20 मे 2026
पास्काच्या सातव्या आठवड्यातील बुधवार
आजची वाचने
सिएनाचे संत बर्नार्दिन, धर्मगुरू — ऐच्छिक स्मृतिदिन
स्वर्गाकडे दृष्टी लावून येशूने अशी प्रार्थना केली: “हे पवित्र पित्या, तू मला दिलेल्या तुझ्या नावात त्यांना सांभाळ, म्हणजे जसे आपण एक आहोत तसे तेही एक होतील.” योहान 17:11
प्राचीन काळी नाव हे केवळ एखाद्या व्यक्तीची ओळख पटवण्याचे साधन नव्हते; त्या व्यक्तीचा अधिकार आणि सामर्थ्यही त्यातून व्यक्त होत असे. उदाहरणार्थ, एखादा राजा किंवा शासक आज्ञा जारी करी, तेव्हा ती राजाच्या ‘नावाने’ जारी केली जाई. म्हणजेच, त्या आज्ञेमागे राजाचा पूर्ण अधिकार आणि सामर्थ्य असे.
बायबलमध्ये देवाचे ‘नाव’ हे केवळ त्याला ओळखण्यासाठी वापरलेले संबोधन नाही; त्यातून देवाची ओळख, त्याचे स्वरूप आणि त्याचे सामर्थ्य पूर्णपणे प्रकट होते. देवाच्या नावाचा त्याच्या स्वभावाशी आणि जगातील त्याच्या कार्याशी घनिष्ठ संबंध आहे. देव कोण आहे आणि त्याचे आपल्या लोकांशी काय नाते आहे, हे त्याच्या नावातून कळते.
जुन्या करारात देवाने जळत्या झुडपातून मोशेला दर्शन दिले. आपल्या इस्राएली लोकांना इजिप्तमधून बाहेर आणण्यासाठी फारोकडे जाण्याची आज्ञा त्याने मोशेला दिली. मोशेने विचारले, “पण… मी इस्राएली लोकांकडे जाऊन त्यांना सांगितले, ‘तुमच्या पूर्वजांच्या देवाने मला तुमच्याकडे पाठवले आहे,’ आणि त्यांनी मला विचारले, ‘त्याचे नाव काय आहे?’ तर मी त्यांना काय सांगू?” देवाने मोशेला उत्तर दिले, “मी जो आहे तो आहे.” मग तो पुढे म्हणाला, “इस्राएली लोकांना असे सांग: ‘मी आहे’ याने मला तुमच्याकडे पाठवले आहे” (निर्गम 3:13–14).
‘मी जो आहे तो आहे’ किंवा फक्त ‘मी आहे’ हे देवाचे गूढ नाव त्याची ओळखही प्रकट करते. त्याचे अस्तित्व शाश्वत आहे आणि अस्तित्वासाठी तो कोणावरही अवलंबून नाही, हे या नावातून व्यक्त होते. तो आपल्या स्वतःच्या स्वभावाने अस्तित्वात आहे. त्याला आरंभ नाही आणि अंतही नाही; संपूर्ण सृष्टीवर त्याचे सार्वभौम प्रभुत्व आहे.
योहानच्या शुभवर्तमानात येशू अनेकदा दैवी नावाने स्वतःची ओळख करून देतो: “मी तोच आहे”; “मी जीवनाची भाकर आहे”; “मी जगाचा प्रकाश आहे”; “अब्राहाम अस्तित्वात येण्यापूर्वी, मी आहे”; “मी दार आहे”; “मी उत्तम मेंढपाळ आहे”; “मी मार्ग, सत्य आणि जीवन आहे”; “मी खरा द्राक्षवेल आहे”; आणि “‘मी आहे,’ असे मी तुम्हाला सांगितले.” म्हणूनच, “हे पवित्र पित्या, तू मला दिलेल्या तुझ्या नावात त्यांना सांभाळ…” अशी येशूने पित्याला प्रार्थना केली, तेव्हा ती अधिकारपूर्ण प्रार्थना होती आणि तिच्याद्वारे पित्याची इच्छा पूर्ण होते. कारण येशू स्वतः ‘मी आहे’ आहे आणि त्याच नावाने तो प्रार्थना करतो.
