मराठी

सामान्यातून असामान्याकडे

2 जुलै 2026
सामान्य काळातील तेराव्या आठवड्याचा गुरुवार
आजची वाचने

ख्रिस्त एका पांगळ्या मनुष्याला बरे करतो — चित्रकार: याकोपो बासानो

व्हिडिओ

येशू नावेत चढला, सरोवर ओलांडून पलीकडे गेला आणि आपल्या नगरात आला. तेथे लोकांनी एका पक्षाघात झालेल्या माणसाला बाजेवर झोपवून त्याच्याकडे आणले. त्यांचा विश्वास पाहून येशू त्या माणसाला म्हणाला, “बाळा, धीर धर; तुझ्या पापांची क्षमा झाली आहे.” मत्तय 9:1–2

दोन माणसांना दुष्ट आत्म्यांच्या तावडीतून सोडवण्यासाठी येशू गालील समुद्राच्या पलीकडे जाऊन आला. या छोट्याशा प्रवासानंतर तो आणि त्याचे शिष्य येशूच्या ‘स्वतःच्या गावी’ परतले. हे गाव बहुधा कफर्णहूम असावे. मासेमारी करणाऱ्यांच्या या गावात पेत्र, आंद्रिया, याकोब आणि योहान राहत होते. येशूने ज्याला अद्याप प्रेषित होण्यासाठी बोलावले नव्हते, तो मत्तयही बहुधा याच गावचा होता.

कफर्णहूममधील येशूच्या साध्यासुध्या दैनंदिन जीवनाविषयी शुभवर्तमानांत फारसे सांगितलेले नाही. तरीही हे छोटेसे गाव गालीलमधील त्याच्या सेवाकार्याचे केंद्र होते, हे स्पष्ट आहे. तिथे सामान्य माणसांच्या जीवनात असामान्य दैवी कृपा प्रकट झाली. आपले गाव देवाचे तारणाचे अभिवचन प्रत्यक्षात येण्याचे केंद्र ठरेल आणि इथूनच मशीहाची शिकवण जगभर पोहोचेल, याची जाणीव कफर्णहूममधील फार थोड्या लोकांना झाली असेल.

आजच्या शुभवर्तमानात येशू पक्षाघात झालेल्या मनुष्याच्या पापांची क्षमा करतो आणि मग चमत्काराने त्याला बरे करतो. या घटनांना मोठे महत्त्व आहेच, पण त्या जिथे घडल्या त्या ठिकाणालाही तितकेच महत्त्व आहे. कफर्णहूम अनेक अर्थांनी आपापली गावे, घरे, दैनंदिन जीवन, कामधंदे, समाज आणि कुटुंबे यांचे प्रतिनिधित्व करते. देवाच्या पुत्राचे आपल्या जगात आगमन कोणत्याही दिमाखात झाले नाही. ते नम्रपणे, कुणाच्या नजरेत न भरता, अगदी साधेपणाने झाले. बेथलेहेममध्ये येशूचा जन्म जनावरांच्या गोठ्यात झाला आणि त्याला चाऱ्याच्या गव्हाणीत ठेवण्यात आले. त्यानंतर थोड्याच काळात तो हेरोदाच्या हातून मरता मरता वाचला आणि तान्हा असतानाच त्याला इजिप्तमध्ये आश्रय घ्यावा लागला. पुढे येशू नाझरेथमध्ये वाढला. यहुदिया आणि गालीलमधील इतर लोकांच्या दृष्टीने ते एक नगण्य गाव होते. त्याने योसेफाकडून सुतारकाम शिकले, यहुदी सणांसाठी यरुशलेमला यात्रा केली आणि इतर मुलांप्रमाणे व तरुणांप्रमाणे जीवन जगले.

सार्वजनिक सेवाकार्य सुरू केल्यानंतरही येशू नम्रपणे आणि साधेपणाने जगत राहिला. गावोगावी फिरून तो उपदेश करीत असे. शिष्यांच्या एका गटासह तो अनेक गावांत आणि नगरांत पायी फिरला. अन्न आणि निवाऱ्यासाठी तो देवाच्या तरतुदीवर विसंबून राहिला. स्वतःच्या मालकीचे त्याच्याकडे फार थोडे होते आणि समाजातील सर्व स्तरांतील व विविध पार्श्वभूमीच्या लोकांशी तो करुणेने वागत असे.

