Całe morze łask

16 kwietnia 2023

Niedziela Miłosierdzia Bożego (rok A)
Ósmy dzień oktawy Wielkanocy

Święta Faustyna przekazuje w swoim Dzienniczku to, co Jezus powiedział jej o Niedzieli Miłosierdzia Bożego:

„Córko Moja, mów światu całemu o niepojętym miłosierdziu Moim. Pragnę, aby święto Miłosierdzia było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników. W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego. Wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia Mojego. Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski” (Dzienniczek #699).

Ten dzień jest właśnie dziś! Dziś obchodzimy święto Miłosierdzia Bożego! Dzisiejsze święto należy do nowszych świąt w naszym Kościele. Chociaż Jezus wyraził wobec Siostry Marii Faustyny Kowalskiej pragnienie, aby to święto obchodzono w ósmym dniu Wielkanocy, już w 1931 roku, zostało ono uroczyście ustanowione dopiero w roku 2000. 30 kwietnia tamtego roku święty papież Jan Paweł II kanonizował świętą Faustynę i wprowadził święto Miłosierdzia Bożego jako święto obchodzone w całym Kościele. Ponieważ święto to jest w Kościele tak nowe, możemy być pewni, że wciąż mamy wiele do poznania zarówno w przesłaniu tej uroczystości, jak i w licznych orędziach o Bożym miłosierdziu objawionych w Dzienniczku świętej Faustyny.

Pośród wielu przesłań zawartych w jej Dzienniczku Jezus objawił nam, że ta niedziela, ósmy i ostatni dzień oktawy Wielkanocy, jest dniem niepodobnym do żadnego innego. Chociaż łaska i miłosierdzie nieustannie spływają na nas z nieba, Jezus mówi bardzo wyraźnie, że dzisiejszy dzień jest wyjątkowy. Dziś „całe morze łask” wylewa się na dusze, które zbliżają się do źródła Jego miłosierdzia. Zatrzymaj się przez chwilę przy tym obrazie. „Całe morze łask”. Co to oznacza?

W języku symboli całe morze ma obrazować nieskończoność. Spróbuj sobie wyobrazić, jak by to było, gdyby wylało się na ciebie całe morze — to przekracza ludzkie pojęcie! Bóg mówi więc, że dzisiaj udzielana jest nieskończona obfitość łaski. Pytanie, nad którym wszyscy powinniśmy się zastanowić, brzmi: Na ile otwieram się na te nieskończone łaski?

Posługując się analogią, wyobraź sobie, że twoje życie jest jak naparstek i że wylewa się na ciebie morze wody. Naparstek nie mógłby pomieścić wszystkiego, co zostało mu dane. Dlatego powinniśmy uświadomić sobie, że Bóg chce poszerzyć naszą zdolność przyjmowania Jego miłosierdzia w większej obfitości, rozwijając w nas zdolność do miłosierdzia. A gdyby twoja dusza była jak wielki staw? Nadal nie mógłby on pomieścić wód morza. Co zatem jest w stanie przyjąć całe morze miłosierdzia? Tylko morze może pomieścić morze. Dlatego Bóg pragnie najpierw przygotować nasze dusze na przyjęcie nieskończonego miłosierdzia, przemieniając nas w naczynia o nieskończonej pojemności.

Święta Teresa z Ávili w swoim klasycznym dziele duchowym „Twierdza wewnętrzna” uczy nas, że dusza rzeczywiście może mieć nieskończoną pojemność z tego prostego powodu, że mieszka w niej Bóg. Dusza jest jak wewnętrzna twierdza z wieloma połączonymi ze sobą mieszkaniami, przez które musimy przejść, aby dotrzeć do środkowej komnaty. Święta uczy, że celem życia duchowego jest przejście przez te rozmaite mieszkania do centrum naszych dusz, gdzie mieszka nieskończony Bóg, abyśmy mogli tam trwać w Jego obecności. Musimy zatem zrozumieć, że nasze dusze rzeczywiście są zdolne przyjąć nieskończone wody miłosierdzia, ponieważ Bóg stworzył nas z tą zdolnością, gdy postanowił w nas zamieszkać. Kluczem do przyjęcia całej tej pełni miłosierdzia jest poszukiwanie nieskończonego Boga, który mieszka w naszym wnętrzu. Jak to uczynić?

Istota drogi przedstawionej w Dzienniczku świętej Faustyny jest następująca: przystąp do spowiedzi i przyjmij Komunię Świętą, aby uzyskać zupełne odpuszczenie win i kar. Jednak, jak wyjaśnia wielu wielkich autorów duchowych, takich jak święta Teresa z Ávili, w naszej duchowej wędrówce musimy przejść przez wiele etapów, aby móc spotkać Boga w Jego pełni. Obejmuje to oczywiście spotkanie z Bożym miłosierdziem udzielanym nam w Komunii Świętej i spowiedzi. Ci, którzy przyjmują te sakramenty, przebywając na przykład dopiero w pierwszych mieszkaniach, nigdy nie skorzystają z nich w takim stopniu jak ci, którzy przebywają w siódmym, centralnym mieszkaniu, gdzie Król mieszka w pełni. Miłosierdzie jest więc udzielane w całej pełni, lecz jeśli nie podejmiemy przemieniającej nas wędrówki ku Bogu przez nawrócenie i oczyszczenie naszych dusz, nigdy nie będziemy w stanie przyjąć morza łask, którymi Bóg nas obdarza.

Zastanów się dziś nad tym morzem, które się na ciebie wylewa. Jak wiele z tego miłosierdzia jesteś w stanie przyjąć teraz w swoim życiu? Gdy z pokorą uznajesz swoją ograniczoną otwartość na Bożą łaskę, wiedz, że Bóg cierpliwie na ciebie czeka, mieszkając w całej swojej pełni głęboko w twoim wnętrzu i oczekując, aż podejmiesz wędrówkę ku Niemu. Podejmij tę drogę z oddaniem przez modlitwę, post, pokutę, czytanie Pisma Świętego, udział w sprawowaniu sakramentów i lekturę duchową. Czeka na ciebie morze pełni życia. Zanurz się w nim i pozwól, by Jego miłosierdzie pogłębiło twoją zdolność przyjęcia Go w jak największej pełni.

Mój Panie, Ty jesteś Bożym Miłosierdziem, źródłem wszelkiej łaski i Dawcą, który udziela jej w przeobfitej mierze. Dziękuję Ci za Twoją nieskończoną hojność i modlę się, aby moja dusza była coraz pełniej gotowa na przyjęcie Ciebie. Proszę, poszerzaj moją duszę na nieustannej drodze oczyszczenia i nawrócenia, abym mógł przyjąć wszystko, czym pragniesz mnie obdarzyć. Jezu, ufam Tobie.

+++

Modlitwa o ufność w Boże Miłosierdzie

Jezu najmiłosierniejszy,

Zwracam się do Ciebie w mojej potrzebie.

Jesteś godzien mojej całkowitej ufności.

Jesteś wierny we wszystkim.

Gdy moje życie ogarnia zamęt, daj mi jasność i wiarę.

Gdy doświadczam pokusy rozpaczy, napełnij moją duszę nadzieją.

Jezu najmiłosierniejszy,

Ufam Ci we wszystkim.

Ufam Twemu doskonałemu planowi dla mojego życia.

Ufam Ci, gdy nie potrafię pojąć Twojej Bożej woli.