ఆదివారం, మార్చి 31, 2019
తపస్సుకాలపు నాలుగవ ఆదివారం, సి సంవత్సరం
ఎ సంవత్సరపు పఠనాలపై ధ్యానం కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి

ఆంగ్లంలో వినండి
అతడు తన స్థితిని గ్రహించి ఇలా అనుకున్నాడు: “నా తండ్రి దగ్గర కూలిపని చేసేవారు ఎందరో తినడానికి కావలసినదానికంటే ఎక్కువ ఆహారం పొందుతున్నారు. కానీ ఇక్కడ నేనేమో ఆకలితో చనిపోతున్నాను. నేను లేచి నా తండ్రి దగ్గరకు వెళ్లి ఆయనతో ఇలా అంటాను: ‘తండ్రీ, నేను పరలోకానికి విరోధంగా, మీకు విరోధంగా పాపం చేశాను. ఇక మీ కుమారుడినని పిలిపించుకోవడానికి నాకు అర్హత లేదు; మీ కూలివారిలో ఒకనిగా నన్ను చూడండి.’” లూకా 15:17-19
మనం మన పాపాలను ఎందుకు పట్టుకొని ఉంటాము? ఈ వాక్యభాగం దుబారా కుమారుని కథలోనిది. ఆ కథ మనకు బాగా తెలిసి ఉండాలి. ఆ కుమారుడు తన తండ్రిని విడిచిపెట్టి, భవిష్యత్తులో తనకు రావలసిన వారసత్వ ఆస్తిని ముందుగానే తీసుకొని వెళ్లి, పాపమయమైన జీవితంలో దానిని ఖర్చు చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అతని దగ్గరున్న డబ్బు అయిపోయినప్పుడు, అతడు తీవ్రమైన దుస్థితిలో పడ్డాడు. అప్పుడు అతడు ఏమి చేశాడు? బుద్ధి తెచ్చుకున్నాడు!
ఈ ఒక్క వాక్యమే మనం ధ్యానించదగినది. మొదటిగా, పాపమయమైన జీవితంలో పడిపోయిన వ్యక్తికి ఏమి జరుగుతుందో ఇది వెల్లడిస్తుంది. ఈ సందర్భంలో, ఆ కుమారుడు చివరికి తన పాపఫలాన్ని అనుభవించాడు. తన పాపం తనను దిక్కులేని స్థితిలో, ఒంటరిగా మిగిల్చిందని అతడు గ్రహించాడు. ఎవరిని ఆశ్రయించాలో అతనికి తెలియలేదు. మన పాపాలు ఈ కుమారుని పాపాలంత తీవ్రమైనవి కాకపోయినా, మనం చేసే పాపాలు మిగిల్చే శూన్యతను అతనిలాగే మనమందరం అనుభవిస్తాము.
ఈ కుమారుని నుండి మనం పొందగల లోతైన అవగాహన ఏమిటంటే, అతడు నిజంగానే తన తప్పు తెలుసుకొని మారాడు. ప్రత్యేకంగా, “బుద్ధి తెచ్చుకోవడం” ద్వారా అతడు రెండు ముఖ్యమైన విషయాలను గుర్తించాడు. మొదటిగా, దిక్కులేని జీవితానికంటే తనకు ఎంతో ఎక్కువ విలువ ఉందని గ్రహించాడు. ఎవరూ నిరుపేద స్థితిలో, శూన్యమైన జీవితాన్ని గడపవలసిన అవసరం ఉండకూడదు. కాబట్టి, తన స్వీయ గౌరవాన్ని గుర్తించడం ద్వారా, అంతకంటే గొప్పదానికోసం తాను సృష్టించబడ్డానని అతడు గ్రహించాడు.
రెండవదిగా, తన తండ్రి దగ్గరకు తిరిగి వెళ్లవచ్చని అతనికి తెలుసు. ఈ విషయం అతనికి తెలియడం ఎంతటి ఆశీర్వాదం! తన తండ్రి తనను ఎలాంటి షరతులూ లేని ప్రేమతో ప్రేమిస్తున్నాడని స్పష్టంగా తెలియడమే, ఆయన దగ్గరకు తిరిగి వెళ్లవచ్చని అతనికి తెలియడానికి కారణం. తండ్రి హృదయంలోని కరుణ ఎంత బలంగా ఉందంటే, కుమారునికి అది తెలుసు; ఆ అవగాహనే తండ్రి దగ్గరకు తిరిగి వెళ్లే ధైర్యాన్ని అతనికి ఇచ్చింది.
