Spotkanie z Chrystusem na pustyni

17 grudnia 2023
III Niedziela Adwentu (rok B)
Czytania na dziś

„Ja jestem głosem wołającego na pustyni: «Prostujcie drogę Pańską» — jak powiedział prorok Izajasz”. J 1:23

W powyższym fragmencie św. Jan Chrzciciel cytuje Księgę Izajasza 40:3: „Głos woła: Na pustyni przygotujcie drogę PANU! Wyrównajcie na pustkowiu gościniec dla naszego Boga!”. Było to proroctwo Izajasza, który mówił o powrocie żydowskich wygnańców z Babilonu do Jerozolimy. Zwykle ludzie podróżowali z Mezopotamii do Izraela szlakami obfitującymi w wodę. Szlaki te były bezpieczniejsze niż pustynia i zapewniały żywność oraz wodę niezbędne w podróży. Izajasz jednak prorokował, że żydowscy wygnańcy pójdą najkrótszą drogą — prosto przez pustynię — a Bóg zatroszczy się o ich potrzeby podczas tej wędrówki. Taka podróż wymagała wielkiej ufności w Bożą opatrzność.

Jan Chrzciciel, cytując Izajasza, odnosi to proroctwo do siebie. Został powołany, by wołać na pustyni i wskazywać ludziom wprost Mesjasza. To właśnie na pustyni mieli oni odnaleźć swojego Zbawiciela.

Po pierwsze, Jan woła na „pustyni”. Jego przesłanie jest skierowane do tych, którzy z powodu grzechu doświadczają w życiu oschłości, nędzy, niedostatku i straty. Jego wezwanie do nawrócenia jest skierowane przede wszystkim do tych, którym brakuje duchowego pokarmu, jakim Bóg pragnie ich obdarzyć przez łaskę. Przesłanie Jana jest skierowane do tych, którzy z pokorą dostrzegają trudną sytuację, w jakiej się znajdują, i uznają, że potrzebują Wody Żywej pochodzącej od Zbawiciela świata.

Po drugie, ta nowa, „prosta” droga wskazuje, że wielu nie podąża bezpośrednią drogą do Chrystusa. Zamiast tego wybierają w życiu niepotrzebne objazdy. Przesłanie Jana wzywa wszystkich na prostą i bezpośrednią drogę odwrócenia się od swoich grzechów, aby mogli dojść do wiary w Chrystusa Jezusa.

Po trzecie, wędrówka przez pustynię, by odnaleźć Chrystusa, wymaga ufności w Bożą opatrzność. Potrzeba odwagi, by wyruszyć w taką podróż. Kluczowa jest ufność w nieustanną opatrzność Boga, który obiecuje zaspokoić wszystkie nasze potrzeby. Nikt nie poszedłby prosto przez pustynię, gdyby nie ufał swojemu przewodnikowi.

Adwent to czas, by ponownie przyjrzeć się drodze, którą idziesz. Czy próbujesz znaleźć własną drogę do szczęścia? Czy ufasz własnym zdolnościom, własnej inteligencji i własnemu planowi na przyszłość? Jeśli tak, posłuchaj „głosu wołającego na pustyni”. Posłuchaj św. Jana, który mówi do ciebie, wzywając cię do prostoty pustyni, do większego oderwania od wszystkiego, do porzucenia wszystkiego, co nie pochodzi od Boga, i do większej gotowości, by zaufać Bożej opatrzności i pozwolić się jej prowadzić.

Rozważ dziś to wezwanie płynące z pustyni i wsłuchaj się w przesłanie, które Bóg kieruje osobiście do ciebie. Porzuć wszystkie doczesne troski, odwróć się od grzechu, zaufaj Mu i wyjdź Mu na spotkanie, aby w tym Adwencie szybciej i łatwiej dojść do głębszej wiary w naszego Pana.

Mój miłujący Panie, Ty jesteś tam i czekasz na mnie w ciemności i oschłości mojego grzechu. Czekasz na mnie, aby mnie prowadzić i wskazywać mi drogę pośród wielu wyzwań, z którymi mierzę się w życiu. Proszę, daj mi odwagę i mądrość, których potrzebuję, by zaufać Ci na tyle, aby iść za Tobą, dokądkolwiek mnie prowadzisz. Jezu, ufam Tobie.

Nowość na rok 2024!
Wspaniały prezent na Boże Narodzenie…