10 sierpnia 2023
Święto św. Wawrzyńca, diakona i męczennika

Ten, kto miłuje swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. J 12:25
To jedna z wielu dobitnych, a nawet wstrząsających wypowiedzi Jezusa. Podobną wypowiedź Jezusa znajdujemy we wszystkich czterech Ewangeliach. W tej wersji, zapisanej przez Jana, użyto słów „miłować” i „nienawidzić”. Miłując swoje życie, tracimy je, lecz nienawidząc go, zachowujemy je. Przy pierwszej lekturze można pomyśleć, że słowa „miłować” i „nienawidzić” zostały przypadkowo zamienione miejscami. Można by uznać, że Jezus chciał powiedzieć: „Kto nienawidzi swojego życia, traci je”, a „kto miłuje swoje życie, zachowuje je”. Ale On nie to powiedział. W rzeczywistości powiedział coś przeciwnego.
Trzeba zrozumieć, że słowa „miłować” i „nienawidzić” nie są tu użyte w takim znaczeniu, w jakim zwykle ich używamy. W tym fragmencie Jezus używa słowa „miłować” w odniesieniu do egoizmu lub skupienia na sobie. Słowa „nienawidzić” używa zaś w odniesieniu do bezinteresowności lub ofiarnego daru z siebie. Innymi słowy, kto żyje egoistycznie, ostatecznie straci wszystko, lecz kto żyje prawdziwie bezinteresownie i oddaje siebie innym, ostatecznie wszystko zyska.
Tę głęboką naukę naszego Pana trudno pojąć bez daru łaski. Sam nasz ludzki rozum może mieć trudności z przyjęciem myśli, że bezinteresowne życie jest dobre. Łatwo na drodze rozumowania dojść do wniosku, że znacznie lepiej jest wywyższać siebie ponad wszystkich. Rozum może podpowiadać, że szczęście i „dobre życie” polegają na zdobyciu bogactwa, pozycji, władzy i szacunku wszystkich. Jednak takie egoistyczne życie, skupione na sobie, choć pociągające na czysto ludzkim poziomie, jest w rzeczywistości drogą do utraty wszystkiego, co naprawdę dobre. Dopiero wtedy, gdy pozwolimy, by Boża łaska kształtowała nasz ludzki rozum, dojdziemy do przeciwnego wniosku: że najlepiej jest żyć bezinteresownie, a nie egoistycznie. Być bezinteresownym to mieć wzrok zawsze zwrócony ku dobru drugiego człowieka. Oznacza to, że nie siedzimy, rozmyślając wyłącznie o sobie. Oznacza to pełne oddanie służbie Bogu i bliźniemu, bez względu na to, ile nas to kosztuje. Musimy oddać wszystko w służbie i miłości do Boga — i tylko w ten sposób Bóg daje nam w zamian więcej, niż moglibyśmy kiedykolwiek się spodziewać.
Święty Wawrzyniec, którego dziś czcimy, był diakonem i męczennikiem w III wieku. Ten wielki święty dosłownie oddał wszystko, łącznie z własnym życiem, aby powiedzieć Bogu „tak”. Jako diakon w kościele katedralnym w Rzymie miał powierzone zadanie rozdzielania jałmużny ubogim, potrzebującym ludziom. W sierpniu 258 roku cesarz wydał edykt nakazujący uśmiercenie wszystkich duchownych. Po zabiciu papieża przyszli po Wawrzyńca i zanim go zabili, zażądali, by wydał wszystkie bogactwa Kościoła. Poprosił o trzy dni na zgromadzenie tych skarbów i w ciągu tych trzech dni rozdał ubogim wszystko, co mógł. Następnie, trzeciego dnia, stawił się przed prefektem, przynosząc ze sobą nie materialne bogactwa Kościoła, lecz jego prawdziwe bogactwo. Przyprowadził ubogich, chromych, niewidomych i cierpiących oraz oświadczył, że Kościół jest prawdziwie bogaty, a ludzie, którzy z nim przyszli, są prawdziwymi skarbami Kościoła. Rozgniewany prefekt skazał Wawrzyńca na śmierć w ogniu, a Wawrzyniec dobrowolnie poddał się temu wyrokowi.
Zastanów się dziś nad wzniosłym chrześcijańskim powołaniem, które zostało ci dane: by prowadzić życie całkowicie bezinteresowne i pod każdym względem będące darem z siebie. Jeśli zauważasz, że najczęściej skupiasz myśli na sobie, spróbuj zmienić ten nawyk. Zwróć wzrok ku Bogu i służbie innym. Staraj się bardziej troszczyć o potrzeby ludzi wokół ciebie niż o własne sprawy. Czyń tak, ponieważ do tego wzywa nas Jezus, a skoro wzywa nas do tak bezinteresownego życia, musimy wiedzieć i wierzyć, że ostatecznie warto tak żyć.
Mój ofiarny Panie, z miłości oddałeś wszystkim swoje drogocenne życie. Całkowity dar z Twojego życia przyniósł zbawienie tym, którzy przyjmą ten chwalebny dar. Pomóż mi nie tylko otworzyć się na ten darmo dany przez Ciebie dar, lecz także naśladować Twoje bezinteresowne życie, oddając siebie w służbie Tobie i innym. Święty Wawrzyńcze, diakonie i męczenniku, módl się za nami. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święty dnia – Święty Wawrzyniec, diakon i męczennik




