३० मार्च २०२६
पवित्र सप्ताहाचा सोमवार
आजची वाचने
Nheyob, CC BY-SA 4.0, विकिमीडिया कॉमन्समार्फत
GFreihalter, CC BY-SA 3.0, विकिमीडिया कॉमन्समार्फत
व्हिडिओ
वल्हांडण सणाच्या सहा दिवस आधी येशू बेथानी येथे आला. येशूने ज्याला मृतांतून उठवले होते तो लाझर तेथे होता. तेथे त्यांनी येशूसाठी मेजवानी दिली. मार्था वाढत होती आणि लाझर येशूबरोबर भोजनाला बसलेल्यांपैकी एक होता. मरियेने अस्सल सुगंधी जटामांसीपासून बनवलेले एक लिटर मौल्यवान सुगंधी तेल घेतले. तिने ते येशूच्या पायांना लावले आणि त्याचे पाय आपल्या केसांनी पुसले. त्या तेलाचा सुगंध घरभर दरवळला. योहान 12:1–3
यरुशलेममधील येशूच्या विजयोत्सवी प्रवेशाच्या आदल्या दिवशी, शनिवारी संध्याकाळी, येशू आणि त्याच्या शिष्यांनी यरुशलेमपासून सुमारे दोन मैलांवर असलेल्या बेथानी गावात मार्था, मरिया आणि लाझर यांच्या घरी एकत्र भोजन केले. चार दिवस कबरेत राहिल्यानंतर ज्याला नुकतेच मृतांतून उठवण्यात आले होते, तो लाझरही भोजनाला उपस्थित होता. मार्थाने प्रेमाने सेवा करण्याची आपली महत्त्वाची भूमिका पार पाडली. मरियेने मात्र आपल्या गाढ भक्तीच्या कृतीने पुन्हा एकदा सर्वांचे लक्ष वेधून घेतले. जवळजवळ वर्षभराच्या मजुरीइतकी किंमत असलेले, शुद्ध जटामांसीपासून बनवलेले एक लिटर सुगंधी तेल तिने येशूला लावून त्याचा सन्मान केला.
मरियेने वापरलेले जटामांसीचे सुगंधी तेल आजच्या नेपाळ आणि उत्तर भारतातील हिमालयीन प्रदेशांत मूळतः आढळणाऱ्या वनस्पतीच्या मुळांपासून काढले जात असे. ही मुळे गोळा करणे आणि तीन ते चार हजार मैलांवरून त्यांची वाहतूक करणे जिकिरीचे असल्याने, इस्राएलमध्ये जटामांसीचे तेल ही चैनीची वस्तू होती. ते फक्त श्रीमंतांना परवडत असे किंवा पवित्र विधींसाठी वापरले जात असे. औषधी गुणांसाठी मोलाचा मानला जाणारा त्याचा सुगंध अत्तरे, धूप आणि अभिषेकाची तेले यांत अनेकदा वापरला जाई. मरियेने हे दुर्मीळ तेल इतक्या उदारपणे वापरले, यातून तिच्या भक्तीची खोली दिसून येते.
व्यवहाराच्या दृष्टीने पाहता, यहूदाच्या तीव्र आक्षेपाशी सहमत होणे सहज शक्य आहे: “हे तेल तीनशे दिवसांच्या मजुरीइतक्या किमतीला विकून ते पैसे गरिबांना का दिले नाहीत?” (योहान 12:5). त्या पैशांतून किती जणांना मदत करता आली असती, याची कल्पना करा! तरीही येशू मरियेच्या कृतीचे ठाम समर्थन करतो: “तिला जाऊ द्या. माझ्या अंत्यसंस्काराच्या दिवसासाठी तिला हे ठेवू द्या. गरीब तुमच्याबरोबर नेहमी असतात, पण मी तुमच्याबरोबर नेहमी असेन असे नाही” (योहान 12:7–8). या शब्दांनी येशू गरिबांकडे दुर्लक्ष करत नाही; उलट आपण पार पाडले पाहिजे असे सर्वोच्च कर्तव्य तो दाखवून देतो: देवाची आराधना.
मरियेच्या प्रेमळ कृतीतून दिसते की मनःपूर्वक आराधना हा इतर सर्व सत्कृत्यांचा पाया आहे. येशूची दुहेरी आज्ञा आठवा: “तू आपला प्रभू परमेश्वर ह्याच्यावर संपूर्ण अंतःकरणाने, संपूर्ण जिवाने आणि संपूर्ण मनाने प्रेम कर… तू आपल्या शेजाऱ्यावर स्वतःसारखे प्रेम कर” (मत्तय 22:37, 39). देवावर प्रेम करण्याची पहिली आणि सर्वांत मोठी आज्ञा पाळली, तरच शेजाऱ्यावर प्रेम करण्याची दुसरी आज्ञा पूर्णपणे आचरणात आणता येते. आपले सेवाकार्य देवावरील प्रेमातून आणि त्याच्या आराधनेतून थेट उद्भवत नसेल, तर ते केवळ परोपकार ठरते. पण ते देवाच्या आराधनेत रुजलेले असेल, तर त्यातून दैवी प्रेम व्यक्त होते आणि आपल्यालाही त्या प्रेमात सहभागी होता येते.