वरवर पाहता येशू एक सामान्य मनुष्य होता. पण पित्याच्या दृष्टीने तो दैवी पुत्र होता. त्याच्या नम्रतेच्या आड त्याचे खरे वैभव अनेकांच्या नजरेपासून लपलेले राहिले.

येशूचे नम्र, साधे आणि सामान्य जीवन अर्थपूर्ण होते. पित्याला आपल्या पुत्राला राजवैभव आणि लौकिक सत्ता देऊन या जगात सर्वांच्या प्रशंसेस पात्र असा राजा करता आले असते. तरीही पित्याने नम्रतेचा मार्ग निवडला. कारण दैनंदिन जीवनाचा साधेपणा स्वीकारून येशूने मानवी जीवन पवित्र केले आणि रोजची कामे व भेटीगाठी त्याच्याशी एकरूप होण्याचे मार्ग बनवले. येशूच्या जीवनाशी एकरूप होऊन आपण नेहमीची कामे त्याच्यासारख्याच सद्गुणांनी, परिश्रमाने, निष्ठेने, काळजीपूर्वक आणि उदारतेने करतो, तेव्हा आपली दैनंदिन कामे असामान्य कृपेने भरून जातात.

जिथे सामान्य मानवी जीवनाला असामान्य दैवी कृपा भेटते, अशी जागा आपण स्वतः व्हावे, असे आपल्याला आमंत्रण आहे. कफर्णहूमच्या लोकांना जसा येशूच्या असामान्य कृपेचा अनुभव आला, तसाच अनुभव आपल्यालाही जीवनाच्या प्रत्येक साध्यासुध्या अंगात घेता येतो. प्रत्येक वळणावर, प्रत्येक संभाषणात, प्रत्येक कर्तव्यात आणि प्रत्येक कामात येशू आपली वाट पाहत आहे. कफर्णहूममध्ये होता तसाच तो आजही नम्रतेच्या आड दडलेला आहे; तो अनेकदा लगेच ओळखू येत नाही. श्रद्धेच्या नजरेने आपण त्याला साध्यासुध्या गोष्टींत शोधले पाहिजे, त्याचे नम्र सान्निध्य ओळखले पाहिजे, त्याच्यावर प्रेम केले पाहिजे आणि त्याच्या मागे चालले पाहिजे.

आज कफर्णहूमच्या लोकांविषयी चिंतन करा आणि कल्पना करा की तुम्हीही त्यांच्यात आहात. इतका सामान्य भासणारा मनुष्य जेव्हा अशा कृपेने शिकवतो, पापांची क्षमा करतो आणि लोकांना बरे करतो, तेव्हा तुमची प्रतिक्रिया काय असती? आपले दैनंदिन जीवन कितीही साधेसुधे वाटले, तरी तोच प्रभू आपल्या सभोवती उपस्थित आहे. त्याला शोधा, तुमच्या ‘गावात’ येण्याचे त्याला आमंत्रण द्या आणि तुमचे रोजचे काम त्याला पवित्र करू द्या, म्हणजे तो तुम्हाला सामान्य जीवनातून कृपेच्या असामान्य जीवनात घेऊन जाईल.

हे माझ्या गुप्तपणे वावरणाऱ्या प्रभू, तू माझ्या अंतरी आणि माझ्या सभोवती उपस्थित आहेस. तरीही माझ्या दैनंदिन जीवनातील साध्यासुध्या प्रसंगांत तुझे नम्र सान्निध्य मला अनेकदा जाणवत नाही. तुला ओळखण्यासाठी मला श्रद्धेची दृष्टी दे, तुझ्यावर प्रेम करण्यास आतुर असे हृदय दे आणि निष्ठेने तुझ्या मागे चालण्याचे बळ दे. म्हणजे मी जे काही करीन ते तुझ्या कृपेने भरून जाईल आणि तुझ्या शाश्वत गौरवासाठी अर्पण होईल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

सर्व संत / सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय