21 नोव्हेंबर 2026
धन्य कुमारी मरियेच्या मंदिरातील समर्पणाचे स्मरण
आजची वाचने
सामान्य काळातील तेहतीसाव्या आठवड्याच्या शनिवारची वाचने
परुश्यांना ख्रिस्ताला दगडमार करायचा आहे, गेओर्ग पेन्झ यांचे चित्र, CC0 1.0
पुनरुत्थान नाही असे मानणारे काही सदूकी पुढे आले आणि त्यांनी येशूंना असा प्रश्न विचारला: “गुरुजी, मोशेने आमच्यासाठी असे लिहिले आहे की, एखाद्याचा भाऊ मरण पावला आणि त्याच्यामागे पत्नी राहिली, पण मूल नसले, तर त्याने त्या स्त्रीशी लग्न करून आपल्या भावाचा वंश चालवावा. तर असे होते की, सात भाऊ होते…” लूक 20:27–29
वल्हांडण सणासाठी यरुशलेममध्ये आल्यावर येशूंनी मंदिर शुद्ध केले. त्यानंतर ते दररोज मंदिराच्या प्रांगणात शिकवायला येत असत. लोकांनी त्यांचे आपुलकीने स्वागत केले आणि त्यांचा प्रत्येक शब्द कान देऊन ऐकला. पण येशूंच्या प्रभावाची भीती वाटत असल्याने धर्मनेत्यांनी त्यांना सापळ्यात अडकवण्याचे, त्यांची बदनामी करण्याचे आणि त्यांचा नाश करण्याचे पद्धतशीर प्रयत्न केले.
सुरुवातीला मुख्य याजकांनी, शास्त्र्यांनी आणि वडीलधाऱ्यांनी येशूंच्या अधिकाराला आव्हान दिले. चलन बदलून देणाऱ्यांना आणि बलिदानासाठी जनावरे विकणाऱ्यांना हाकलून देण्याचा अधिकार त्यांना कोणी दिला, असे त्यांनी विचारले. येशूंनी ठणकावून सांगितले की त्यांनी त्यांच्या पित्याच्या घराची चोरांची गुहा केली होती. तो डाव फसल्यावर, रोमन सत्तेला कर देण्याविषयी प्रश्न विचारून नेत्यांनी त्यांना अडकवण्याचा प्रयत्न केला. येशूंना कैसराचा विरोध करायला लावायचे किंवा लोकांना त्यांच्यापासून दुरावायचे, असा त्यांचा हेतू होता. पण येशू आपल्या दैवी ज्ञानाने त्यांच्या सापळ्यातून निसटले. त्यांचे ते प्रसिद्ध उत्तर असे होते: “जे कैसराचे आहे ते कैसराला द्या आणि जे देवाचे आहे ते देवाला द्या.”
आजच्या शुभवर्तमानात येशूंना सापळ्यात अडकवण्याचा प्रयत्न करण्याची पाळी सदूकींची आहे. सदूकी हा अभिजन याजकांचा एक पंथ होता. मंदिरातील उपासनेशी आणि रोमन सत्तेशी केलेल्या राजकीय सहकार्याशी त्यांचा घनिष्ठ संबंध होता. परुश्यांच्या उलट, सदूकी मृतांचे पुनरुत्थान, आत्म्याचे अमरत्व आणि देवदूतांचे अस्तित्व नाकारत असत. मात्र येशूंच्या शिकवणीत या तिन्ही गोष्टींना मूलभूत स्थान होते. सदूकी केवळ तोरा, म्हणजे मोशेचे पहिले पाच ग्रंथ, प्रमाण मानत. म्हणूनच त्यांनी मोशेच्या नियमशास्त्राच्या आधारे एक काल्पनिक प्रसंग मांडून प्रश्न विचारला.
त्यांनी असा प्रसंग मांडला की सात भाऊ एकामागून एक त्याच स्त्रीशी लग्न करतात आणि प्रत्येक जण निपुत्रिक मरतो. ती स्त्रीही मरण पावल्यावर, पुनरुत्थानाच्या वेळी ती कोणाची पत्नी असेल, असे त्यांनी विचारले. हा काल्पनिक प्रश्न सत्य जाणून घेण्यासाठी नव्हता, तर पुनरुत्थानाच्या कल्पनेचीच थट्टा करण्यासाठी होता. पण येशूंनी शांतपणे आणि दैवी अंतर्दृष्टीने त्यांच्या संशयाला उत्तर दिले. पुनरुत्थानानंतरचे जीवन म्हणजे आज आपण जगत असलेल्या पृथ्वीवरील जीवनाचा निव्वळ पुढचा भाग नाही, हे त्यांनी उलगडून सांगितले. येणाऱ्या युगात आज आपल्याला माहीत आहे त्या स्वरूपात विवाह राहणार नाही, कारण विश्वासणारे अमर, आध्यात्मिक आणि देवाशी पूर्णपणे एकरूप अशा गौरवमय जीवनात सहभागी होतील.
