6 एप्रिल 2026
पुनरुत्थानाच्या अष्टकातील सोमवार
आजची वाचने
त्या जात असताना काही पहारेकरी शहरात गेले आणि जे काही घडले ते सर्व त्यांनी प्रमुख याजकांना सांगितले. प्रमुख याजकांनी वडीलधाऱ्यांबरोबर एकत्र येऊन विचारविनिमय केला. मग त्यांनी सैनिकांना पुष्कळ पैसे दिले आणि सांगितले, “तुम्ही असे सांगा, ‘आम्ही झोपेत असताना त्याचे शिष्य रात्री आले आणि त्याला चोरून घेऊन गेले.’” मत्तय 28:11–13
येशूच्या कबरीबाहेर पहारा देण्याची नेमणूक झालेल्या रोमी पहारेकऱ्यांपैकी आपण एक आहोत, अशी कल्पना करा. येशू, प्रमुख याजक आणि वडीलधारे यांच्यातला हा केवळ एक धार्मिक वाद आहे, असे त्यांना वाटत असावे. त्यामुळे त्यांना त्यात फारसा रस नसावा. येशू मृतांतून उठेल, असा त्याच्या काही अनुयायांचा विश्वास होता. येशू उठला असा दावा करण्यासाठी ते त्याचा मृतदेह चोरून नेतील, अशीही अफवा होती. पिलाताच्या परवानगीने रोमी पहारेकरी कबरीबाहेर तैनात होते. कदाचित ते गप्पा मारत असतील, काही खेळ खेळत असतील किंवा नुसतेच विश्रांती घेत असतील.
आजच्या शुभवर्तमानाची पार्श्वभूमी समजून घेणे महत्त्वाचे आहे. मत्तय 28:2–7 मध्ये आपण वाचतो की पहारेकरी कबरीजवळ असताना अचानक भूकंप झाला आणि “प्रभूचा एक दूत स्वर्गातून उतरला, जवळ आला, त्याने धोंड बाजूला लोटली आणि तो तिच्यावर बसला.” देवदूताचे रूप “विजेसारखे होते आणि त्याचे वस्त्र बर्फासारखे शुभ्र होते.” पहारेकरी “देवदूताच्या भीतीने थरथर कापले आणि मृतांसारखे झाले.” ते दृश्य किती विलक्षण असेल!
येशूच्या मृत्यूपूर्वी रोमी सैनिक त्याच्याशी किती क्रूरपणे वागले, हे आठवा. त्यांनी त्याला फटके मारले, त्याची थट्टा केली, त्याला स्वतःचा क्रूस वाहायला लावला आणि त्याचा जीव घेतला. तरीही, येशू कसा मरण पावला हे पाहून काही रोमी सैनिकांचे मनपरिवर्तन झाले, असे मत्तयचे शुभवर्तमान सांगते. पृथ्वी हादरली, खडक दुभंगले आणि कबरी उघडल्या. हे पाहून ते भयभीत झाले आणि म्हणाले, “खरोखर, हा देवाचा पुत्र होता!” (मत्तय 27:54).
पहारेकरी तर तिथे होतेच; मरिया माग्दालेना आणि दुसरी मरिया याही नुकत्याच कबरीजवळ आल्या होत्या, त्यामुळे त्याही या घटनेच्या साक्षीदार झाल्या. पहारेकरी पाहत होते आणि देवदूत त्या स्त्रियांना काय सांगत होता ते ऐकत होते: “भिऊ नका! वधस्तंभावर खिळलेल्या येशूला तुम्ही शोधत आहात, हे मला माहीत आहे. तो येथे नाही, कारण त्याने सांगितल्याप्रमाणे त्याला मृतांतून उठवण्यात आले आहे. या, त्याला जिथे ठेवले होते ती जागा पाहा…”
पुन्हा एकदा, आपण त्या रोमी पहारेकऱ्यांपैकी एक आहोत, अशी कल्पना करा. जे घडले ते त्यांनी प्रमुख याजकांना सांगितले, तेव्हा याजक आपल्या सांगण्यावर विश्वास ठेवतील, अशी त्यांना अपेक्षा असावी. पण याजकांनी उलट त्यांना लाच दिली आणि ‘आम्हाला झोप लागली होती आणि येशूच्या अनुयायांनी त्याचा मृतदेह चोरून नेला,’ अशी बातमी पसरवायला सांगितले. रोमी पहारेकऱ्याला पहाऱ्यावर असताना झोप लागणे हा गंभीर गुन्हा होता आणि त्यासाठी मृत्युदंड होऊ शकत होता. तरीही भीती आणि लोभ यांचाच वरचष्मा राहिला. त्यांनी पैसे घेतले आणि खोटी बातमी पसरवली. पण त्यांनी जे पाहिले होते, त्याने त्यांचे अंतःकरण ढवळून निघाले असावे आणि आयुष्यभर त्यांचा विवेक त्यांना टोचत राहिला असावा.
