17 सप्टेंबर 2026
सामान्य काळातील चोविसाव्या आठवड्याचा गुरुवार
आजची वाचने
संत रॉबर्ट बेलार्मिन, बिशप आणि चर्चचे धर्माचार्य — ऐच्छिक स्मृतिदिन
बिंगेनच्या संत हिल्डेगार्ड, कुमारी व ख्रिस्तसभेच्या धर्माचार्या — ऐच्छिक स्मरण
शिमोनाच्या घरी मेजवानी, आर्टुस वुल्फॉर्ट यांचे चित्र
एका परुश्याने येशूला आपल्याबरोबर जेवायला बोलावले. येशू त्या परुश्याच्या घरी गेला आणि भोजनाला बसला. त्या नगरात एक पापी स्त्री होती. येशू त्या परुश्याच्या घरी भोजनाला बसला आहे हे तिला कळले. ती सुगंधी तेलाची अलाबास्त्राची कुपी घेऊन आली आणि येशूच्या मागे, त्याच्या पायांशी रडत उभी राहिली. ती आपल्या अश्रूंनी त्याचे पाय भिजवू लागली. मग तिने ते आपल्या केसांनी पुसले, त्यांचे चुंबन घेतले आणि त्यांना सुगंधी तेल लावले. लूक 7:36–38
शिमोन परुश्याने येशूला आपल्या घरी जेवायला का बोलावले? शुभवर्तमानात याचे स्पष्ट उत्तर दिलेले नाही; पण प्रसंगावरून असे दिसते की शिमोनाने अजून येशूवर विश्वास ठेवला नव्हता आणि तो त्याचा शिष्यही झाला नव्हता. कदाचित त्याला येशूबद्दल केवळ कुतूहल असेल; किंवा त्याचा हेतू येशूची परीक्षा पाहण्याचा किंवा त्याचे पितळ उघडे पाडण्याचा असेल. तरीही प्रत्येकाच्या मनातले विचार आणि हेतू जाणणाऱ्या येशूने ते आमंत्रण स्वीकारले. शिमोनाचे मनपरिवर्तन होऊन त्याचे तारण होऊ शकते, हे येशूने ओळखले असावे.
परंपरेने अनेकांनी या अनामिक पापी स्त्रीला मरिया माग्दालेना मानले आहे; पण या ओळखीला पवित्र शास्त्राचा आधार नाही. तर काहींनी तिला बेथानीची मरिया समजले आहे. मार्था आणि लाझर यांची ही बहीण; येशूच्या दुःखभोगाच्या थोडे आधी तिने त्याला सुगंधी तेल लावले होते. पण लूकच्या शुभवर्तमानातील हा प्रसंग स्पष्टपणे वेगळा आहे. तो येशूच्या सार्वजनिक सेवाकार्यात बराच आधी आणि वेगळ्या परिस्थितीत घडला.
ही स्त्री इतिहासात खरोखर होऊन गेली, यात शंका नाही. तरीही तिचे नाव दिलेले नाही, ही गोष्ट आपल्याला अधिक खोल आध्यात्मिक चिंतनाकडे नेते: ती आपल्या प्रत्येकाचे प्रतिनिधित्व करते. तिचे नाव माहीत नसल्यामुळे तिच्या कथेत स्वतःला पाहणे आपल्याला सोपे जाते. आपण सर्वजण पापी आहोत आणि आपणा सर्वांना कृपेची गरज आहे. तिच्याप्रमाणेच नम्रतेने, आपल्या पापांबद्दल दुःख बाळगून आणि गाढ प्रेमाने प्रभूकडे येण्याचे आवाहन आपल्याला आहे. तिच्या पश्चात्तापाच्या कृती प्रत्येक पश्चात्तप्त अंतःकरणाला प्रभूची आराधना कशी करावी हे दाखवतात.
तिचे रडणे, आपल्या केसांनी प्रभूचे पाय पुसणे आणि त्याच्या पायांना मोलवान सुगंधी तेल लावणे, या साऱ्या कृती तिचे अंतःकरण दुःखाने आणि प्रेमाने भरून गेले होते हे दाखवतात. पापाचे ओझे किती जड आहे आणि तारणाऱ्याची दया किती अथांग आहे, हे उमगलेला आत्मा आपल्याला तिच्यात दिसतो.
समेटाचा संस्कार स्वीकारायला जाताना आपल्या मनात अनेकदा भीती आणि संकोच असतो. आपली पापे तितकी गंभीर नाहीत असे भासवण्याचा किंवा त्यांवर पांघरूण घालण्याचा मोह होतो. पण ही स्त्री एक शब्दही न बोलता सर्व काही व्यक्त करते. तिच्या कृतींतून तिचे दुःख आणि क्षमेसाठीची तिची तळमळ तीव्रपणे व्यक्त होते. ती काहीही लपवत नाही, आणि नेमकी हीच गोष्ट तिला आपल्यासाठी आदर्श बनवते.