मरियेने नेमके तेच केले जे करायला हवे होते. आपण काय करत आहोत याचा पूर्ण अर्थ कदाचित तिला उमगला नसेल; पण येशूचा देव म्हणून सन्मान करावा आणि त्यासाठी काहीही राखून ठेवू नये, असे तिच्या अंतःकरणाने तिला सांगितले. या कृतीचा प्रतीकात्मक अर्थ स्पष्ट आहे. तिने केलेला अभिषेक येशूच्या जवळ आलेल्या मृत्यूची आणि अंत्यसंस्कारापूर्वी प्रथेनुसार त्याच्या देहाला तेल लावले जाणार असल्याची भविष्यसूचक खूण होती. त्याच वेळी, येशू हाच मशीहा, म्हणजे देवाचा अभिषिक्त राजा आणि प्रमुख याजक आहे, हेही त्या कृतीतून सूचित झाले. तेलाचा उत्तम दर्जा आणि त्याचे भरपूर प्रमाण आपल्याला आपल्या कर्तव्याची आठवण करून देतात: आपल्याकडे जे काही आहे आणि आपण जे काही आहोत, ते सर्व उदारपणे देवाला अर्पण करावे, आणि कोणत्याही ऐहिक गोष्टीला देवाच्या आराधनेपेक्षा वरचे स्थान देऊ नये. येशूच्या पायांना तेल लावण्यात मरियेची नम्रता दिसते. पुढे येशू स्वतः आपल्या शिष्यांचे पाय धुऊन जी सेवा करणार होता, तिची ही पूर्वसूचना होती. घरभर दरवळलेल्या सुगंधातून दिसते की खऱ्या भक्तीच्या कृतींची साक्ष दीर्घकाळ टिकते. सुगंध जसा रेंगाळतो, तशाच खऱ्या भक्तीच्या कृती देवाचा सन्मान करतात आणि इतरांनाही प्रेरणा देतात. अशा कृती जिथे घडतात तिथे ‘ख्रिस्ताचा सुगंध’ (२ करिंथकरांस 2:15) पसरतो. यातून मरिया आपल्याला शिकवते की देवावरील प्रेम आपल्या मानवी बुद्धीला जे व्यवहार्य वाटते त्याहीपलीकडे जाते. मनःपूर्वक आराधनेतील शहाणपण केवळ कृपेच्या देणगीनेच उमगते, याची ती आपल्याला आठवण करून देते.
मरियेच्या प्रेमळ भक्तिकृतीचे अनुकरण करणे हे आपले पवित्र कर्तव्य आहे, यावर आज चिंतन करा. देवावरचे तुमचे गाढ प्रेम तुम्ही कसे व्यक्त करता? कधीकधी आपण देवाला गृहीत धरतो. त्याच्याशी असलेले आपले नाते एकतर्फी असल्यासारखे वागतो आणि सतत त्याच्याकडे काही ना काही मागत राहतो. बेथानीच्या मरियेचे अनुकरण करा. तो देव आहे आणि आपल्या सर्व प्रेमास पात्र आहे, एवढ्याच कारणासाठी त्याचा सन्मान करण्याचे आणि त्याची आराधना करण्याचे निवडा. मरियेप्रमाणे तुम्हालाही खरी आराधना साधली, तर इतर सर्व गोष्टी त्या अंतःकरणातील मनःपूर्वक भक्तीतून घडतील. देवाने तुमच्यावर सोपवलेले प्रत्येक इतर कर्तव्य पार पाडण्यास ती भक्ती तुम्हाला समर्थ करील.
हे माझ्या प्रभू, माझ्या देवा, तूच मशीहा, देवाचा पुत्र आणि जगाचा तारणारा आहेस. मी माझ्या संपूर्ण आत्म्याने तुझ्यावर प्रेम करतो आणि तुझी आराधना करतो. मला तुझ्या गाढ आराधनेकडे ओढून घे. तुझी आराधना हेच माझे पहिले आणि सर्वांत महत्त्वाचे कार्य होऊ दे, जेणेकरून त्या प्रेमकृतीतून सर्व चांगल्या गोष्टी उदयास येतील. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
पस्तिसाव्या दिवसाची चिंतने:
वाळवंटातील ४० दिवस & क्रुसाजवळील ४० दिवस
प्रायश्चित्तकाळासाठी उपयुक्त साहित्य
प्रायश्चित्तकाळासाठी पवित्र शास्त्रावर आधारित चिंतने




