నవంబరు 10, 2021
సామాన్య కాలము ముప్పై రెండవ వారంలోని బుధవారం
నేటి పఠనాలు
మహా పునీత లియో, జగద్గురువు, సభ పండితుడు—జ్ఞాపకార్థ దినం

ఆంగ్లంలో వినండి
యేసు బదులిస్తూ, “శుద్ధి పొందినవారు పదిమంది కాదా? మిగిలిన తొమ్మిదిమంది ఎక్కడ? ఈ పరదేశీయుడు తప్ప మరెవరూ దేవునికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుటకు తిరిగి రాలేదా?” అని అడిగాడు. తరువాత అతనితో, “లేచి వెళ్ళు; నీ విశ్వాసం నిన్ను రక్షించింది” అని చెప్పాడు. లూకా 17:17–19
యేసుకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుటకు తిరిగి వచ్చిన ఆ ఒక్క కుష్ఠరోగికి మన ప్రభువు ఈ మాటలతో సమాధానమిచ్చాడు. పదిమంది కుష్ఠరోగులు యేసు వద్దకు వచ్చి, దూరంగా నిలబడి, “యేసూ, బోధకుడా! మాపై దయ చూపు!” అని కేకలు వేశారు. అప్పుడు యేసు వారందరినీ స్వస్థపరిచాడు. అయితే, ఈ స్వస్థతా సంఘటనలో ప్రధానమైనది స్వస్థత కంటే, ఆ పదిమందిలో ఒక్కరు మాత్రమే వ్యక్తపరచిన కృతజ్ఞతే.
తన ప్రగాఢమైన కృతజ్ఞతను వ్యక్తపరచడానికి ఈ ఒక్క కుష్ఠరోగి ఐదు పనులు చేశాడని ఈ సువార్త మనకు తెలియజేస్తుంది. అతడు తిరిగి వచ్చాడు, దేవుని మహిమపరిచాడు, బిగ్గరగా అలా చేశాడు, యేసు పాదాలపై పడ్డాడు, ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలిపాడు. మనందరికీ ఇది ఎంత అద్భుతమైన సాక్ష్యం!
పోలికగా చూస్తే, తల్లిదండ్రులు ప్రేమతో చూపే శ్రద్ధను పిల్లలు తరచుగా తమకు సహజంగానే లభించేదిగా భావిస్తారు. అందుకే చాలామంది మంచి తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలకు “కృతజ్ఞతలు” చెప్పాలని తరచూ గుర్తుచేస్తుంటారు. దేవునితో మనకున్న సంబంధంలో కూడా, ఆయన చేసే రక్షణ కార్యాలను మనకు సహజంగానే లభించేవిగా సులభంగా భావించవచ్చు. మనం పొందే అనుగ్రహమంతటినీ అపారమైన కరుణతో లభించిన వరంగా కాక, మన అర్హతకు తగినదిగా సులభంగా చూడవచ్చు. అలా జరిగినప్పుడు, యేసుకు తమ కృతజ్ఞతను సరిగా వ్యక్తపరచని మిగిలిన తొమ్మిదిమందిలా మనమూ మారిపోతాము.
మొట్టమొదటిగా, దేవునికి ఈ ప్రశంసలు అవసరమని మనం ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలుపడం లేదని గమనించాలి. తన విలువను నిర్ధారించుకోవడానికి ఆయన మన కృతజ్ఞతపై ఆధారపడడు. ఇది స్పష్టమే. దేవుడు దేవుడే; ఆయనకు మన స్తుతి ఏ విధంగానూ అవసరం లేదు. అయినప్పటికీ, దేవునికి హృదయపూర్వకంగా స్తుతి, మహిమ చెల్లించడం అత్యవసరం. ఎందుకంటే, దేవుని నుండి మనం పొందేదంతా మన పుణ్యార్జన వల్ల లభించినది కాని వరమని ప్రతిరోజూ గుర్తుచేసుకోవడానికి ఈ కృతజ్ఞతా సద్గుణం మనకు అవసరం. ఆయన ప్రేమను, అనుగ్రహాన్ని మనం సంపాదించుకోలేము. మనకు వాటిని పొందే అర్హత లేదు. అయినా ఆయన కరుణతో వాటిని మనకు ప్రసాదించడానికి ఇష్టపడుతున్నాడు. కరుణకు తగిన ఏకైక ప్రతిస్పందన కృతజ్ఞతే. ప్రగాఢమైన కృతజ్ఞత.