तिच्या पश्चात्तापापेक्षाही येशूची प्रतिक्रिया अधिक हृदयस्पर्शी आहे. तो तिच्यापासून मागे सरकत नाही, तिला दटावत नाही किंवा तिला दूर लोटत नाही. तो तिचा स्वीकार करतो, तिची बाजू घेतो आणि तिला असे शब्द सांगतो की तिचे हृदय आनंदाने भरून गेले असणार: “तुझ्या पापांची क्षमा झाली आहे” आणि “तुझ्या विश्वासाने तुझे तारण केले आहे; शांतीने जा.”
नम्र आणि पश्चात्तप्त अंतःकरणाने अशा दयेचा पूर्णपणे स्वीकार केला, तर तिचे दर्शन थक्क करून सोडते. पण ज्यांची अंतःकरणे कठोर झाली आहेत, त्यांना ती खटकू शकते. शिमोन मनात म्हणाला, “हा मनुष्य संदेष्टा असता, तर त्याला कळले असते की त्याला स्पर्श करणारी ही स्त्री कोण आहे, कशी आहे आणि ती पापी आहे.” आणि भोजनाला बसलेले इतर जण आपापसांत म्हणाले, “पापांचीही क्षमा करणारा हा कोण?”
त्या भोजनप्रसंगी खरे शुद्धीकरण, अभिषेक आणि चुंबन येशूला त्या स्त्रीकडून मिळाले नाही; उलट, येशूनेच तिला ते दिले. तिने आपल्या अश्रूंनी त्याचे पाय धुतले, पण त्याने आपल्या दयेने तिचा आत्मा धुतला. तिने त्याला मोलवान तेल लावले, पण त्याने पवित्र आत्म्याने तिचा अभिषेक केला. तिने आदराने त्याच्या पायांचे चुंबन घेतले, आणि त्याने दैवी प्रेमाने तिच्या हृदयाचे चुंबन घेतले. अशा रीतीने तिचा स्वर्गीय वर म्हणून त्याने तिला वधू म्हणून स्वतःशी वचनबद्ध केले.
आज या अनामिक पापी स्त्रीचे चिंतन करा आणि तिच्यात स्वतःला पाहण्याचा प्रयत्न करा. तिची नम्रता आपली होऊ द्या. तिच्या पश्चात्तापाचे अश्रू आपलेही होऊ द्या. तिने धैर्याने आणि प्रेमाने येशूसाठी जे केले, त्यातून प्रेरणा घेऊन तुम्हीही भीती किंवा संकोच न बाळगता त्याच्याकडे या, विशेषतः समेटाच्या संस्कारात. त्याच्या दयेपुढे कोणतेही पाप इतके मोठे नाही की त्याची क्षमा होऊ शकणार नाही. तुम्ही पश्चात्तप्त अंतःकरणाने त्याच्याकडे आलात, तर तो तुम्हाला केवळ क्षमा करणार नाही; तो तुमच्या आत्म्याला उन्नत करील, तुमच्या जखमा भरून काढील आणि दैवी प्रेमाच्या सर्वांत गाढ बंधनात तुम्हाला स्वतःशी एकरूप करील. तिची कथा तुमच्याही जीवनात प्रेमाची आणि येशूवरील भरवशाची कृती बनू द्या.
हे माझ्या दयाळू येशू, जेव्हा एखादा पापी पश्चात्तप्त अंतःकरणाने तुझ्याकडे येतो, तेव्हा तुझे पवित्र हृदय दैवी दयेने द्रवते. पश्चात्ताप करणाऱ्या त्या आत्म्याचा स्वीकार करायला, त्याला शुद्ध करायला, त्याचा अभिषेक करायला आणि प्रेमाने त्याचे चुंबन घ्यायला तू क्षणभरही कचरत नाहीस. नम्र जनांना लाज न आणता किंवा दोष न देता तू त्यांचे स्वागत करतोस. त्या पापी स्त्रीने दाखवलेला तितकाच खोल पश्चात्ताप आणि तितकेच गहिरे प्रेम माझ्याही हृदयात भरून दे. तिचे अश्रू माझेही होवोत आणि प्रेम व्यक्त करण्याचे तिचे धैर्य माझ्या जीवनाचा आदर्श ठरो, म्हणजे मलाही तुझ्या मुखातून हे शब्द ऐकू येवोत: “तुझ्या पापांची क्षमा झाली आहे.” हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
आजचे संत – संत रॉबर्ट बेलार्मिन, बिशप आणि ख्रिस्तसभेचे धर्माचार्य
बिंगेनच्या संत हिल्डेगार्ड, कुमारी व ख्रिस्तसभेच्या धर्माचार्या
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन




