12 marca 2020
Czwartek II tygodnia Wielkiego Postu
Czytania na dziś
Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany. W Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy i ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza przy nim. Łukasz 16:22–23
Gdyby przyszło ci wybierać, co byłoby ci bliższe? Życie w bogactwie, codzienne wystawne uczty, purpurowe szaty i posiadanie wszystkiego, czego tylko można zapragnąć na tym świecie? Czy życie ubogiego żebraka, okrytego wrzodami, mieszkającego przy czyjejś bramie i cierpiącego głód? Na pierwszy rzut oka odpowiedź jest prosta. W pierwszej chwili życie w bogactwie i wygodzie wydaje się bardziej pociągające. Nie powinniśmy jednak rozważać tego pytania jedynie powierzchownie. Musimy spojrzeć głębiej i dostrzec cały kontrast między tymi dwiema osobami oraz wpływ, jaki ich życie wewnętrzne wywiera na ich nieśmiertelne dusze.
Gdy ubogi umarł, „aniołowie zanieśli go na łono Abrahama”. O bogaczu zaś Pismo Święte mówi, że „umarł i został pogrzebany” i trafił do „Otchłani”, gdzie był „pogrążony w mękach”. Oj! Do którego z nich wolisz teraz być podobny?
Choć można pragnąć bogactwa zarówno w tym życiu, JAK I w przyszłym, nie to jest przesłaniem opowieści Jezusa. Jej przesłanie jest proste: żyjąc na tej ziemi, musimy się nawracać, odwracać od grzechu, słuchać słów Pisma Świętego, wierzyć i nie tracić z oczu naszego prawdziwego celu — bogactw nieba.
To, czy w tym życiu jesteś osobą bogatą, czy ubogą, tak naprawdę nie powinno mieć znaczenia. Choć trudno dojść do takiego wewnętrznego przekonania, musi ono być naszym celem. Nasza uwaga musi skupiać się na niebie i bogactwach, które tam czekają. A do nieba przygotowujemy się, słuchając słowa Bożego i odpowiadając na nie z największą hojnością.
Bogacz mógł odpowiedzieć w tym życiu, dostrzegając godność i wartość ubogiego leżącego przy jego bramie oraz wyciągając do niego rękę z miłością i miłosierdziem. Ale tego nie zrobił. Był zbyt skupiony na sobie.
Zastanów się dziś nad uderzającym kontrastem między tymi dwoma mężczyznami, a zwłaszcza nad wiecznością, która czekała każdego z nich. Jeśli dostrzegasz we własnym życiu którąś z grzesznych skłonności tego bogacza, odwróć się od tych grzechów i nawróć się już dziś. Dostrzegaj godność i wartość każdej napotkanej osoby. A jeśli masz skłonność do skupiania się raczej na sobie, pochłaniają cię egoistyczne przyjemności i zbytek, staraj się przyjąć prawdziwe ubóstwo ducha, dążąc do przywiązania jedynie do Boga oraz do obfitych błogosławieństw płynących z pełnego przyjęcia wszystkiego, co On nam objawił.
Panie, proszę, uwolnij mnie od egoizmu. Pomóż mi zamiast tego skupiać się na godności wszystkich ludzi i oddawać siebie bez reszty w służbie im. Obym w ubogich, zranionych i pokornych odkrywał Twój obraz. A odkrywając Twoją obecność w ich życiu, obym kochał w nich Ciebie, starając się być narzędziem Twojego miłosierdzia. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp krzyża – Rozważanie piętnaste – Słuchanie i zachowywanie słowa Bożego
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
