மார்ச் 3, 2020
தவக்காலத்தின் முதல் வாரம் செவ்வாய்க்கிழமை
இன்றைய வாசகங்கள்
புனித கத்தரின் டிரெக்சல், கன்னி—அமெரிக்காவில் விருப்ப நினைவு நாள்
“மனிதர்களின் குற்றங்களை நீங்கள் மன்னித்தால், உங்கள் விண்ணகத் தந்தையும் உங்களை மன்னிப்பார். ஆனால் நீங்கள் மனிதர்களை மன்னிக்காவிட்டால், உங்கள் தந்தையும் உங்கள் குற்றங்களை மன்னிக்க மாட்டார்.” மத்தேயு 6:14–15
நாம் அடைய முயல வேண்டிய ஓர் இலட்சியத்தை இந்தப் பகுதி நமக்கு முன்வைக்கிறது. இந்த இலட்சியத்தை அடைய நாம் முயலாவிட்டால் ஏற்படும் விளைவுகளையும் இது நமக்கு எடுத்துரைக்கிறது. மன்னியுங்கள்; மன்னிப்புப் பெறுங்கள். இவ்விரண்டையும் நாம் விரும்பி நாட வேண்டும்.
மன்னிப்பைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளும்போது, அதை விரும்புவதும் வழங்குவதும் பெற்றுக்கொள்வதும் மிகவும் எளிதாகின்றன. அதைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளாதபோது, மன்னிப்பு குழப்பமூட்டும் பெரும் சுமையாகவும், அதனால் விரும்பத்தகாத ஒன்றாகவும் தோன்றலாம்.
பிறரை மன்னிப்பதில் ஒருவேளை மிகப் பெரிய சவாலாக இருப்பது, மன்னிப்பு வழங்கப்படும்போது “நீதி” நிலைநாட்டப்படாமல் போய்விட்டதாகத் தோன்றும் உணர்வுதான். குறிப்பாக, மன்னிப்புக் கேட்காத ஒருவருக்கு மன்னிப்பு வழங்கப்படும்போது இது உண்மையாகிறது. மாறாக, ஒருவர் மன்னிப்புக் கேட்டு, உண்மையான மனவருத்தத்தை வெளிப்படுத்தும்போது, அவரை மன்னிப்பதும், அவர் செய்த செயலுக்காக “விலை கொடுக்க வேண்டும்” என்ற உணர்வைக் கைவிடுவதும் மிகவும் எளிதாகின்றன. ஆனால் தவறு செய்தவரிடம் மனவருத்தம் இல்லாதபோது, அவருக்கு மன்னிப்பு வழங்கினால் நீதி நிலைநாட்டப்படவில்லை என்ற உணர்வு ஏற்படலாம். இந்த உணர்வை நமது சொந்த வலிமையால் வெல்வது கடினமாக இருக்கலாம்.
பிறரை மன்னிப்பது அவருடைய பாவத்தை நியாயப்படுத்துவதல்ல என்பதை நினைவில் கொள்வது முக்கியம். மன்னிப்பு என்பது அந்தப் பாவம் நிகழவே இல்லை என்றோ, அது நிகழ்ந்ததில் தவறில்லை என்றோ பொருள்படாது. மாறாக, பிறரை மன்னிப்பது இதற்கு நேரெதிரானதைச் செய்கிறது. மன்னிப்பது உண்மையில் பாவத்தைச் சுட்டிக்காட்டி, அது நிகழ்ந்ததை ஒப்புக்கொண்டு, அதை மையக் கவனத்திற்குக் கொண்டுவருகிறது. இதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். மன்னிக்கப்பட வேண்டிய பாவத்தை அடையாளம் கண்டு, பின்னர் அதை மன்னிப்பதன் வழியாக, இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட விதத்தில் நீதி நிலைநாட்டப்படுகிறது. இரக்கத்தால் நீதி நிறைவேற்றப்படுகிறது. மேலும், வழங்கப்படும் இரக்கம், அதைப் பெறுபவரைவிட அதை வழங்குபவரிடம் இன்னும் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
பிறருடைய பாவத்திற்காக அவருக்கு இரக்கம் காட்டுவதன் மூலம், அவரது பாவத்தின் விளைவுகளிலிருந்து நாம் விடுதலை பெறுகிறோம். இந்தக் காயத்தை நம் வாழ்விலிருந்து அகற்றவும், நமது சொந்த முயற்சியால் ஒருபோதும் தகுதிபெற முடியாத நமது பாவமன்னிப்பின் வழியாக இறைவனின் இரக்கத்தை இன்னும் மிகுதியாக அனுபவிக்க நம்மை விடுவிக்கவும், இறைவன் பயன்படுத்தும் ஒரு வழியாக இரக்கம் இருக்கிறது.
பிறரை மன்னிப்பது கட்டாயமாக ஒப்புரவுக்கு வழிவகுக்கும் என்பதில்லை என்பதையும் நினைவில் கொள்வது முக்கியம். ஒப்புரவு இருவருக்கிடையே நிகழ வேண்டுமெனில், தவறு செய்தவர் தமது பாவத்தைத் தாழ்மையுடன் ஒப்புக்கொண்ட பின், தமக்கு வழங்கப்படும் மன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். தாழ்மையானதும் தூய்மைப்படுத்துவதுமான இந்தச் செயல், முற்றிலும் புதியதொரு நிலையில் நீதியை நிறைவேற்றுகிறது; மேலும், இந்தப் பாவங்கள் அருளாக மாற்றப்படுவதற்கு வழிவகுக்கிறது. அவ்வாறு மாற்றப்பட்ட பின், அவை இருவருக்கிடையேயான அன்பின் பிணைப்பை இன்னும் ஆழப்படுத்தவும் கூடும்.
நீங்கள் மன்னிக்க வேண்டியவர்களில் முதன்மையானவரைக் குறித்து இன்று சிந்தியுங்கள். அவர் யார்? உங்களைப் புண்படுத்தும் வகையில் அவர் என்ன செய்திருக்கிறார்? மன்னிப்பின் இரக்கத்தை வழங்க அஞ்சாதீர்கள்; அவ்வாறு செய்யத் தயங்காதீர்கள். உங்கள் சொந்த முயற்சிகளால் ஒருபோதும் நிறைவேற்ற முடியாத வகையில், நீங்கள் காட்டும் இரக்கம் இறைவனின் நீதியை வெளிக்கொணரும். மன்னிக்கும் இந்தச் செயல், அந்தப் பாவத்தின் சுமையிலிருந்து உங்களை விடுவிப்பதுடன், இறைவன் உங்கள் பாவங்களை மன்னிப்பதற்கும் வழிவகுக்கிறது.
ஆண்டவரே, உமது இரக்கம் தேவைப்படும் பாவி நான். என் பாவங்களுக்காக உண்மையாக மனம் வருந்தும் இதயத்தைக் கொண்டிருக்கவும், அந்த அருளை நாடி உம்மிடம் திரும்பவும் எனக்கு உதவியருளும். உமது இரக்கத்தை நான் நாடும்போது, பிறர் எனக்கு எதிராகச் செய்த பாவங்களையும் மன்னிக்க எனக்கு உதவியருளும். நான் மன்னிக்கிறேன். உமது தூய இறை இரக்கத்தின் வெளிப்பாடாக, அந்த மன்னிப்பு என் முழு உள்ளத்திலும் ஆழமாகப் பதிய உதவியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
சிலுவையடியில் 40 நாள்கள் – ஆறாம் சிந்தனை – மகிழ்ச்சியால் துள்ளியதன் நினைவு
இன்றைய புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தெரிவுகள்
