Novemba 10, 2021
Jumatano ya Wiki ya Thelathini na Mbili ya Kipindi cha Mwaka
Masomo ya Leo
Mtakatifu Leo Mkuu, Papa na Mwalimu wa Kanisa—Kumbukumbu
Sikiliza kwa Kiingereza
Yesu akajibu, “Je, hawakutakaswa wote kumi? Wale wengine tisa wako wapi? Je, hakuna aliyerudi kumshukuru Mungu isipokuwa huyu mgeni?” Kisha akamwambia, “Simama, uende; imani yako imekuokoa.” Luka 17:17–19
Bwana wetu alisema maneno haya akimjibu yule mwenye ukoma aliyerudi kwa Yesu kumshukuru. Watu kumi wenye ukoma walikuwa wamemjia Yesu, wakasimama kwa mbali na kupaza sauti, “Yesu, Bwana! Utuhurumie!” Naye Yesu akawaponya wote. Lakini kiini cha uponyaji huu si sana uponyaji wenyewe, bali ni shukrani iliyoonyeshwa na mmoja tu kati ya wale kumi.
Injili hii inatusimulia kwamba huyu mwenye ukoma alifanya mambo matano kuonyesha shukrani zake za dhati. Alirudi, akamtukuza Mungu, akafanya hivyo kwa sauti kuu, akaanguka miguuni pa Yesu, na kumshukuru. Ni ushuhuda mzuri ajabu kwetu sote!
Kwa kulinganisha, mara nyingi watoto huchukulia matunzo yenye upendo ya wazazi wao kuwa jambo la kawaida tu. Ndiyo maana wazazi wengi wazuri huwakumbusha watoto wao mara kwa mara kusema “asante.” Katika uhusiano wetu na Mungu, sisi pia tunaweza kwa urahisi kuchukulia matendo ya Mungu ya kutuokoa kuwa jambo la kawaida tu. Tunaweza kwa urahisi kuona neema yote tunayopokea kuwa kitu tunachostahili, badala ya zawadi inayotolewa kwa huruma isiyo na mipaka. Hilo linapotokea, tunakuwa zaidi kama wale wengine tisa walioshindwa kumwonyesha Yesu shukrani zao ipasavyo.
Kwanza kabisa, ni lazima itambuliwe kwamba hatumshukuru Mungu kwa sababu anahitaji sifa hizi. Hategemei shukrani zetu ili kuthibitisha thamani Yake mwenyewe. Hili liko wazi. Mungu ni Mungu, wala hahitaji sifa zetu kwa namna yoyote. Hata hivyo, kumsifu na kumtukuza Mungu kwa dhati ni jambo la lazima. Ni la lazima kwa sababu tunahitaji fadhila hii ya shukrani ili tukumbushwe kila siku kwamba yote tunayopokea kutoka kwa Mungu ni zawadi tusiyoipata kwa mastahili yetu. Hatuwezi kuupata upendo na neema Yake kwa mastahili yetu. Hatustahili kupewa hayo. Lakini hata hivyo, Yeye huchagua kutujalia hayo kwa huruma. Na mwitikio pekee unaofaa kwa huruma ni shukrani. Shukrani za dhati.
Shukrani ni jambo la lazima kwa sababu ndiyo ukweli wenyewe. Tunapaswa daima kumrudia Bwana wetu baada ya kutujalia neema. Tunapaswa kumtukuza kwa ari kubwa, tukimlilia kwa moyo wote. Tunapaswa kujisujudu mbele Yake, miguuni Pake, kwa vitendo na ndani ya mioyo yetu, na kumshukuru tena na tena na tena. Kufanya hivyo kutatusaidia daima kukumbuka ukweli kwamba kila kitu tulicho nacho na yote tulivyo ni zawadi kutoka kwa Mungu. Ni zawadi ya neema ambayo hatujaipata kwa mastahili yetu wala hatuistahili.
Tafakari leo juu ya kina cha shukrani katika moyo wako mwenyewe. Je, mara nyingi unatenda zaidi kama mtoto aliyedekezwa na mwenye ubinafsi, au unatambua mara kwa mara wema wa Mungu? Ikiwa kwa namna yoyote unakosa shukrani hizi kamili, basi mtafakari huyu mwenye ukoma. Shukrani zake, alizoonyesha kwa moyo wake wote, ndizo sehemu muhimu zaidi ya simulizi hili. Mwishowe, alijaliwa neema nyingi zaidi kuliko wale wengine tisa kwa sababu uponyaji wake ulizaa imani; na ni imani hiyo iliyookoa si mwili wake tu, bali pia roho yake. Tafuta kuiokoa roho yako kwa kuiga imani ya huyu mwenye ukoma aliyekuwa mtakatifu na aliyeponywa.
Bwana wangu mwema, unanijalia huruma Yako kwa wingi usio na kipimo. Bila Wewe, Yesu, sina kitu; lakini nikiwa na Wewe, ninapokea kila kitu. Nijue na kuelewa daima jinsi ninavyohitaji neema Yako. Na ninapojaliwa neema hiyo, niitikie kwa shukrani za dhati kabisa, na hivyo kuiokoa roho yangu kwa njia ya imani. Yesu, nakutumainia.
Tafakari juu ya Huruma ya Mungu
Mtakatifu wa Leo – Mtakatifu Leo Mkuu, Papa na Mwalimu wa Kanisa
Machaguo ya Masomo ya Misa Takatifu