కృతజ్ఞత అత్యవసరం, ఎందుకంటే అది సత్యానికి అనుగుణమైనది. మన ప్రభువు మనపై అనుగ్రహం కురిపించిన తరువాత మనం ఎల్లప్పుడూ ఆయన వద్దకు తిరిగి రావాలి. ఎంతో ఉత్సాహంతో ఆయనను మహిమపరచాలి, మనసారా ఆయనకు మొరపెట్టాలి. మనం శరీరంతోనూ, అంతరంగంలోనూ ఆయన ముందు, ఆయన పాదాల చెంత సాష్టాంగపడి, పదే పదే ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలపాలి. అలా చేయడం వల్ల మనకున్నదంతా, మన ఉనికి అంతా దేవుని వరమే అనే సత్యాన్ని ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోగలుగుతాము. అది మన పుణ్యార్జన వల్లనో, అర్హత వల్లనో లభించినది కాని అనుగ్రహ వరం.
ఈ రోజు, మీ హృదయంలో కృతజ్ఞత ఎంత లోతుగా ఉందో ధ్యానించండి. మీరు తరచూ గారాబంతో చెడిపోయి, స్వార్థంతో ప్రవర్తించే చిన్నపిల్లల్లా వ్యవహరిస్తున్నారా, లేక దేవుని అనుగ్రహపూర్వకమైన దయను క్రమం తప్పకుండా గుర్తిస్తున్నారా? ఈ పరిపూర్ణమైన కృతజ్ఞత మీలో ఏ విధంగానైనా లోపిస్తే, ఈ ఒక్క కుష్ఠరోగిని గురించి ఆలోచించండి. అతడు నిండు హృదయావేశంతో వ్యక్తపరచిన కృతజ్ఞత ఈ సంఘటనలో అత్యంత ముఖ్యమైన అంశం. చివరికి, మిగిలిన తొమ్మిదిమందికంటే అతడు ఎంతో ఎక్కువ అనుగ్రహం పొందాడు. ఎందుకంటే అతని స్వస్థత విశ్వాసాన్ని పుట్టించింది; ఆ విశ్వాసమే అతని శరీరాన్ని మాత్రమే కాక, అతని ఆత్మను కూడా రక్షించింది. స్వస్థత పొందిన ఈ ఒక్క పవిత్ర కుష్ఠరోగి విశ్వాసాన్ని అనుసరించడం ద్వారా మీ ఆత్మను రక్షించుకోవడానికి కృషి చేయండి.
అనుగ్రహపూర్ణుడవైన నా ప్రభువా, నీవు నీ కరుణను నాపై అపారంగా కురిపిస్తున్నావు. యేసూ, నీవు లేకుండా నాకు ఏమీ లేదు; కానీ నీతో ఉంటే నాకు సమస్తమూ లభిస్తుంది. నీ అనుగ్రహం నాకు ఎంత అవసరమో నేను ఎల్లప్పుడూ తెలుసుకొని అర్థం చేసుకొనేలా చేయుము. ఆ అనుగ్రహాన్ని వరంగా పొందినప్పుడు, అత్యంత ప్రగాఢమైన కృతజ్ఞతతో ప్రతిస్పందిస్తూ, విశ్వాసం ద్వారా నా ఆత్మను రక్షించుకొనేలా చేయుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
నేటి పునీతులు – పునీత మహా లియో, పాపుగారు మరియు వేదపండితులు