पुढील वर्षांत यांपैकी काही पहारेकरी आपल्याला आलेल्या अनुभवाबद्दल उघडपणे बोलू लागले असण्याची शक्यता आहे. जे घडले त्यावर विचार करताना, येशूवरील विश्वास वाढताना पाहून आणि आपण खोटे बोललो याचा विचार करताना, त्यांच्यापैकी काहींना पश्चात्ताप करण्याचे आणि सत्य सांगण्याचे बळ मिळाले असेल. देवाने आपल्या परिपूर्ण दयेत तो पश्चात्ताप स्वीकारला असता, त्यांच्या विवेकाच्या जखमा भरून काढल्या असत्या आणि त्यांना बळ व सांत्वन दिले असते. पेत्राने येशूला नाकारले, तरी देवाच्या दयेने त्याचे जीवन बदलले; तसेच काळाच्या ओघात देवाच्या कृपेने या सैनिकांचेही जीवन बदलले असावे.
आज या रोमी पहारेकऱ्यांविषयी चिंतन करा आणि स्वतःला त्यांच्या जागी ठेवून पाहा. इतरांसमोर आपल्या श्रद्धेचे महत्त्व कमी करून सांगणे सोपे वाटले म्हणून तुम्ही कधी तसे केले आहे का? तुमच्या श्रद्धेला आव्हान दिले गेले तेव्हा तुम्हाला भीती वाटली आहे का? इतरांमध्ये सामावून घेण्यासाठी तुमच्या खऱ्या श्रद्धा किंवा धारणा वेगळ्याच प्रकारे मांडण्याचा दबाव तुमच्यावर आला आहे का? असे असेल, तर त्या पहारेकऱ्यांची अवस्था तुम्हाला समजू शकेल आणि त्यांच्याकडून तुम्हाला शिकताही येईल. यापूर्वी शुभवर्तमानाची प्रामाणिकपणे आणि धैर्याने साक्ष देणे तुम्हाला कठीण गेले असेल, तरी बदल घडवायला कधीच उशीर झालेला नसतो. पुनरुत्थानाचे अष्टक साजरे करताना, धैर्याने आणि मनापासून पुनरुत्थानाची साक्ष देण्याचा निश्चय करा. तसे करण्यास तुम्ही का कचरता, याचा विचार करा. पुनरुत्थित प्रभूवरील आपली श्रद्धा उघडपणे व्यक्त करण्याचे विलक्षण भाग्य आपल्याला लाभले आहे. त्या भाग्याचा आनंद मानत, पुनरुत्थानाची आनंदाने घोषणा करण्यासाठी कृपा मागा.
हे माझ्या विजयी तारणाऱ्या, तुझ्या पुनरुत्थानाचा परिणाम सर्व लोकांवर होतो. काळाच्या शेवटी तू कोण आहेस आणि तू काय केले आहेस, हे सर्वांना कळेल. पाप आणि मृत्यू यांच्यावर तू मिळवलेल्या गौरवशाली विजयावर माझी श्रद्धा आहे, हे उघडपणे सांगण्याची कृपा मला दे. त्यामुळे फार उशीर होण्यापूर्वी इतरांना तुझी ओळख होवो आणि श्रद्धेने तुझ्यामागे चालण्याचे धैर्य त्यांना मिळो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
पुनरुत्थान पर्वानिमित्त देणगी देण्याचा विचार कराल का?
चौथा दिवस: दैवी दयेच्या रविवारच्या तयारीची नोव्हेना
जपमाळ – गौरवाची रहस्ये (पवित्र शास्त्रातील उताऱ्यांसह)
संत फॉस्टिनाची दैवी दयेची विनवणीमाला
पुनरुत्थानकाळासाठी पवित्र शास्त्रावरील मनन





