Chodźcie, a zobaczycie

Czwartek, 4 stycznia 2024

Oni powiedzieli do Niego: „Rabbi” (to znaczy: Nauczycielu), „gdzie mieszkasz?”. Odpowiedział im: „Chodźcie, a zobaczycie”. Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Jan 1:38–39

Cóż za interesująca rozmowa. Andrzej był jednym z dwóch uczniów Jana Chrzciciela, którzy usłyszeli, jak Jan nazwał Jezusa „Barankiem Bożym”. W rezultacie Andrzej i drugi uczeń opuścili Chrzciciela i zaczęli iść za Jezusem — dosłownie, krok w krok. Gdy zaczęli za Nim iść, Jezus odwrócił się do nich i zapytał, czego szukają. Ich odpowiedź oraz następujące po niej zaproszenie Jezusa zostały przytoczone powyżej.

Zaproszenie Jezusa było wyjątkowe: „Chodźcie, a zobaczycie”. Przyjmując to zaproszenie, ci dwaj uczniowie poszli i pozostali tego dnia z Jezusem. Ale nie tylko to się wydarzyło. Z dalszego fragmentu jasno wynika, że spędzając dzień z Jezusem, ci dwaj uczniowie uwierzyli w to, kim On jest. Nieco dalej Andrzej idzie do swojego brata Piotra, aby mu powiedzieć: „Znaleźliśmy Mesjasza”. Co takiego wydarzyło się podczas tego dnia z Jezusem, że przekonało ich o tym, kim On jest?

Choć Ewangelia nie podaje szczegółów ich pobytu u Jezusa, wydaje się jasne, że samo przebywanie w Jego obecności jest wszystkim, czego ci uczniowie potrzebują. Rozważ raz jeszcze dwuczęściowe zaproszenie Jezusa: „Chodźcie…”, a następnie: „a zobaczycie”.

Kiedy nasz Pan przemawia do każdego z nas, Jego zaproszenie jest bardzo podobne. Najpierw zaprosi nas, abyśmy poszli z Nim. Mamy przyjść do miejsca, w którym przebywa Jezus. Gdzie to jest? Dla nas nie musi to być miejsce w przestrzeni fizycznej; jest to raczej przede wszystkim miejsce modlitwy. Musimy usłyszeć, jak Jezus zaprasza nas, byśmy przyszli do Niego poprzez wewnętrzną drogę osobistej modlitwy. To tam, w głębi naszej duszy, odpoczniemy przy naszym Panu. On zaprasza nas, byśmy po prostu trwali tam w Jego boskiej obecności.

Kiedy przyjdziemy do Niego i odpoczniemy przy Nim w Jego obecności, wydarzy się coś jeszcze: „a zobaczycie”. Zobaczymy Go, poznamy Go, zostaniemy przez Niego oświeceni i uwierzymy w Niego. Początkowo dzieje się to za sprawą wypowiedzianego przez Niego słowa. Ostatecznie dokonuje się to poprzez wewnętrzne objawienie, które możemy otrzymać jedynie na modlitwie.

Rozważ dziś to łagodne zaproszenie, które nasz Pan skierował do tych uczniów. Rozmyślając nad tymi słowami, usłysz, że są skierowane także do ciebie. Najpierw poświęć czas na rozważanie samego słowa „chodź”. Pozwól mu przeniknąć twoją duszę. Pozwól, by nabrało głęboko osobistego znaczenia. Wiedz, że jest to prawdziwe, pełne miłości zaproszenie Jezusa. Następnie spróbuj poświęcić czas na rozważanie słów „a zobaczysz”. Co Bóg chce ci ukazać? Jakim osobistym objawieniem wiary chce cię obdarzyć? „Chodź, a zobaczysz”. Pozwól, by te słowa przemieniły twoje życie, tak jak przemieniły życie tych pierwszych uczniów naszego Pana.

Panie, nieustannie zapraszasz mnie, bym przychodził do Ciebie, był z Tobą i siedział przy Tobie w Twojej boskiej obecności. Proszę, pomóż mi usłyszeć to łagodne zaproszenie Twojej miłości. Gdy je usłyszę, proszę, otwórz oczy mojej duszy, abym widział Cię, poznawał Cię i kochał Cię coraz pełniej. A gdy będę Cię widzieć, daj mi łaskę i siłę, by iść za Tobą, dokądkolwiek mnie poprowadzisz. Jezu, ufam Tobie.

Nowość na 2024 rok!