11 kwietnia 2024
Wspomnienie św. Stanisława, biskupa i męczennika
Czytania na dziś
Czytania na czwartek II tygodnia okresu wielkanocnego
Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w Jego ręce. Jan 3:35
Warto zauważyć, że słowa dzisiejszej Ewangelii wydają się pochodzić od św. Jana Chrzciciela, ponieważ pojawiają się w kontekście jego świadectwa o Jezusie. Niektórzy komentatorzy sugerują jednak, że są to słowa wypowiedziane w rzeczywistości przez Jezusa, a Ewangelista umieszcza je tutaj jako dalszy ciąg świadectwa Chrzciciela, przypisując je św. Janowi. Niezależnie od tego, kto rzeczywiście wypowiedział te słowa, przytoczone powyżej zdanie daje nam wiele do przemyślenia, ponieważ pozwala nam głębiej zrozumieć samo znaczenie prawdziwej miłości i sposób wprowadzania jej w życie.
Czym jest miłość? Czy jest uczuciem? Emocją? Popędem lub pragnieniem czegoś albo kogoś? Oczywiście świeckie rozumienie miłości bardzo różni się od jej Bożego rozumienia. Świeckie spojrzenie na miłość często jest bardziej skupione na sobie. „Kochać” kogoś lub coś oznacza chcieć posiadać tę osobę lub rzecz. „Miłość” w świeckim ujęciu skupia się na pociągu i pragnieniu. Prawdziwa miłość z Bożej perspektywy jest jednak zupełnie inna.
Przytoczone wyżej zdanie mówi nam o dwóch rzeczach. Najpierw słyszymy, że „Ojciec miłuje Syna…”. Następnie jednak otrzymujemy definicję tej miłości. Dowiadujemy się, że w tym przypadku miłość sprawia, iż Ojciec oddaje Synowi „wszystko”. Gdy rozważamy słowo „wszystko” w tym fragmencie, staje się jasne, że może ono oznaczać jedynie to, iż Ojciec daje Synowi całego Siebie. W życiu Ojca „wszystko” oznacza samą Jego istotę, Jego byt, Jego osobowość, całe Jego Boskie Ja. Ojciec nie mówi: „Chcę”, lecz: „Daję”. A Syn przyjmuje wszystko, czym jest Ojciec.
Choć jest to język głęboki i mistyczny, nabiera on bardzo praktycznego znaczenia dla naszego życia, gdy zrozumiemy, że w Bożej miłości nie chodzi o chcenie, branie, pragnienie, odczuwanie i tym podobne. Boża miłość polega na dawaniu. Polega na oddawaniu siebie drugiemu. I nie chodzi jedynie o oddanie jakiejś części siebie, lecz o oddanie „wszystkiego”.
Jeśli Ojciec dał Synowi wszystko, czy oznacza to, że nic Mu nie pozostało? Z całą pewnością nie. Piękno Bożej miłości polega na tym, że nigdy się ona nie kończy. Im więcej ktoś daje z siebie, tym więcej ma. Dlatego dar życia Ojca dla Syna jest nieskończony i wieczny. Ojciec nigdy nie przestaje dawać, a Syn nigdy nie przestaje przyjmować. A im bardziej Ojciec oddaje Siebie Synowi, tym bardziej staje się samą istotą miłości.
To samo dotyczy naszego życia. Łatwo wpaść w pułapkę myślenia, że miłość powinna mieć swoje granice. Jeśli jednak mamy starać się naśladować miłość Ojca do Syna i w niej uczestniczyć, musimy również zrozumieć, że miłość polega na dawaniu, a nie na otrzymywaniu, i że to dawanie musi być darem ze wszystkiego, bez zatrzymywania czegokolwiek dla siebie. Musimy oddawać siebie innym, nie licząc kosztów i nie czyniąc wyjątków.
Zastanów się dziś nad swoim pojmowaniem miłości. Spójrz na nią od strony praktycznej, myśląc o osobach, które masz szczególne powołanie kochać Bożą miłością. Czy rozumiesz swój obowiązek całkowitego oddania się im? Czy zdajesz sobie sprawę, że oddawanie siebie nie doprowadzi do utraty twojego życia, lecz do jego spełnienia? Rozważ Bożą miłość Ojca do Syna i podejmij dziś radykalną i świętą decyzję, by starać się naśladować tę samą miłość i w niej uczestniczyć.
Mój miłujący Panie, Ojciec dał Tobie wszystko, a Ty z kolei dałeś wszystko Ojcu. Miłość, którą dzielicie, jest nieskończona i wieczna, przelewając się na życie wszystkich Twoich stworzeń. Wprowadź mnie w tę Bożą miłość, drogi Panie, i pomóż mi naśladować Twoją miłość i mieć w niej udział przez całkowite oddanie mojego życia innym. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres wielkanocny
Święty dnia – Św. Stanisław, biskup i męczennik
Zdjęcia powyżej: Sancta Trinitas, za pośrednictwem serwisu flickr