मग येशूंनी सदूकींचे म्हणणे खोडून काढण्यासाठी तोऱ्याचाच आधार घेतला आणि जळत्या झुडपातून देवाने उच्चारलेल्या शब्दांकडे लक्ष वेधले: “मी अब्राहामाचा देव, इसहाकाचा देव आणि याकोबाचा देव आहे.” येशूंनी स्पष्ट केले की देव त्यांच्या पूर्वजांचा देव ‘आहे’; तो त्यांचा देव ‘होता’ असे म्हटलेले नाही. यातून आत्म्याचे अमरत्व स्पष्ट होते, कारण स्वतः यहवेने वर्तमानकाळात हे शब्द उच्चारले.
या संवादातून येशूंचे अतुलनीय ज्ञान दिसून येते. शाश्वत सत्ये स्पष्ट करून आपल्या विरोधकांनाही सत्याकडे नेण्याची त्यांची इच्छा होती, हेही यातून दिसते. त्यांची शिकवण इतकी मर्मग्राही होती की पुनरुत्थानावर विश्वास ठेवणाऱ्या काही शास्त्र्यांनी म्हटले, “गुरुजी, तुम्ही चांगले उत्तर दिले.” कदाचित त्यांच्यापैकी काहींची मने त्या दैवी ज्ञानाने जिंकली असतील.
कल्पना करा की तुम्ही येशूंसोबत बसला आहात आणि त्यांना काहीही विचारू शकता. तुम्ही काय विचाराल? कदाचित तुमच्या जीवनातली एखादी गोष्ट तुम्हाला समजत नसेल. उदाहरणार्थ, एखादे दुःख किंवा कसोटी तुमच्या वाट्याला का येऊ दिली, असे तुम्हाला देवाला विचारावेसे वाटेल. किंवा तुमचे प्रश्न अधिक व्यापक असतील. उदाहरणार्थ, काही वैज्ञानिक सिद्धांत आणि देवाने प्रकट केलेले सत्य यांच्यात विरोध असल्यासारखे दिसत असताना त्यांचा मेळ कसा बसू शकतो? मनापासून अनेक जण देवावर विश्वास ठेवतात आणि त्याने प्रकट केलेली श्रद्धा स्वीकारतात; पण विशेषतः कठीण विषयांबाबत त्यांना पुरेशी स्पष्टता नसते. यातून काहींच्या मनात शंका निर्माण होतात, तर इतरांच्या मनात पवित्र जिज्ञासा जागी होते. त्या जिज्ञासेपोटी ते देवाला पेचात पकडण्याचा प्रयत्न करत नाहीत, तर त्याचे दैवी ज्ञान आणि शहाणपण नम्रपणे शोधतात.
देवाविषयी, दुःखाविषयी किंवा तुमच्या जीवनातील घटनांच्या अर्थाविषयी तुमच्या मनात जे प्रश्न असतील, त्यांवर आज चिंतन करा. आपण विचारू शकू अशा प्रत्येक प्रश्नाचे परिपूर्ण उत्तर येशूंकडे आहे. त्यांच्या सत्याच्या प्रकाशात सर्व गोष्टींचा अर्थ उलगडतो. ती श्रद्धा आणि आशा दृढपणे धरून ठेवा आणि मनातला संभ्रम दूर करण्यासाठी तुम्हाला ज्या सत्याची गरज आहे, ते शोधा. देवाला तुमच्याशी बोलायचे आहे, तुम्हाला समज द्यायची आहे आणि आज तुम्ही श्रद्धेने स्वीकारलेले प्रत्येक सत्य स्पष्ट करून त्याविषयीची तुमची खात्री दृढ करायची आहे.
हे सर्व सत्याच्या प्रभू, कधी कधी माझ्या मनात गोंधळ होतो आणि त्या गोंधळातून शंका निर्माण होऊ शकते. विशेषतः समजण्यास कठीण अशी रहस्ये माझ्यासमोर येतात तेव्हा मला निर्मळ आणि अढळ श्रद्धेची देणगी दे. हे प्रिय प्रभू, प्रश्नांचे किंवा अनिश्चिततेचे ओझे मला जाणवते तेव्हा मला प्रज्ञा, ज्ञान आणि समज यांची दाने दे. माझी श्रद्धा अधिक दृढ करण्यास, तुझ्या वचनाला घट्ट धरून राहण्यास आणि तुझे सत्य इतरांना निःसंकोचपणे सांगण्यास मला मदत कर. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
अधिक वाचन – धन्य कुमारी मरियेचे मंदिरातील समर्पण—स्मरण
ख्रिस्तराजाचा नोव्हेना
13–21 नोव्हेंबर 2026 या काळात दररोज म्हणावयाचा नोव्हेना
सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन



