2019 ഫെബ്രുവരി 23, ശനിയാഴ്ച
ആണ്ടുവട്ടക്കാലത്തിലെ ആറാം വാരത്തിലെ ശനിയാഴ്ച
മെത്രാനും രക്തസാക്ഷിയുമായ വിശുദ്ധ പോളിക്കാർപ്പ് – അനുസ്മരണം
അപ്പോൾ പത്രോസ് യേശുവിനോടു പറഞ്ഞു: “റബ്ബീ, നാം ഇവിടെ ആയിരിക്കുന്നത് എത്ര നല്ലതാണ്! നമുക്ക് മൂന്നു കൂടാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാം: ഒന്ന് അങ്ങേക്കും ഒന്ന് മോശയ്ക്കും ഒന്ന് ഏലിയായ്ക്കും.” എന്തു പറയണമെന്ന് അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു; അത്രയേറെ അവർ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. മർക്കോസ് 9:5-6
രൂപാന്തരീകരണത്തിന്റെ മഹിമാപൂർണമായ സംഭവത്തിനിടയിലാണ് ഈ വചനഭാഗം വരുന്നത്. പത്രോസും യാക്കോബും യോഹന്നാനും യേശുവിനോടൊപ്പം ഒരു ഉയർന്ന മലയിലേക്കു കയറിപ്പോയി. പെട്ടെന്ന് അവരുടെ മുമ്പിൽവച്ച് യേശു രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. പ്രകാശം പുറപ്പെടുവിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് വെണ്മയോടെ ശോഭിച്ചു; അവിടുന്ന് മോശയോടും ഏലിയായോടും സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു.
ഈ മൂന്ന് അപ്പോസ്തലന്മാരും ഈ അത്ഭുതസംഭവത്തിനു സാക്ഷികളാകുന്നു. വിസ്മയവും ആവേശവും അവരെ അത്രമേൽ കീഴടക്കിയതിനാൽ, അല്പം ബാലിശമെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു കാര്യം പത്രോസ് പറയുന്നു. തിരുവെഴുത്ത് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നതുപോലെ, “എന്തു പറയണമെന്ന് അവന് തിട്ടമില്ലായിരുന്നു.” എന്നിരുന്നാലും, യേശുവിന് ഒന്ന്, മോശയ്ക്ക് ഒന്ന്, ഏലിയായ്ക്ക് ഒന്ന് എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് കൂടാരങ്ങൾ പണിയാമെന്ന് അവൻ നിർദേശിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും, ഈ നിർദേശത്തോട് യേശു പ്രതികരിക്കുന്നില്ല. കാരണം, ആവേശംകൊണ്ട് പത്രോസിന് വ്യക്തമായി ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്ന് അവിടുത്തേക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. മോശയ്ക്കും ഏലിയായ്ക്കും കൂടാരങ്ങൾ ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു എന്നതു തീർച്ചയാണ്.
ഈ വചനഭാഗത്തിൽനിന്ന് നമുക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാവുന്ന ആത്മീയജീവിതത്തിലെ സൂക്ഷ്മമായ ഒരു സത്യമുണ്ട്: ചിലപ്പോൾ ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെ ശക്തമായ അനുഭവം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, “വിശുദ്ധമായ ഒരു അതിരുകടക്കൽ” എന്നു വിളിക്കാവുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് നീങ്ങാൻ നമുക്കു പ്രലോഭനമുണ്ടാകാം. പത്രോസ് പെട്ടെന്ന് അത്രയേറെ ആവേശഭരിതനായി; ആ മലയിൽത്തന്നെ തുടരാനാണ് അവൻ ആഗ്രഹിച്ചത്. തീർച്ചയായും, ഇത് പ്രായോഗികമോ യുക്തിസഹമോ ആയിരുന്നില്ല. അവൻ ഇങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചത് വലിയൊരു കാര്യമായിരുന്നില്ലെങ്കിലും, അത് ശ്രദ്ധിക്കുകയും അതിൽനിന്നു പഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് നല്ലതാണ്.
ചിലപ്പോൾ ദൈവത്തോട് വളരെ അടുത്തിരിക്കുന്നതായും ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ ആഴമായ പ്രചോദനം ലഭിക്കുന്നതായും നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടാം. അങ്ങനെ സംഭവിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ വൈകാരിക പ്രതികരണം ഒരർത്ഥത്തിൽ അതിരുകടക്കുന്നതായി നാം കണ്ടേക്കാം. ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ അതിരുകടക്കുന്നതല്ല—അത് സാധ്യമല്ലല്ലോ—മറിച്ച്, ദൈവഹിതത്തെക്കാൾ നമ്മുടെ വികാരങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള തീക്ഷ്ണതയിൽ അതിരുകടക്കുന്നതാണ്. “ആത്മീയമായ ഉന്മാദാവസ്ഥ” എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്നതിന്റെ സുപരിചിതമായ ഉദാഹരണമാണിത്. അതെ, നമ്മുടെ കർത്താവുമായി ആഴമായ അടുപ്പത്തിലായിരിക്കാൻ നാം പരിശ്രമിക്കണം. എന്നാൽ നല്ല വികാരങ്ങൾപോലും ദൈവഹിതത്തിന്റെ വഴിക്കു പകരം സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിന്റെ വഴിയിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്നില്ലെന്ന് നാം എപ്പോഴും ഉറപ്പുവരുത്തണം.
ഇക്കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾക്കുണ്ടായേക്കാവുന്ന ഏതെങ്കിലും പ്രവണതയെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് വിചിന്തനം ചെയ്യുക. ഇരുവശത്തുമുള്ള അതിരുകടക്കലുകൾക്കിടയിൽ യഥാർഥമായ സമതുലിതാവസ്ഥ പാലിക്കുകയാണ് സദ്ഗുണപൂർണ്ണമായ ജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ദൈവത്തോടും അവിടുത്തെ ഹിതത്തോടും നാം 100% പ്രതിബദ്ധരായിരിക്കേണ്ടതുണ്ടെങ്കിലും, വഴിയുടെ ഒരു വശത്തേക്കോ മറുവശത്തേക്കോ നാം വലിച്ചിഴയ്ക്കപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തണം. തന്നിലേക്കും തന്റെ വിശുദ്ധ ഹിതത്തിലേക്കും നയിക്കുന്ന പാതയിൽ നിങ്ങളെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്താൻ നമ്മുടെ കർത്താവിനോടു പ്രാർഥിക്കുക.
കർത്താവേ, എല്ലാ വിധത്തിലും പൂർണമായി അങ്ങയുടേതായിരിക്കാൻ ഞാൻ ആത്മാർഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്റെ പൂർണ മനസ്സോടും ഹൃദയത്തോടും ആത്മാവോടും ശക്തിയോടുംകൂടെ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കാനും സേവിക്കാനും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ തിരുഹിതം, അങ്ങയുടെ തിരുഹിതം മാത്രം, എപ്പോഴും പിന്തുടരാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങ് എന്റെ മുമ്പിൽ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന വഴിയിൽനിന്ന് ഒരിക്കലും പിന്തിരിയാതിരിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. എന്നെ ആകർഷിക്കുന്ന അതിരുകടന്ന നിലകൾക്കിടയിൽ ഞാൻ ജീവിക്കട്ടെ; അങ്ങനെ എനിക്ക് യഥാർഥമായ സുകൃതജീവിതം നയിക്കാൻ കഴിയുമാറാകട്ടെ. ഈശോയേ, ഞാൻ അങ്ങയിൽ ശരണപ്പെടുന്നു.
ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനങ്ങൾ
ഇന്നത്തെ വിശുദ്ധൻ – വിശുദ്ധ പോളിക്കാർപ്പ്