ఈ రెండు అంశాలతో కూడిన చర్యను గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. కుమారుడు తన దుస్థితిని చూస్తాడు; అలాగే తాను నమ్మకంతో ఆశ్రయించగల వ్యక్తిగా తన తండ్రిని కూడా చూస్తాడు. మన జీవితాల్లో మనమూ అలాగే చేయడానికి కృషి చేయాలి. పరలోకంలోని తండ్రి మనలను ఎన్నటికీ తిరస్కరించడు. మనం ఏమి చేసినా, ఆయనకు ఎంత దూరంగా వెళ్లిపోయినా, తండ్రి ప్రేమ పరిపూర్ణమైనది, ఎన్నటికీ తగ్గనిది, షరతులు లేనిది, ఎల్లప్పుడూ మనలను ఆహ్వానించేది. మనం నమ్మకంతో ఆయనవైపు తిరిగితే చాలు, మనం చేసిన ప్రతి తప్పునూ క్షమించడానికి ఆయన సిద్ధంగా, ఇష్టపూర్వకంగా ఉన్నాడు. మీ పాపాల విషయంలో బుద్ధి తెచ్చుకోండి! వాటిని విడిచిపెట్టండి, పశ్చాత్తాపంతో దేవునివైపు తిరగండి, దేవుని కారుణ్యంపై నమ్మకం ఉంచండి.
ప్రభువా, నా పాపాలు నిజంగానే నా అంతరంగాన్ని ఎండిపోయేలా చేసి, శూన్యంగా మిగులుస్తున్నాయి. నేను చేసుకున్న పాపభరితమైన ఎంపికల ఫలితంగా కలిగిన దుఃఖాన్ని, బాధను చూస్తున్నాను. ప్రియమైన ప్రభువా, నా స్థితిని గ్రహించి, నేను చేసే ప్రతి పాపం నుండి మరలడానికి నాకు సహాయం చేయి. నేను చేసిన దేనికంటే అయినా నీ కరుణ ఎంతో గొప్పదని గ్రహించడానికి నాకు సహాయం చేయి. నీ పరిపూర్ణమైన ప్రేమకు నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను; నా అవసరంలో నీవైపు తిరుగుతున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సిలువ పాదాల చెంత 40 రోజులు – ఇరవై ఐదవ ధ్యానం – యేసు పడిపోవడం
సాధారణమైన వాటి ద్వారా కృప
తపస్సుకాల నాలుగవ ఆదివారం, సంవత్సరం A
(గమనిక: విశ్వాస పరిశీలన క్రియలు జరిగేటప్పుడు బి & సి సంవత్సరాలలో ఈ సువార్తను ఐచ్ఛికంగా ఉపయోగించవచ్చు)

ఆంగ్లంలో వినండి
యేసు ఆ దారిన వెళ్తూ, పుట్టుకతోనే చూపులేని ఒక మనిషిని చూశాడు…ఆయన నేలపై ఉమ్మివేసి, ఆ ఉమ్మితో బురద చేసి, అతని కళ్లకు పూసి, అతనితో, “వెళ్లి సిలోయము కోనేటిలో కడుక్కో” అని చెప్పాడు — సిలోయము అంటే పంపబడినవాడు అని అర్థం —. కాబట్టి అతడు వెళ్లి కడుక్కొని, చూపు పొంది తిరిగి వచ్చాడు. యోహాను 9:1, 6-7
ఈ వ్యక్తి ఎవరు? ఆసక్తికరమైన విషయమేమిటంటే, అతనికి పేరు చెప్పబడలేదు. అతనిని కేవలం “పుట్టుకతోనే అంధుడైన వ్యక్తి” అని పేర్కొంటారు. యోహాను సువార్తలో ఇది ప్రాముఖ్యమైన విషయం. ఎందుకంటే, ఉదాహరణకు “బావి దగ్గర స్త్రీ” కథలోనూ పేరు చెప్పబడకపోవడం కనిపిస్తుంది. పేరు లేకపోవడం అనేది ఈ కథలో మనలను మనం చూసుకోవాలని సూచిస్తుంది.
మన చుట్టూ అంతటా పనిచేస్తున్న దేవుని హస్తాన్ని మనం చూడలేకపోవడమే “అంధత్వం.” మన జీవితాల్లోనూ ఇతరుల జీవితాల్లోనూ సజీవంగా ఉన్న దేవుని కృప చేసే రోజువారీ అద్భుతాలను చూడటానికి మనం కష్టపడుతుంటాం. కాబట్టి ఈ పవిత్ర గ్రంథ వాక్యభాగాన్ని చదివినప్పుడు మనం చేయవలసిన మొదటి పని, మనకు చూపు లేదని గుర్తించడానికి కృషి చేయడమే. దేవుడు చేస్తున్న కార్యాలను మనం ఎంత తరచుగా చూడలేకపోతున్నామో గ్రహించడానికి కృషి చేయాలి. ఈ గ్రహింపు ఆధ్యాత్మిక స్వస్థతను కోరుకునేలా మనకు ప్రేరణనిస్తుంది. దేవుడు చేస్తున్న కార్యాలను చూడాలని కోరుకునేలా మనలను ఆహ్వానిస్తుంది.