“जसे आपण एक आहोत तसे तेही एक व्हावेत,” अशी येशूची प्रार्थना होती. या प्रार्थनेतून आपल्याला मोठी आशा मिळायला हवी. पिता आणि पुत्र जसे एक आहेत तसे देवाशी ‘एक होणे’ म्हणजे आपल्याला देवाच्या जीवनातच सहभागी होण्याचे पाचारण आहे. देवाशी असलेले हे ऐक्य केवळ विचारांच्या सहमतीपलीकडे किंवा मैत्रीपलीकडे जाते. देवाच्या ऐक्यात सहभागी होण्याचे, त्याच्यामध्ये आपली ओळख प्राप्त करण्याचे आणि त्याच्या मूळ स्वरूपात व जीवनात सहभागी होण्याचे आमंत्रण आपल्याला मिळाले आहे. आपण ख्रिस्ताच्या शरीराचे, म्हणजेच ख्रिस्तसभेचे, अवयव होतो आणि त्याच्यामध्ये, त्याच्यासोबत आणि त्याच्याद्वारे कार्य करतो. म्हणूनच शेवटच्या भोजनाच्या वेळी येशूने तीनदा सांगितले की, त्याच्या नावाने आपण पित्याकडे जे काही मागू, ते पिता आपल्याला देईल.
पेत्राचे दुसरे पत्र 1:4 मध्ये आपण वाचतो की देवाच्या सामर्थ्यामुळे आपण भ्रष्टतेतून आणि दुष्ट वासनांतून सुटू शकलो. त्याने आपल्याला “मोलाची आणि अत्यंत महान अभिवचने दिली आहेत, जेणेकरून त्यांच्याद्वारे तुम्ही दैवी स्वभावात सहभागी व्हावे.” पवित्र शास्त्रातील या मूलभूत वचनाच्या आधारे ख्रिस्तसभेच्या अनेक धर्मपित्यांनी ‘दैवीकरणा’च्या आपल्या उदात्त पाचारणाविषयी सांगितले आहे. अलेक्झांड्रियाचे संत अथानासियुस यांच्या प्रसिद्ध शब्दांत, “आपण देव व्हावे म्हणून तो मानव झाला; अदृश्य पित्याची आपल्याला ओळख व्हावी म्हणून त्याने देहाद्वारे स्वतःला प्रकट केले; आणि आपल्याला अमरत्वाचा वारसा मिळावा म्हणून त्याने माणसांचा उद्धटपणा सहन केला” (देहधारणेविषयी, 54:3).
तुम्हाला मिळालेल्या उदात्त पाचारणावर आज चिंतन करा. देवाच्या जीवनात सहभागी होण्याचे, त्याच्यामध्ये आपली ओळख प्राप्त करण्याचे आणि त्याच्या दैवी नावाने जगण्याचे व कार्य करण्याचे आमंत्रण तुम्हाला मिळाले आहे. अशा रीतीने तुम्ही त्याच्या अधिकाराने वागता आणि त्याचे त्यागमय प्रेम प्रकट करता. ख्रिस्त जसा पित्याशी एकरूप आहे, तसे आपण ख्रिस्ताशी एकरूप झालो तरच हे शक्य होते. देवाच्या इच्छेने, त्याच्या अधिकाराने आणि कृपेने आपण त्याच्याशी एक होतो. त्याच्या नावाने आणि त्याच्या अधिकाराने कार्य करण्याचा केवढा मोठा सन्मान आपल्याला मिळाला आहे! या उदात्त पाचारणाकडे तुम्ही ओढले जाऊ शकता आणि ही नवी ओळख धारण करू शकता, अशी आशा बाळगा, जेणेकरून शेवटच्या भोजनाच्या वेळी येशूने केलेली प्रार्थना तुमच्या जीवनात प्रत्यक्षात उतरेल.
हे माझ्या दैवी प्रभू, हे महान ‘मी आहे’, तू अनादिकाळापासून एकमेव आणि शाश्वत देव आहेस. ख्रिस्ताच्या मानवस्वभावाद्वारे मला त्याच्यामध्ये तुझ्याशी एकरूप करून तू मला तुझ्या जीवनात सहभागी होण्यास बोलावतोस. हे उदात्त पाचारण मी स्वीकारतो आणि शेवटच्या भोजनाच्या वेळी तू जशी प्रार्थना केलीस, तशी मीही प्रार्थना करतो की मी तुझ्याशी एकरूप व्हावे—पिता, पुत्र आणि पवित्र आत्मा—आणि तुझ्या नावाने जगावे व वागावे. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
पवित्र आत्म्याची नोव्हेना
पेन्टेकोस्टच्या तयारीसाठी म्हटली जाणारी प्रार्थना
शुक्रवार, 15 मे – शनिवार, 23 मे
सिएनाचे संत बर्नार्डिन, धर्मगुरू





