9 फेब्रुवारी 2026
सामान्य काळातील पाचव्या आठवड्याचा सोमवार
आजची वाचने
छायाचित्र सौजन्य: अडोबी स्टॉक
सरोवर ओलांडून पलीकडे गेल्यावर येशू व त्याचे शिष्य गनेसरेतच्या किनाऱ्यावर पोहोचले आणि त्यांनी तेथे नाव बांधली. ते नावेतून उतरत असतानाच लोकांनी येशूला लगेच ओळखले. मार्क 6:53–54
येशू नावेतून उतरताच लोकांनी “त्याला लगेच ओळखले.” आदल्या दिवशी येशू आणि बारा प्रेषित गालील सरोवराच्या ईशान्य किनाऱ्यावर, बेथसैदाजवळच्या एका निर्जन प्रदेशात गेले होते. तिथे एकांतात वेळ घालवण्याचा त्यांचा विचार होता. पण ते पोहोचले तेव्हा लोकांचा मोठा जमाव त्यांची वाट पाहत होता. म्हणून येशूने हजारो लोकांना उपदेश केला आणि मग चमत्काराने पाच हजार लोकांना जेवू घातले.
त्यानंतर येशूने बारा प्रेषितांना कफर्णहूमकडे आपल्या आधी पाठवले. पण वाऱ्यामुळे त्यांची नाव भरकटली आणि कफर्णहूमच्या दक्षिणेला काही मैलांवर असलेल्या गनेसरेतच्या किनाऱ्याला लागली. त्या भागात शेती आणि मासेमारी चालत असे. रात्रीच्या त्या सरोवरप्रवासातच येशू पाण्यावरून चालला आणि त्याने सरोवर शांत केले.
येशू आणि त्याचे शिष्य कफर्णहूमऐवजी गनेसरेतला पोहोचले, हा केवळ योगायोग होता का? बहुधा नाही. येशूच्या प्रत्येक कृतीला देवाच्या दैवी योजनेचे मार्गदर्शन होते. येशूने त्या प्रदेशातील लोकांची सेवा करावी, अशी पित्याची इच्छा होती. येशूने ती सेवा महान सामर्थ्याने केली. लोकांनी येशूला लगेच ओळखले, यातून त्यांची गाढ श्रद्धा आणि आध्यात्मिक संवेदनशीलता दिसून येते. त्यांनी येशूला केवळ चेहऱ्यावरून ओळखले नाही; तो मशीहा आहे, हे त्यांना श्रद्धेने उमगले. त्याला पाहताच त्यांची अंतःकरणे हेलावली. ते मोठ्या संख्येने जमले आणि अनेक आजारी लोकांना त्याच्याकडे घेऊन आले. येशू इथे आहे, लवकर या, असा निरोपही त्यांनी जवळच्या गावांत तातडीने पाठवला.
नाझरेथच्या लोकांपेक्षा गालील सरोवराच्या किनाऱ्यावरील लोकांची प्रतिक्रिया वेगळी होती. त्यांनी येशूवरील आपली श्रद्धा लगेच प्रकट केली. त्यामुळे येशूने तेथे अनेक चमत्कार केले. त्यांची श्रद्धा खरी असल्याचे आणखी एक लक्षण म्हणजे येशू केवळ आपल्यासाठीच असावा असा स्वार्थी विचार त्यांनी केला नाही. उलट, ज्यांना त्याची सर्वांत जास्त गरज होती, विशेषतः आजारी आणि अधू लोकांकडे त्यांनी लक्ष दिले. यातून श्रद्धा आणि परोपकारी प्रेम यांचा संबंध दिसतो. खरी श्रद्धा आपल्याला इतरांवर भरभरून प्रेम करण्याची प्रेरणा देते. आपल्याला मिळालेल्या कृपेबद्दल आपण देवाचे आभार मानतोच; पण ज्यांना गरज आहे अशा लोकांचाही आपण लगेच विचार करतो. मग ते आपल्या ओळखीचे असोत किंवा देवाने आपल्या जीवनात आणलेले असोत, आपण त्यांनाही येशूकडे घेऊन येतो.
