செப்டம்பர் 24, 2021
பொதுக்காலம் இருபத்தைந்தாம் வாரத்தின் வெள்ளிக்கிழமை
இன்றைய வாசகங்கள்
ஒருமுறை இயேசு தனிமையில் செபித்துக்கொண்டிருந்தபோது, சீடர்களும் அவருடன் இருந்தார்கள். அவர் அவர்களிடம், “மக்கள் என்னை யார் என்று சொல்கிறார்கள்?” என்று கேட்டார். லூக்கா 9:18
இயேசு “தனிமையில் செபித்துக்கொண்டிருந்தார்” என்றும், அதே வேளையில் “சீடர்களும் அவருடன் இருந்தார்கள்” என்றும் கூறப்படுவது கவனத்திற்குரியது. முரண்பாடுபோல் தோன்றும் இதைப் புனித பேதா இவ்வாறு விளக்குகிறார்: “தந்தையின் திருவுளத்திலுள்ள புரிந்துகொள்ள முடியாத மறையுண்மைகளை மகன் ஒருவரால் மட்டுமே ஊடுருவி அறிய முடியும்.” எனவே, இயேசு மட்டுமே தந்தையை முழுமையாகவும் நெருக்கமாகவும் அறிந்திருந்தார் என்ற பொருளில், நம் ஆண்டவர் எப்போதும் தந்தையுடன் தனித்திருந்தார். ஏனெனில், அவர் அதிபுனித மூவொரு கடவுளின் இரண்டாம் ஆளும், தந்தையின் நித்திய மகனுமாக இருக்கிறார்.
இந்த உண்மையைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்வதோடு, இயேசு தமது மனித இயல்பில் தந்தையிடம் செபித்தபோது புதிதாக ஒன்று நிகழ்ந்தது என்பதையும் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். இயேசு நித்தியமாகத் தந்தையுடன் இருந்தபோதிலும், அவரது மனித இயல்பு நித்தியமாகத் தந்தையுடன் இருக்கவில்லை. எனவே, இறைவனின் நித்திய மகன் மனித உடலில் வாழ்ந்துகொண்டே நித்திய தந்தையுடன் உறவாடியபோது, மனித இயல்பு அதுவரை எட்டியிராத ஓர் உயரத்திற்கு உடனடியாக உயர்த்தப்பட்டது. நித்திய மகன் தந்தையுடன் நிறைவான ஒன்றிப்பில் வாழ்ந்தது மட்டுமல்லாமல், இப்போது முழுமையான மனிதராக இருந்த நித்திய மகன் தமது மனித இயல்பையும் இந்த ஒன்றிப்பிற்குள் கொண்டுவந்தார்.
சிலருக்கு இது சற்றுத் தத்துவம் சார்ந்ததாகத் தோன்றலாம். ஆயினும், நம் அனைவரையும் பாதிக்கும் மிக முக்கியமான ஓர் உண்மையை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது. நம் ஆண்டவர் தமது மனித இயல்பில் தந்தையிடம் ஏறெடுத்த செபத்தின் வழியாக, இயேசுவுடன் இணைந்து இந்த இறை ஒன்றிப்பில் பங்குபெற நாம் அனைவரும் அழைக்கப்படுகிறோம். இறைமகன் மனிதராக இருந்ததன் வழியாக, மனிதர்களாகிய நமது வாழ்வே தந்தையாம் கடவுளுடன் ஒன்றிப்பிற்கு உயர்த்தப்படுவதில் நாம் பங்குபெற வழிவகுத்தார். இறைமகன் தந்தையுடன் தனித்துவமான ஒன்றிப்பை என்றும் கொண்டிருப்பார் என்றாலும், அவர்களது வாழ்வில் பங்குபெறுவதன் வழியாக அதில் நாமும் இணைந்திருக்க அழைக்கப்படுகிறோம்.
ஆகவே, இது ஏன் முக்கியமானது? மகன் தந்தையிடம் ஏறெடுக்கும் செபத்தில் பங்குபெறுவதைவிட மேலான மனித நிறைவை நாம் ஒருபோதும் அடைய முடியாது என்பது ஒரு காரணம். நம் வாழ்நாள் முழுவதும் ஏதாவது ஒரு வகையில் நிறைவைத் தொடர்ந்து தேடிக்கொண்டிருக்கிறோம். நாம் மகிழ்ச்சியாக இருக்க விரும்புகிறோம். வாழ்வில் இன்பம் காண விரும்புகிறோம். மகிழ்ச்சிக்கான இயல்பான ஏக்கம் நம்மிடம் உள்ளது; அதை நிறைவுசெய்ய நாம் தொடர்ந்து முயல்கிறோம். நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய முக்கியமான உண்மை இதுதான்: மகன் தமது மனித இயல்பில் தந்தையிடம் ஏறெடுக்கும் ஆழ்ந்த செபத்தில் பங்குபெறுவதன் வழியாகவே மிகப் பெரிய மகிழ்ச்சி கிடைக்கிறது. செபமே, உண்மையான செபமே, நமது மிக ஆழ்ந்த ஏக்கத்திற்கான பதில்.
நீங்கள் தவறாமல் ஆழ்ந்த செபத்தில் ஈடுபடுகிறீர்களா என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். நம் ஆண்டவரைப் போல நீங்களும் கடவுளுடன் தனித்திருந்து, உங்கள் மனித ஆன்மாவின் ஆழத்தில் அவருடன் உறவாடி, செபத்தின் வழியாக அவரிடம் ஈர்க்கப்பட்ட நேரங்களை உங்களால் சுட்டிக்காட்ட முடியுமா? பல புனிதர்கள் சான்றளிப்பதுபோல, செபத்தில் பல நிலைகள் உள்ளன. உங்கள் செபத்தை ஆழப்படுத்தத் தீர்மானியுங்கள். இன்று நம் ஆண்டவரின் திருமுன் சென்று, உங்கள் உள்ளத்தை அவரிடம் திறந்து வெளிப்படுத்துங்கள்; அவர் தந்தையிடம் ஏறெடுக்கும் செபத்தின் புனிதமான தனிமைக்குள் உங்களையும் ஈர்த்துக்கொள்ளுமாறு அவரிடம் வேண்டுங்கள். இவ்வாறு செய்வது, வாழ்வில் மனிதர் அடையக்கூடிய மிக ஆழ்ந்த நிறைவை உங்களுள் உருவாக்கும்.
செபிக்கும் என் ஆண்டவரே, நீர் தந்தையுடன் தனித்திருந்தபோது, உமது மனித இயல்பை அவருடன் ஒன்றிணைத்து, அதன் வழியாக எங்கள் இயல்பை மகிமைமிக்க நிலைக்கு உயர்த்தினீர். அன்பு ஆண்டவரே, உண்மையான, ஆழ்ந்த, என்னைத் தாங்கி நிலைநிறுத்தும் செபத்தின் வழியாக உம்மையும் தந்தையையும் நான் அறிந்துகொள்ளும்படி, என்னை உம்மிடம் ஈர்த்தருளும். உம்முடனான இந்த ஒன்றிப்பே என் வாழ்வின் மிக ஆழ்ந்த நிறைவிற்குக் காரணமாக இருப்பதாக. இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
சிறுமலராம் புனித குழந்தை தெரசாவின் நவநாள் செபம்
செப்டம்பர் 22-30
பொதுக்காலத்திற்கான இறைவார்த்தைத் தியானங்கள்
இன்றைய புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தெரிவுகள்
_-_James_Tissot.jpg){kind=link}