ไทย

หนทางสู่คุณธรรม – การดำเนินชีวิตระหว่างความสุดโต่งทั้งสองด้าน

วันเสาร์ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2019

วันเสาร์ สัปดาห์ที่ 6 เทศกาลธรรมดา

บทอ่านประจำวันนี้

ระลึกถึงนักบุญโปลีการ์ป พระสังฆราชและมรณสักขี

ฟังภาษาอังกฤษ

เปโตรจึงทูลพระเยซูเจ้าว่า “รับบี ดีจริงที่พวกเราอยู่ที่นี่ ให้พวกเราสร้างกระโจมสามหลังเถิด หลังหนึ่งสำหรับพระองค์ หลังหนึ่งสำหรับโมเสส และอีกหลังหนึ่งสำหรับเอลียาห์” เขาแทบไม่รู้ว่าจะพูดอะไร เพราะพวกเขาตกใจกลัวอย่างยิ่ง มาระโก 9:5-6

ข้อความตอนนี้อยู่ในช่วงเหตุการณ์อันรุ่งโรจน์ของการสำแดงพระองค์อย่างรุ่งโรจน์ เปโตร ยากอบ และยอห์นขึ้นไปบนภูเขาสูงพร้อมกับพระเยซูเจ้า แล้วทันใดนั้น พระเยซูเจ้าทรงเปลี่ยนพระกายต่อหน้าพวกเขา พระองค์ทรงขาวเจิดจ้า มีแสงส่องออกมา และทรงสนทนากับโมเสสและเอลียาห์

อัครสาวกทั้งสามคนนี้ได้เห็นเหตุการณ์อัศจรรย์นี้ พวกเขารู้สึกท่วมท้นและตื่นเต้นมากจนเปโตรพูดบางอย่างที่ฟังดูไม่เข้าท่านัก ดังที่พระคัมภีร์กล่าวไว้ว่า “เขาแทบไม่รู้ว่าจะพูดอะไร” แต่ถึงกระนั้น เขาก็เสนอให้สร้างเพิงสามหลัง หลังหนึ่งสำหรับพระเยซูเจ้า หลังหนึ่งสำหรับโมเสส และอีกหลังหนึ่งสำหรับเอลียาห์ แน่นอนว่า พระเยซูเจ้าไม่ได้ทรงตอบข้อเสนอนี้ เพราะทรงทราบว่าเปโตรตื่นเต้นมากจนคิดอะไรไม่เป็นระเบียบ แน่นอนว่าโมเสสและเอลียาห์ไม่จำเป็นต้องมีเพิง

ความจริงอันละเอียดอ่อนประการหนึ่งเกี่ยวกับชีวิตฝ่ายจิตที่เราเรียนรู้ได้จากข้อความตอนนี้คือ บางครั้ง เมื่อเรามีประสบการณ์อย่างลึกซึ้งถึงการประทับอยู่ของพระเจ้า เราอาจถูกประจญให้มุ่งไปสู่สิ่งที่เราอาจเรียกว่า “ความสุดโต่งในเรื่องความศักดิ์สิทธิ์” เปโตรตื่นเต้นขึ้นมาทันทีจนอยากอยู่ตรงนั้นบนภูเขาต่อไป แน่นอนว่าสิ่งนี้ไม่อาจปฏิบัติได้จริงและไม่สมเหตุสมผล การที่เขามีปฏิกิริยาเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไร แต่ก็ควรสังเกตและเรียนรู้จากเรื่องนี้

บางครั้ง เราอาจรู้สึกว่าตนเองใกล้ชิดพระเจ้ามาก และได้รับแรงบันดาลใจอย่างลึกซึ้งในทางใดทางหนึ่ง เมื่อเป็นเช่นนี้ เราอาจพบว่า ในแง่หนึ่ง ปฏิกิริยาทางอารมณ์ของเราคือการก้าวเลยขอบเขตไป ไม่ใช่การรักพระเจ้ามากเกินไป เพราะนั่นเป็นไปไม่ได้ แต่เป็นความร้อนรนที่เกินขอบเขต ซึ่งตั้งอยู่บนอารมณ์ของเรามากกว่าพระประสงค์ของพระเจ้า นี่คือตัวอย่างที่พบได้ทั่วไปของภาวะ “เคลิบเคลิ้มทางจิตวิญญาณ” จริงอยู่ เราต้องพยายามใกล้ชิดสนิทกับองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราอย่างลึกซึ้ง แต่เราต้องแน่ใจอยู่เสมอว่า แม้แต่อารมณ์ที่ดีก็ไม่ได้นำเราไปตามหนทางแห่งความประสงค์ของตนเอง แทนที่จะเป็นพระประสงค์ของพระเจ้า

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงแนวโน้มใด ๆ ที่ท่านอาจมีในเรื่องนี้ เป้าหมายของชีวิตที่มีคุณธรรมคือความสมดุลอย่างแท้จริงระหว่างความสุดโต่งทั้งสองด้าน แม้เราต้องมอบตนแด่พระเจ้าและพระประสงค์ของพระองค์อย่างเต็มที่ 100% แต่เราต้องแน่ใจว่าเราไม่ได้ถูกดึงไปยังข้างใดข้างหนึ่งของหนทาง จงอธิษฐานภาวนาขอให้องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงรักษาท่านให้มั่นคงอยู่บนหนทางที่นำไปสู่พระองค์และพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์

พระเจ้าข้า ข้าพเจ้าปรารถนาอย่างแท้จริงที่จะเป็นของพระองค์อย่างสิ้นเชิงในทุกด้าน ข้าพเจ้าปรารถนาจะรักและรับใช้พระองค์ด้วยความคิด จิตใจ วิญญาณ และพละกำลังทั้งหมดของข้าพเจ้า โปรดช่วยให้ข้าพเจ้าปฏิบัติตามพระประสงค์ของพระองค์เสมอ และตามพระประสงค์ของพระองค์เท่านั้น โปรดช่วยให้ข้าพเจ้าไม่ยอมให้สิ่งใดขัดขวางการเดินตามหนทางที่พระองค์ทรงวางไว้เบื้องหน้าข้าพเจ้า โปรดให้ข้าพเจ้าดำเนินชีวิตอยู่ระหว่างขั้วสุดโต่งที่ข้าพเจ้ามักเอนเอียงไปหา เพื่อข้าพเจ้าจะได้ดำเนินชีวิตแห่งคุณธรรมอย่างแท้จริง ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

บทไตร่ตรองพระวรสารเพิ่มเติม

บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า

นักบุญประจำวัน – นักบุญโปลีการ์ป