्कीच झाला, पण त्यामुळे ते बीज आणखी खोलवर रुजले. अधिक महत्त्व कशाला होते: दुष्ट आत्म्यांच्या सैन्याने पछाडलेल्या एका मनुष्याला, की दोन हजार डुकरांना? येशूंच्या कृतीतून याचे उत्तर स्पष्ट होते. येशूंनी त्या मनुष्याला चमत्काराने मुक्त केले आणि दुष्ट आत्म्यांवर त्यांचा अधिकार आहे, ही बातमी पसरताच अनेक यहुदीतर लोकांच्या मनात कुतूहल जागे झाले.

त्या थोडक्या भेटीत घडलेल्या चमत्काराने आजच्या शुभवर्तमानातील घटनेची पार्श्वभूमी तयार झाली. आपण पेरलेल्या बीजाची जोपासना करण्यासाठी येशू देकापलीसमध्ये परत आले. परतल्यावर त्यांनी ऐकू किंवा बोलू न शकणाऱ्या एका मनुष्याला बरे केले. शुभवर्तमान ऐकणे आणि त्याची घोषणा करणे किती महत्त्वाचे आहे, हे त्या कृतीतून सूचित झाले. त्यानंतर येशूंभोवती मोठा लोकसमुदाय जमला. खायला काही नसतानाही ते लोक तीन दिवस त्यांच्याबरोबर राहिले.

तीन दिवसांनंतर येशूंनी बारा प्रेषितांसमोर आपल्या करुणामय अंतःकरणातील भावना व्यक्त केली: “या लोकांची मला कणव येते. ते आता तीन दिवस माझ्याबरोबर आहेत आणि त्यांच्याजवळ खायला काहीच नाही.” मग येशूंनी त्या बारांची परीक्षा घेत म्हटले, “मी त्यांना उपाशीपोटी घरी पाठवले, तर ते वाटेतच कोसळतील. त्यांच्यापैकी काही जण फार लांबून आले आहेत.” अशी परिस्थिती त्या बारांना ओळखीची वाटायला हवी होती. यापूर्वी आपल्या सेवाकार्यात येशूंनी यहुदी प्रदेशात केवळ पाच भाकरी आणि दोन मासे यांतून पाच हजार पुरुषांना जेवू घातले होते. पण आता ते यहुदीतर प्रदेशात होते. येशू जशी यहुदी लोकांची काळजी घेतात, तशीच या अन्य धर्मीयांचीही काळजी घेतात, हे समजून घेण्याऐवजी शिष्यांनी त्यांना विचारले, “या निर्जन ठिकाणी या सगळ्यांना पोटभर खाऊ घालण्यासाठी इतक्या भाकरी कुठून मिळणार?” येशूंनी पुन्हा एकदा चमत्कार केला आणि चार हजार लोकांना जेवू घातले.

आज येशूंचे कार्य सर्वांसाठी आहे, या सत्यावर चिंतन करा. त्यांची करुणामय काळजी संस्कृतीच्या आणि धर्माच्या सीमांपलीकडे पोहोचली. जे कोणी त्यांना शोधत आले, त्या सर्वांना त्यांनी शारीरिक आणि आध्यात्मिक पोषण दिले. येशूंचे तेच कार्य आजही आपल्याद्वारे, म्हणजे त्यांचे शरीर असलेल्या चर्चच्या सदस्यांद्वारे, चालू आहे. आपण आपल्या श्रद्धासमुदायाच्या आणि कुटुंबाच्या वर्तुळातच स्वतःला कधीही बंदिस्त करून घेऊ नये. उलट, जगात बाहेर पडण्याचे, जिथे लोक देवाच्या वचनासाठी भुकेले आहेत अशा ‘अन्य धर्मीय’ प्रदेशांत जाण्याचे आवाहन आपल्याला आहे. कधी बीज पेरणे हे आपले कार्य असते, तर कधी देवाच्या कृपेने ते वाढावे म्हणून त्याची जोपासना करणे हे आपले कार्य असते, जेणेकरून सर्वांना देवाची ओळख होईल आणि ते त्याच्यावर प्रेम करतील. अखेरीस, पाच हजार यहुदी आणि चार हजार यहुदीतर लोकांना जेवू घालण्याच्या या घटना एकाच सत्याकडे निर्देश करतात: युकरिस्तीय मेजवानीत सहभागी होण्याचे आमंत्रण सर्वांना आहे. येशूंनी बारा प्रेषितांना दिलेला धडा शिका आणि ज्यांना त्यांची सर्वांत जास्त गरज आहे त्यांच्याविषयी करुणेने भरलेल्या आपल्या प्रभूच्या दयाळू अंतःकरणाचे अनुकरण करा.

हे माझ्या उदार प्रभू, सर्वांनी तुला ओळखावे आणि सर्वांचे तारण व्हावे, अशी तुझी इच्छा आहे. ज्यांना तुझ्या तारणदायी सत्याची सर्वाधिक गरज आहे, त्यांच्यापर्यंत ते पोहोचवताना माझ्या मनात येणारा संकोच आणि भीती दूर कर. बी कधी पेरावे, त्याची जोपासना कधी करावी आणि पीक कधी कापावे, हे ओळखण्याची सुज्ञता मला दे. इतरांना जीवनाच्या परिपूर्णतेकडे नेण्यासाठी मला तुझे साधन बनव, जेणेकरून त्यांना युखरिस्तातील तुझ्या कृपेच्या मेजवानीत सहभागी होता येईल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

याविषयी अधिक वाचा: संत सिरिल (संन्यासी) आणि संत मेथोडियस (बिशप) — स्मृतिदिन

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

सर्व संत / सण

मिस्साच्या वाचनांचे पर्याय