యేసు మనలను స్వస్థపరచడానికి ఇష్టపడినట్లే, ఈ వ్యక్తిని కూడా స్వస్థపరిచారన్నది స్పష్టంగా శుభవార్త. చూపును తిరిగి ఇవ్వడం యేసుకు సులభమే. కాబట్టి ఈ సంఘటనను చదివిన తరువాత మనం మొదట చేయవలసిన ప్రార్థన చాలా సరళమైనది: “ప్రభువా, నేను చూడాలనుకుంటున్నాను!” మన అంధత్వాన్ని వినయంతో గుర్తించడం దేవుని కృప మనలో పనిచేయడానికి ఆహ్వానం పలుకుతుంది. మన అంధత్వాన్ని వినయంతో అంగీకరించకపోతే, స్వస్థతను కోరుకునే స్థితిలో మనం ఉండము.
ఆయన ఈ వ్యక్తిని స్వస్థపరిచిన విధానం కూడా ముఖ్యమైనదే. ఆయన తన ఉమ్మితో బురద చేసి, ఆ వ్యక్తి కళ్లకు పూశారు. అది మొదటి చూపులో అంత ఆకర్షణీయంగా అనిపించదు. అయినా అది మనకు ఎంతో ముఖ్యమైన విషయాన్ని వెల్లడిస్తుంది. అదేమిటంటే, యేసు అత్యంత సాధారణమైన దానిని కూడా తన దివ్యకృపకు మూలంగా ఉపయోగించగలరు!
దీనిని ప్రతీకాత్మకంగా చూస్తే, మనం కొన్ని లోతైన నిర్ధారణలకు రావచ్చు. మనం చాలాసార్లు అసాధారణమైన వాటిలో దేవుని కార్యాన్ని వెదుకుతుంటాము. కానీ ఆయన ఎంతో తరచుగా సాధారణమైన వాటిలోనే మనకు సన్నిహితంగా ఉంటారు. ప్రేమతో లేదా త్యాగంతో చేసే వీరోచిత కార్యాల ద్వారా మాత్రమే దేవుడు తన కృపను ప్రసాదిస్తారని మనం భావించే ప్రలోభానికి లోనుకావచ్చు. తన అద్భుతాలను చేయడానికి దేవుడు మన రోజువారీ సాధారణ పనులను ఉపయోగించుకోలేరని కూడా మనం భావించవచ్చు. కానీ ఇది నిజం కాదు. జీవితంలోని ఆ సాధారణ పనులలోనే దేవుడు ఉన్నారు. పాత్రలు కడుగుతున్నప్పుడు, ఇంటి పనులు చేస్తున్నప్పుడు, బిడ్డను వాహనంలో పాఠశాలకు తీసుకువెళుతున్నప్పుడు, కుటుంబ సభ్యులతో ఆట ఆడుతున్నప్పుడు, మామూలుగా మాట్లాడుకుంటున్నప్పుడు లేదా సహాయం అందిస్తున్నప్పుడు ఆయన ఉన్నారు. నిజానికి, మనం చేసే పని ఎంత సాధారణమైనదైతే, అందులో దేవుడు పనిచేస్తున్నారని చూడటానికి మనం అంతగా ప్రయత్నించాలి. జీవితంలోని సాధారణ పనులలో ఆయన పనిచేస్తున్నారని మనం నిజంగా “చూసినప్పుడు,” మన ఆధ్యాత్మిక అంధత్వం నుండి మనకు స్వస్థత కలుగుతుంది.
యేసు చేసిన ఈ కార్యాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మన ప్రభువు తన ఉమ్మిని, మట్టిని మీ కళ్లకు పూయడానికి అనుమతించండి. ఆధ్యాత్మిక దృష్టి అనే వరాన్ని మీకు ఇవ్వడానికి ఆయనను అనుమతించండి. మీ జీవితంలో ఆయన సన్నిధిని చూడటం ప్రారంభించినప్పుడు, మీకు కనిపించే సౌందర్యాన్ని చూసి మీరు ఆశ్చర్యపోతారు.
ప్రభువా, నేను చూడాలనుకుంటున్నాను. నా అంధత్వం నుండి నాకు స్వస్థత కలిగేలా సహాయపడు. నా జీవితంలోని ప్రతి సాధారణ పనిలో నీవు పనిచేస్తున్నావని చూడటానికి నాకు సహాయపడు. నా దినచర్యలోని అతి చిన్న సంఘటనలలో కూడా నీ దివ్యకృపను చూడటానికి నాకు సహాయపడు. నీవు సజీవంగా, క్రియాశీలంగా ఉన్నావని నేను చూస్తున్నప్పుడు, ఈ దర్శనానికిగాను నా హృదయాన్ని కృతజ్ఞతతో నింపు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సిలువ పాదాల చెంత 40 రోజులు – ఇరవై ఐదవ ధ్యానం – యేసు పడిపోవడం