विशेष म्हणजे, “तुझ्या अंगरख्याच्या गोंड्याला तरी आम्हाला स्पर्श करू दे,” अशी विनंती लोकांनी येशूला केली (मार्क 6:56). तोरामध्ये देवाने मोशेला लोकांना अशी सूचना द्यायला सांगितले: “आपल्या वस्त्रांच्या कोपऱ्यांना गोंडे लावा आणि प्रत्येक कोपऱ्याला जांभळ्या रंगाची दोरी बांधा.” दहा आज्ञा आणि त्या कराराचे पालन करण्याची आपली बांधिलकी यांची सतत आठवण राहावी, म्हणून हे गोंडे लावले जात. (पाहा: गणना 15:37–41.) येशूने तोराचे पालन करण्यासाठी हे गोंडे घातले होते. त्यांना स्पर्श करून लोक आपल्या दृष्टीने पवित्र असलेल्या वस्तूला स्पर्श करत होते. हे गोंडे त्यानेच घातले होते, ज्याने देव या नात्याने लोकांना तोरा दिला. त्या गोंड्यांना स्पर्श करून लोकांनी तोराचा केवळ आदर केला नाही, तर ज्याच्यामध्ये तोराची परिपूर्ती झाली, त्या येशूकडे त्यांनी हात पुढे केला. आपण काय करत आहोत हे कदाचित त्यांना पूर्णपणे उमगले नसेल; तरी श्रद्धेने त्यांना प्रेरणा दिली आणि त्यांनी तिला प्रतिसाद दिला.
आजचे शुभवर्तमान लहान असले तरी ते श्रद्धेने ओतप्रोत भरलेले आहे. कितीतरी लोक आतुरतेने आणि देवाने दिलेल्या आशेने येशूकडे धाव घेताना त्यात दिसतात. आपल्या जीवनातील देवाच्या उपस्थितीला आपण कसा प्रतिसाद द्यावा, हे हे लोक आपल्याला शिकवतात.
आज गनेसरेत प्रदेशातील लोकांवर चिंतन करा. श्रद्धेने येशूला ओळखताच त्यांनी “आसपासच्या प्रदेशात धावाधाव केली” आणि इतर अनेकांना एकत्र आणले. त्या लोकांनीही श्रद्धेने हात पुढे करून येशूच्या वस्त्राच्या गोंड्यांना स्पर्श केला. येशू तुम्हाला भेटतो तेव्हा तुम्ही त्याची उपस्थिती ओळखता का, याचा विचार करा. पवित्र युकरिस्तीत, तुमच्या प्रार्थनेत आणि दररोज भेटणाऱ्या लोकांमध्ये तुम्ही त्याला ओळखता का? त्याला ओळखल्यावर इतरांना येशूकडे आणण्यासाठी आपण काय करू शकतो, असा विचार तुमच्या मनात लगेच येतो का? त्याचे दैवी सामर्थ्य तुमच्या आत्म्याला आरोग्य देईल आणि तुमच्या दुर्बलता दूर करील, अशी पूर्ण खात्री बाळगून तुम्हीही श्रद्धेने हात पुढे करता आणि येशूच्या वस्त्राच्या गोंड्यांना स्पर्श करता का? गनेसरेतच्या या चांगल्या लोकांचे अनुकरण करा. मग येशूचे सर्वशक्तिमान सामर्थ्य जसे त्यांच्या जीवनात भरभरून वाहिले, तसे ते तुमच्याही जीवनात वाहील.
हे अद्भुत चमत्कार करणाऱ्या प्रभू, तुझे लोक श्रद्धेने तुला शोधतात तेव्हा तुझ्या उदारतेला सीमा नसते. गनेसरेतच्या लोकांनी तुला श्रद्धेने ओळखले, तसेच मीही तुला ओळखावे म्हणून तू मला बोलावतोस. मी सदैव तुला शोधत राहावे आणि तू मला सापडलास की इतरांनाही तुझ्याकडे घेऊन यावे, अशी मी प्रार्थना करतो. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




