26 listopada 2022
Sobota XXXIV tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
„Uważajcie, aby wasze serca nie stały się ospałe wskutek hulanek i pijaństwa oraz trosk codziennego życia i aby ów dzień nie zaskoczył was jak potrzask”. Łk 21:34-35a
To ostatni dzień naszego roku liturgicznego! Tego dnia Ewangelia przypomina nam, jak łatwo popaść w lenistwo w życiu wiary. Przypomina nam, że nasze serca mogą stać się ospałe wskutek „hulanek i pijaństwa oraz trosk codziennego życia”. Przyjrzyjmy się tym pokusom.
Najpierw zostajemy ostrzeżeni przed hulankami i pijaństwem. Z pewnością odnosi się to do ich dosłownego znaczenia, a więc oczywiście powinniśmy unikać nadużywania narkotyków i alkoholu. Odnosi się to jednak także do wielu innych sposobów, na jakie stajemy się „ospali” wskutek braku umiarkowania. Nadużywanie alkoholu to tylko jeden ze sposobów ucieczki od ciężarów życia, ale możemy uciekać od nich na wiele sposobów. Za każdym razem, gdy ulegamy takiemu czy innemu nadmiarowi, zaczynamy pozwalać, by nasze serca stawały się ospałe w wymiarze duchowym. Ilekroć szukamy chwilowej ucieczki od życia, nie zwracając się do Boga, pozwalamy sobie popaść w duchową ospałość.
Po drugie, ten fragment wskazuje na „troski codziennego życia” jako źródło ospałości. Tak często przecież zmagamy się w życiu z niepokojem. Możemy czuć się przytłoczeni i nadmiernie obciążeni tą czy inną sprawą. Kiedy czujemy ciężar życia, zwykle szukamy jakiegoś wyjścia. A nazbyt często tym „wyjściem” jest coś, co wprawia nas w duchową ospałość.
Jezus wypowiada słowa tej Ewangelii, aby wezwać nas do czuwania i czujności w życiu wiary. Czuwamy wtedy, gdy zachowujemy prawdę w umysłach i sercach, a wzrok kierujemy na wolę Bożą. W chwili, gdy zwracamy wzrok ku ciężarom życia i przestajemy dostrzegać Boga pośród wszystkiego, stajemy się duchowo ospali i w pewnym sensie zaczynamy zasypiać.
Dziś, gdy rok liturgiczny dobiega końca, zastanów się nad tym, że Bóg wzywa cię do pełnego przebudzenia. Pragnie całej twojej uwagi i chce, by twoje życie wiary cechowała całkowita trzeźwość. Skieruj wzrok na Niego i pozwól Mu nieustannie utrzymywać cię w gotowości na Jego rychły powrót.
Panie, naprawdę Cię kocham i pragnę kochać Cię coraz bardziej. Pomóż mi zachować pełną czujność w życiu wiary. Pomóż mi we wszystkim wpatrywać się w Ciebie, aby zawsze być w gotowości, gdy do mnie przychodzisz. Jezu, ufam Tobie.
Zobacz nasze materiały na Adwent!
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
